bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi

bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi

Łk 11,6: „bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać”.”

Łk 11,5-13

„Mamy przypowieść o człowieku, który jest natrętny, który natrętnie prosi. Tam jest greckie słowo „hanajdeja”, które można tłumaczyć jako bezwstydny upór. Św Hieronim w Wulgacie oddał to słowem „improbitas”, co może znaczyć: zuchwałość. Człowiek proszący w przypowieści zostaje wysłuchany z racji na swoje rozzuchwalenie. Co może uzasadnić taką postawę gwałtowności? Myślę, że dwie rzeczy: albo jakość relacji między dwoma osobami, zażyłość: idziesz do osoby, z którą jesteś w takiej relacji, że możesz przyjść o północy, nie boisz się prosić o każdej porze. Kluczem do zrozumienia modlitwy prośby jest relacja przyjaźni… Drugi powód może być taki, że takiego gwałtu, takiej zuchwałości, takiego uporu domaga się sprawa, o którą chodzi. To, o co proszę jest tak wielkie, ważne, że mogę się zachowywać wręcz bezwstydnie, jakby zapominając o własnej godności; zapominając o sobie, narażając się na to, że będę poprzezywany, obśmiany, że ktoś powie: całkiem Ci odbiło?” apb Grzegorz Ryś

„Jezus nie uczy nas tylko, o co prosić ale także w jakim duchu to czynić. Nie tylko pokazuje treść ale właściwą postawę wewnętrzną człowieka, który staje przed Bogiem, żeby Go prosić.” św. Beda Czcigodny

z powodu jego natręctwa wstanie i da mu…

z powodu jego natręctwa wstanie i da mu…

Łk 11,8: Mówię wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.

Łk 11,1–13

„Skuteczność modlitwy nie leży w wyborze tego czy innego nabożeństwa, tylko w nieustawaniu. Jezus, nauczając o modlitwie, wskazywał, że nie można ustawać (Łk 11,1-13). To pobożne natręctwo, ciągłe proszenie, szukanie, kołatanie. Modlić się to nie dać się odesłać z pustymi rękami. Trzeba być niedającym się zniechęcić w proszeniu, zdecydowanym w szukaniu, a– korzystając z jakże częstego stylu a fortiori w przypowieściach Jezusowych–nawet zuchwałym w kołataniu! Jeśli twierdzisz, że nie zostałeś wysłuchany, to jedynie dlatego, że po proszeniu przestałeś szukać albo po szukaniu już nie kołatałeś.”Augustyn Pelanowski OSPPE

„Jeśli będziemy się modlić, otrzymamy odpowiedź na wszystkie trapiące nas pytania. Bez modlitwy nie potrafiłabym pracować nawet przez pół godziny. Bóg obdarza mnie siłą dzięki modlitwie.”św. Matka Teresa z Kalkuty

„Proś ze skruchą, szukaj przez posłuszeństwo, pukaj z wielką cierpliwością.”Kto bowiem w ten sposób prosi, otrzymuje, kto szuka znajduje, a pukającemu będzie otwarte”(Mt 7,8).”św Jan Klimak

proszę, byś ich ustrzegł od złego

proszę, byś ich ustrzegł od złego

J 17,15: Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego.

J 17,1–2.9.14–26

Pierwsi chrześcijanie rozpoznali i nazwali trzy największe zagrożenia infekcji złem, od których Jezus pragnął ich ustrzec (1 J 2,16): „wszelkie zło pochodzi z trzech źródeł: pożądliwości oczu (będącej bałaganem w naturalnej skłonności człowieka do dóbr zewnętrznych, z której rodzi się chciwość), pożądliwości ciała (między innymi jest to uleganie impulsom i zachciankom, szukanie wyłącznie przyjemności) i pychy ze spraw doczesnych (według św. Tomasza z Akwinu, jest to nieuporządkowana żądza własnej wielkości STh II-II q.162 a. 2). Pożądliwości przyćmiewają ludzki rozum i osłabiają wolę, dlatego remedium na nie – jest ufne powierzenie swoich pragnień Bogu, radość i wdzięczność z tego, co się ma, pokora oraz różne formy ascezy…

„Zadaniem umartwienia jest wyleczenie, naprostowanie człowieka na wszystkich jego poziomach „od góry do dołu” przez przeciwdziałanie tendencjom złym i stopniowe podbijanie duszy i ciała pod posłuszeństwo łaski.”Piotr Rostworowski OSB

„Diabeł podobny jest do psa na uwięzi; nie może on nikogo ugryźć, chyba że ktoś lekkomyślnie i zuchwale zbliży się do niego.”św Augustyn

„Pokaż mi twoje człowieczeństwo, a ja ci powiem kto jest twoim Bogiem.”Teofil z Antiochii

kto wami gardzi, Mną gardzi

kto wami gardzi, Mną gardzi

Łk 10,16: kto wami gardzi, Mną gardzi.

Łk 10,13-16

Jezus uświadamia uczniom, że spotkają się nie raz z pogardą zarówno uczonych jak i różnorakich „mędrców”, którzy uważają, że mają monopol na prawdę. Ich wspólną cechą, zarówno tych wykształconych, jak i powszechniejszych „posiadaczy jedynej słusznej opinii o rzeczywistości” łączy pycha. Nie dopuszcza ona do świadomości faktu istnienia Kogoś, kto przewyższa rozbuchane „ja” i może mieć rację…

„Ci, którzy puszą się ze swej mądrości, popadają w najwyższe szaleństwo, gdyż nic tak nie ogłupia, jak szaleństwo. Szaleństwo bowiem, odstępując od umiarkowania i od rozumu (dlatego też nazywa się [dosłownie] nierozumnością), czyni ludzi głupimi i próżnymi. Jeżeli początkiem mądrości jest bojaźń Pana (por.Prz 9, 10), to początkiem głupoty–Jego nieznajomość. Jeżeli więc znajomość Jego jest mądrością i nieznajomość głupotą, a niewiedza ta powstaje z pychy (gdyż początkiem pychy jest nieznajomość Pana), to oczywiście pycha jest szczytem głupoty. Dusza, kiedy pozbawiona zostanie szlachetnej natury i pokory, znalazłszy się w stanie osłabienia, staje się tchórzliwa, zuchwała i głupia, tracąc swoją zdolność do samo-poznania”św Jan Chryzostom

ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego…

ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego…

Mt 5,35: ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla.

Mt 5,33-37

Bóg nie rzuca słów na wiatr. Gdy coś powie-niezawodnie się to staje (Rdz 1,3); gdy obiecuje, Jego Słowo zawsze zostanie dotrzymane (Joz 21,45; Ps 89,24; Iz 55,11). Inaczej człowiek…Nazbyt często nie dotrzymuje słowa, nie wypełnia swoich zobowiązań, i bywa, że mówiąc kolokwialnie:”z gęby robi sobie cholewę”. Bóg znając słabość człowieka nie wymagał od Abrahama, ojca wierzących, składania własnej przysięgi w przymierzu (Rdz 15) wziął na siebie wszystkie zobowiązania. Jezus nakazuje uczniom by wcale nie przysięgali. Nie tylko dlatego, że będąc dziećmi Ojca, upadając-kładą cień i dokładają cegiełki do budowli czarnej propagandy Jego wizerunku jako kogoś niesłownego. Również z tego powodu, że przysięga na Boży majestat, na Jego wielkie dzieło stwórcze- ziemię (której człowiek nie uczynił), lub na Jerozolimę, którą Bóg umiłował i wybrał by być szczególnie obecny w świątyni (Bożego upodobania, uczuć również nie wolno nadużywać), jest zwyczajną zuchwałością ze strony człowieka…

„Słowo Jezusa to On Sam.”św Teresa z Lisieux