A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią

A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią

J 7,25-26: «Czyż to nie jest ten, którego usiłują zabić? A oto jawnie przemawia i nic mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że on jest Mesjaszem?

J 7,1-2.10.25-30

Część mieszkańców Jerozolimy nie potrafi myśleć samodzielnie. W ocenie słów i zachowań Jezusa kierują się nie własnym, uwewnętrznionym systemem wartości, znajomością norm moralnych, sumieniem, czy wyczuciem duchowym, będącym owocem wiary, głębszej relacji z Bogiem- lecz opinią przywódców. Nie chcą decydować o sobie samych, stąd stają się maksymalnie skupieni i zależni od osądu elit. Bezkrytycznie wynoszą na piedestał faryzeuszy, uczonych w Piśmie i starszych, usprawiedliwiając ich decyzje – nawet jeśli chodzi o sprawy tak poważne, jak zabójstwo. Człowiek, który głęboko lęka się niezależności sądzi, że bez wyroczni jakiejś wpływowej, podziwianej osoby, której wizerunek wyidealizował, nie potrafi funkcjonować. W konsekwencji, nie szuka Boga lecz ubóstwia człowieka…(Jr 17,5-6). Troska i staranie o zadowolenie liderów sprawia, że staje się łatwym narzędziem manipulacji. Osoby z tłumu chcą pojmać Chrystusa, nie są jednak pewne, czy takie zachowanie zostanie hojnie nagrodzone czy też może spotka się z niezadowoleniem zwierzchników, z którym nikt z nich nie chciałby się konfrontować…

„Duch Święty objawia nam, że niewiara jest grzechem i że grzech jest w pewien szczególny sposób związany z ukrzyżowaniem.”apb Fulton Sheen

Zachowuję post dwa razy w tygodniu

Zachowuję post dwa razy w tygodniu

Łk 18,12: Zachowuję post dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co nabywam.

Łk 18,9-14

Faryzeusz daje bardzo dużo i to staje się źródłem jego pychy. Pobożny Izraelita nie musiał dawać dziesięciny ze wszystkiego, oznaką gorliwości był już post raz w tygodniu. Faryzeusz jednak chce być lepszy. Skupiony na dopieszczeniu swego publicznego wizerunku, zewnętrznych gestach, robieniu wrażenia, rywalizacji, działaniu – nawet na modlitwie szuka zadowolenia z siebie. Każde zestawienie się z grzesznikiem to nowa dostawa poprawy samopoczucia. Rodzaj samokarmienia. Bóg jest elementem jego widowni. Ma przyklaskiwać jego czynom i potwierdzać, jaki jest znakomity, wzorowy, nadzwyczajny…

„Jednego faryzeusz nie jest w stanie znieść: okropności przyznania się do własnych grzechów i niedoskonałości. Chęć bycia zauważonym i docenionym zdradza niepewność i strach faryzeusza. Skoro szuka uznania i zaakceptowania swoich czynów, to znaczy, że w głębi serca powątpiewa o samym sobie i o wartości swojej modlitwy.”Joel Pralong

„Pyszałkowi nie podoba się wszystko, co robią inni, a podoba mu się jedynie to, co sam zrobił, nawet jeśli źle. Zawsze gardzi czynami innych, a zawsze podziwia to, co sam czyni; ponieważ o wszystkim, cokolwiek uczynił, sądzi, że zrobił to w sposób wyjątkowy.”św Grzegorz Wielki

„Nic bardziej od pychy godne pogardy.”św. Jan Chryzostom

który miał w sobie ducha nieczystego

który miał w sobie ducha nieczystego

Łk 4,33: „A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego.”

Łk 4,31-37

Zaczął on krzyczeć wniebogłosy.
To, co mówi Jezus nikogo nie pozostawia obojętnym. Jednych zachwyca i pociąga, u innych wywołuje gwałtowny sprzeciw.

„W przeciwieństwie do uczniów którzy „mieszkają w Ewangelii”, człowiek ten mieszka w „duchu nieczystym”- w zagmatwaniu, w zamroczeniu, w zaćmieniu. Duchy nieczyste mącą nasz wizerunek siebie, jak i nasz wizerunek Boga. Efektem ich działania może być rozgoryczenie, ale również może chodzić o przesadny ideał czystości, który zamykając człowiekowi oczy na wszelką nieczystość, przepełnia go śmieciem wypartych uczuć i emocji. Uzdrowienie zawsze oznacza, że Jezus wyzwala nas ku samym sobie, ku naszej prawdziwej istocie.” Anselm Grun OSB

„Wolności nie można tylko posiadać, ale trzeba ją stale zdobywać, tworzyć. Może ona być użyta dobrze lub źle, na służbę dobra prawdziwego lub pozornego.” św. Jan Paweł II

„To co sprawia największą krzywdę diabłu, to czego obawia się najbardziej, to praktykowanie tego, co się postanowiło na spowiedzi.” św. Jan Bosko

wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić

wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić

Mt 14,23: „Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał.”

Mt 14,13-21

Po cudownym rozmnożeniu chleba i ryb, które tak bardzo zachwyciło tłumy, że chciano Go obwołać królem (J 6,15), Jezus nie czeka na uznanie, aplauz czy oklaski. Nie ściska wdzięcznych rąk, nie obiecuje złotych gór, nie buduje swojego wizerunku i nie szuka podziwu. Nie potrzebuje też towarzystwa uczniów, z pewnością zachwyconych Jego czynem i chętnych do komentarzy i wymiany wrażeń. Pragnie zniknąć. Wszyscy patrzą na Niego niby na głównego kucharza. On zaś pragnie, by doceniono Ojca, który na „zapleczu kuchni” działał jako pomysłodawca, organizator, producent, zaopatrzeniowiec i szybki dostawca, pomocnik, kuchcik itp.. Jezus usuwa się na modlitwę – tj. wyraża miłość i wdzięczność Temu, bez którego nic nie zdołałby uczynić..

„Wszechmocny, najświętszy, najwyższy Boże, najwyższe dobro, wszelkie dobro, wszystko dobro, Ty jeden jesteś dobry, Tobie składam wszelką chwałę i cześć, wszelkie dziękczynienie, wszelki hołd i błogosławieństwo.” św. Franciszek z Asyżu

ale o ten, który trwa na wieki

ale o ten, który trwa na wieki

J 6,20: „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy.”

Ludzie, którzy podążyli za Jezusem nie szukali Boga, oczekiwali po prostu, że Ten, który potrafi rozmnażać chleb zaspokoi wszystkie ich potrzeby. Ujawniając ich motywacje Jezus ich nie gani ale ukierunkowuje. Wzywa do wiary. Stawia mądre wymagania. Wie, że człowiek, który przez wiarę w Słowo poznał, że Bóg jest bliski, kocha, można zwrócić się do Niego w każdej chwili z najmniejszym problemem nie jest głodny uwagi innych ludzi, ani głodny rzeczy, które mogłyby poprawić jego wizerunek w ich oczach. Ma wieczny majątek:

Słowa, które są duchem, życiem(J6,63) i chlebem (Mt4,4)

„Więcej wart jest jeden werset Pisma tuż przy sercu, niż tysiąc daleko.” mnisi pustyni

„Boże Słowo pokazuje różnorodną postać, zależnie od umiejętności poznających.” św. Efrem Syryjczyk

  • 1
  • 2