Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy

Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy

Mt 22,40: Na tych dwóch przykazaniach zawisło całe Prawo i Prorocy.

Mt 22,34-40

„Jezus mówi nie tylko: jakie przykazanie jest największe, ale także jaki jest sens prawa w ogóle… Szczególnie zapamiętał to zdanie tylko św Mateusz, że na tych dwóch przykazaniach zawisło Prawo i Prorocy. Jezus mówi, że całe prawo zawisło – niezależnie od tego, że w Prawie jest pewna stopniowalność, są prawa ważniejsze i mniej ważne. Ale niezależnie od tego czy mamy do czynienia z ważnym przykazaniem czy drugiego, trzeciego planu, każde z nich zawisło na przykazaniu miłości. To znaczy Prawo ma sens z racji na miłość. Jeśli się usunie miłość Prawo traci swój sens, ono przestaje służyć ludziom. Nie wystarczy tylko Prawo wypełniać, trzeba je wypełniać z miłością. „Będziesz miłował” tam jest to słowo, które opisuje miłość, która się nazywa „agape”, czyli chodzi o miłość, która jest człowiekowi podarowana przez Boga. I to przykazanie mówi: „Używaj moich darów”, to nie jest przykazanie, które jest takim czystym moralizatorstwem: „masz kochać” , „masz kochać nieprzyjaciół”- ciekawe czy ktoś potrafi? Bóg mówi: „masz kochać bo Ja ci to umożliwiam, bo Ja ci taką łaskę daję, bo Ja się dzielę z tobą swoją zdolnością miłowania”. Bóg nie jest najpierw prawodawcą. Bóg jest najpierw łaską, miłością, doświadczeniem wyzwolenia, obdarowaniem… Święty Augustyn to dobrze rozczytał mówiąc Bogu: „Daj, co nakazujesz i nakazuj, co chcesz…”apb Grzegorz Ryś

kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem

kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem

Łk 12,21: Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.

Łk 12,13-21

Człowiek z przypowieści Jezusa zostaje przez Boga niezwykle ostro skarcony. A przecież mogłoby się wydawać, że niczego złego nie zrobił: nikogo nie zabił, nie cudzołożył, nie oszukał. Po prostu używa sobie życia… Zostaje jednak nazwany głupcem, a Jezus uważa go za bankruta przed Bogiem… Jego przykład to mocne ostrzeżenie przed chciwością, czyli wymykającą się spod kontroli potrzebą posiadania. Zawładnięty nią człowiek chce „pożreć” kolejne dobra: nie tylko te materialne, także relacje, kolejne emocje… Targany niepokojem i głodem, którego nikt i nic na tym świecie nie może zaspokoić, staje się przysłowiową „studnią bez dna” pochłaniającą wszystko i wszystkich. Jest przekonany, że „musi mieć” jakieś dobro „by być szczęśliwy”, chce dostać coś „tu i teraz” oraz „za wszelką cenę”. Używa świata i ludzi, traktując ich jak instrument dla osiągania swych celów… W ten sposób traci z oczu to, co najważniejsze – miłość…

„Być może myślisz, że ten, który ma kufer pełen złota, jest bogaty?… Mylisz się, ponieważ naprawdę bogaty jest ten, w którym Bóg raczy mieszkać.”św Cezary z Arles

„W wieczności obowiązuje tylko jedna moneta, jest nią miłość.”św Jan Chryzostom

przywołał swoich uczniów i rzekł

przywołał swoich uczniów i rzekł

Mk 12,43: Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich…Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej…

Mk 12,38-44

Nic nie umknie uwadze Jezusa, żaden najmniejszy gest zaufania Bogu. Jego oczy to płomienie ognia (Ap 1,14), przenikają to, co kryje się za pięknymi szatami, stanowiskami czy hojnymi datkami. Szkoła Chrystusa to szkoła parzenia… Pokazuje uczniom na przykładzie ubogiej wdowy, na co zwracać uwagę, co jest ważne. Bynajmniej nie pozory… Chce aby uczniowie mieli oczy takie jak Boże, które dostrzegą rozbłyski dobra: niezwykłą ofiarność i ufność, pokorę, łaskawość, miłosierdzie, sprawiedliwość (Ps 112,4). Pragnie by myśleli tymi samymi kategoriami. Będą szczęśliwi, gdy zaczną dostrzegać to, co widzi Bóg (Łk 10,23). Wszystko, co człowiek robi przez wzgląd na Boga stawia go w świetle. Pozwala też uniknąć choroby oczu, polegającej na przeglądaniu się w oczach ludzi, która zanurza całe ciało w ciemności (Mt 6,22-23).

Ef 1,18: Niech Bóg naszego Pana, Jezusa Chrystusa da wam światłe oczy serca…

Ap 3,18: Radzę ci kupić u Mnie balsamu do namaszczenia swoich oczu abyś widział.

„Projektem chrześcijanina, czyli programem Jezusa, jest “serce widzące.” Benedykt XVI

„Miejmy doczesne rzeczy w użyciu, a wieczne w pragnieniu.”św Grzegorz Wielki