Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga

Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga

Łk 13,13: Położył na nią ręce, a natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.

Łk 13,10-17

Jezus obdarowuje przygniecioną i pochyloną kobietę wolnością i zwraca jej godność. Zauważa ją, dostrzega długie, trwające osiemnaście lat cierpienie i decyduje się jej pomóc. Robi to jednak w szczególny sposób: nie idzie do niej lecz przywołuje ją do siebie, do przestrzeni w świątyni zastrzeżonej dla mężczyzn. Chce, by była przez nich widziana. Odbiera jej status osoby pomijanej i niezauważanej ze względu na swoje kalectwo oraz płeć, z którą wiązały się ograniczone prawa w religijnym zgromadzeniu. Dotyka ją, kładzie ręce i obdarza swoją siłą. Podnosi, wyprostowuje, pomaga patrzyć innym ludziom w oczy. Świat z perspektywy kilkudziesięciu centymetrów wzwyż wygląda zupełnie inaczej. Kobietą zyskuje nowe, szersze spojrzenie. Nie musi już poruszać się wbijając wzrok w podłogę. Zadzierać głowy z wysiłkiem gdy próbuję się skomunikować z innymi ludźmi. Jezus pokazuje wszystkim mężczyznom wokół jak jest ważna. Wyróżnia ją wśród nich tytułem „córki Abrahama”, a zatem honoruje tytułem kobiety wielkiej wiary. Wyzwolenie wydobywa z niej radosne uwielbienie Boga, które udziela się wielu osobom w świątyni…

„Jak możesz dotykać tak lekko i czule, o Słowo – Synu Boga, będąc tak straszny i potężny? O, błogosławiona, tysiąckroć błogosławiona dusza, której dotykasz tak lekko!”św Jan od Krzyża

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą

Mt 5,8: Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Mt 5,1-12

„Czym jest serce “czyste”? Serce oczyszczone jest wynikiem procesu, który zakłada wyzwolenie i wyrzeczenie. Człowiek czystego serca takim się nie rodzi, doświadczył wewnętrznego uproszczenia, ucząc się wyrzeczenia się w sobie zła.”papież Franciszek

„Jeśli świętym swoim życiem usuniesz naleciałości, jakie pokrywają i krępują twe serce, na nowo rozbłyśnie w tobie piękno Boże. Podobnie jak żelazo po usunięciu rdzy połyskuje i błyszczy w słońcu, tak też człowiek wewnętrzny, którego Pan nazywa sercem, po usunięciu nieczystości powstałych na skutek niewłaściwego postępowania odzyska na nowo podobieństwo do swego wzoru i przyczyny i stanie się dobrym. Albowiem to, co jest podobne do Dobra, z całą pewnością jest dobre. Taki człowiek, gdy widzi siebie, w sobie samym ogląda to, czego pragnie. Kto więc ma serce czyste, jest szczęśliwy. Jeśli zatem twe serce oczyszczone jest z wszelkiej nieprawości, wolne od wszelkiej pożądliwości i wady, dalekie od jakiegokolwiek skażenia – szczęśliwy jesteś z powodu jasności i czystości spojrzenia, ponieważ spojrzenie oczyszczone ogląda to, czego nie dostrzegą oczy nie oczyszczone. Po usunięciu ciemności wywodzących się z rzeczy materialnych, dostępujesz dzięki czystości serca – szczęśliwego widzenia. Czym ono jest? Czystością, świętością, prostotą, wszelkimi tego rodzaju promieniami Bożej natury, które dają nam oglądanie Boga.”św Grzegorz z Nazjanzu

przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko

przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko

J 4,45: „Kiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt.”

J 4,43-54

Mieszkańcy Galilei przyjmują Jezusa gdyż dzięki wielu świadkom, przekazującym Dobrą Nowinę o Nim sława Jego dobrych czynów wyprzedza Go. Chrystus nie jest też kimś, kto złym postępowaniem w relacjach międzyludzkich pali za sobą mosty. Ma gdzie wracać. Jest wiele wdzięcznych osób, gotowych udzielić mu gościny lub schronienia. Spełnia się na Nim słowo proroka Izajasza (Iz 58,6-8): wyprzedza Go sprawiedliwość, a chwała Pana idzie za Nim, ponieważ uzdrowieniami, uwolnieniami, dobrym Słowem życia rozrywa kajdany zła, rozwiązuje więzy niewoli, wyzwala uciśnionych i łamie wszelkie jarzmo..

„Sztuką nad sztukami jest umieć służyć Bogu; a najwyższą mądrością jest umiejętność dobrego życia.” św. Tomasz z Wilanowa

„Tak więc niepozorny akt, o którym nikt nie wie, a który uczyniony został z miłości, jest często wartościowszy od wspaniałych dzieł. To nie skala ani nawet nie pozorna świętość czynów się liczy, lecz wyłącznie miłość, którą się w nie wkłada. A nikt nie powie, że nie potrafi ofiarować tych małych rzeczy Bogu, gdyż są one w zasięgu każdego.” św. Teresa z Lisieux

Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i wyzwolił go

Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i wyzwolił go

Łk 1,68: Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela, że nawiedził lud swój i wyzwolił go.

Łk 1,67-79

Piękne jest uwielbienie Zachariasza, przez którego Duch Święty zapowiada misterium Wcielenia. Męża Elżbiety przenika radość nieziemska, większa niż ta, którą zdołałby wykrzesać własnymi siłami i wznosi jego serce ku Stwórcy wszelkiego istnienia. Oto Bóg szukał człowieka i tęsknił za nim, aż w końcu postanowił się nim stać. Prawdziwie wszedł pośród nas. Ten, który jest niepojęty, niezmierzony i nieogarniony-pozwolił się ogarnąć, zmierzyć i uczyć pojmowania. Z miłości stał się mały, by być nam po ludzku bliski… Niezwykła jest pokora naszego Boga… Przychodzi aby wyzwolić swój lud, by być dla wszystkich pokoleń znakiem wiary, nadziei i miłości…

„O Przepaści miłości! Jakie serce może się obronić, by nie spojrzeć na tę Wysokość, która zstąpiła do takiej niskości, jaką jest nasze człowieczeństwo? My jesteśmy Twoim obrazem, a Tyś obrazem naszym, wskutek łączności, jaką nawiązałeś z człowiekiem, przysłaniając Bóstwo jakby chmurą grzeszną naturą Adama. Co było tego przyczyną? Miłość. Ty, Boże, stałeś się człowiekiem, a człowiek stał się Bogiem.”św Katarzyna ze Sieny

gdyż był niskiego wzrostu

gdyż był niskiego wzrostu

Łk 19,3: „Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu.”

Łk 19,1-10

„Zacheusz, zwierzchnik celników był małej postury, dlatego usiłował robić wrażenie większego, niż w istocie był. Próbował zrekompensować sobie kompleks niższości zarabiając możliwie dużo pieniędzy. Myślał, że jeśli będzie bardzo bogaty, zaskarbi sobie poważanie i szacunek. Ale stało się zupełnie na odwrót, był przez wszystkich odrzucany za to, że egzekwował podatki. Pobożni izolowali się od niego uważając za grzesznika. Jezus go nie ocenia, nie robi mu wymówek lecz akceptuje bez zastrzeżeń. Spoglądając na niego, wpraszając się do niego w gościnę, umożliwiając mu doświadczenie wspólnoty i dzielenie się, przywraca mu poczucie własnej wartości.” Anselm Grun OSB

„Bóg z Ewangelii jest ogniskiem nieskończonej miłości, która w jednej chwili przebacza, odradza i uświęca. W ustroju Bożym każdy grzesznik jest świętym, który o tym nie wie. Boże miłosierdzie jest stale obecne, przyzywa go i wyczekuje, by uczynić zeń świętego.” ks. Andre Combes

„Kto bowiem jest niewolnikiem bogactw, ten pilnuje bogactw jak niewolnik. Kto zaś strząsnął jarzmo niewoli, rozdziela bogactwa jak pan.” św. Hieronim