miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją

miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją

Łk 1,50: i miłosierdzie Jego z pokoleń na pokolenia dla tych, co się Go boją.

Łk 1,39-56

Zachwyt Maryi nad wiernością Boga, Jego opieką nad ludem wybranym, do którego przynależy przeradza się w pieśń dziękczynną. Cieszy się, że szlachectwo Bożego wybrania nie jest związane z materialnym statusem osoby. Bóg wejrzał na Jej pokorę, a Ona doświadcza Jego łaski, obiecanej każdemu, kto okazuje Bogu „bojaźń” czyli głęboką cześć, szacunek, atencję i uważność wobec Jego nieustannej obecności i majestatu…

„Z Bogiem nic nie jest stracone! W Maryi cel został osiągnięty i mamy przed oczami motyw dla którego pielgrzymujemy, nie po to, aby zdobyć rzeczy ziemskie, które znikają, ale ojczyznę, która jest w niebie i która trwa wiecznie.”papież Franciszek

„Maryja jest oknem, przez które nasza ludzka natura dostrzega przebłyski Boskości na ziemi. Lub raczej jest Ona szkłem powiększającym, które intensyfikuje naszą miłość do Jej Syna i czyni nasze modlitwy jaśniejszymi i bardziej żarliwymi.”apb Fulton Sheen

„Jeżeli ten kto się modli, nie zasługuje na to, żeby być wysłuchanym, zasługi Maryi, której się poleca, sprawiają, że zostanie wysłuchany.”św. Anzelm z Canterbury

„Któż zaś jest szlachetniejszy niż Matka Boża? Któż jaśnieje mocniejszym światłem niż Ta, która wybrana została przez samą Światłość?”św. Ambroży

cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie

cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie

Łk 10,20: cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie.

Łk 10,1–12.17–20

Ci, którzy dzielą się z innymi Dobrą Nowiną o Jezusie, z wrażliwością serca modlą się o uzdrowienie chorych, zostają zapisani w niebie. Pan Bóg nie zapomina o dobru, które czynimy przez wzgląd na Niego, gromadzi je w niebieskim skarbcu jako skarb swego sługi i zamierza stokrotnie wynagrodzić.

„Nigdy nie żyłyśmy w wielkim świecie, a znalazłyśmy się wśród ludzi z wyższych sfer. Ach, zamiast nas olśnić, wszystkie te tytuły wydawały nam się jedynie dymem. Z daleka to niekiedy mi to mydliło oczy, ale z bliska widziałam, że „nie wszystko złoto co się świeci” i zrozumiałam te słowa „Naśladowania”: „Nie ubiegaj się za złudnym blaskiem wielkiego imienia; nie troszcz się o zażyłość z wieloma ludźmi, ani o prywatną ludzką miłość.” Zrozumiałam, że prawdziwa wielkość znajduje się w duszy, a nie w nazwisku, ponieważ, jak to mówił Izajasz: „Pan da INNE imię swoim wybranym”, a św Jan mówił także: „Że zwycięzca otrzyma (…) NOWE IMIĘ, którego nikt nie zna, tyko ten, który je otrzymuje”. Tak więc w Niebie poznamy, jakie są nasze szlacheckie tytuły. „Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę, na jaką zasługuje”, a ten, który na ziemi będzie chciał być najbiedniejszy, najbardziej zapomniany dla miłości Jezusa, ten będzie pierwszy, najbardziej szlachetny i najbogatszy.”św Teresa z Lisieux

aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić

aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić

Łk 19,12: „Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w kraj daleki, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić.”

Kim jest ten człowiek z przypowieści, wywodzący się z możnej familii, który udał się do odległego kraju, by objąć królestwo i powrócić w rodzinne strony? Który w męce zaznał skrajnego oddalenia od Ojca, przez ofiarę krzyża uzyskał dla siebie godność wiernego Bogu Króla Wszechświata(Hbr 1,13) i nabył własną krwią lud odkupiony? Który wrócił by zasiąść po prawicy Boga (Mk 16,19; Ef 1,20-22), a więc zostać zaszczytnym = równym Bogu wykonawcą Jego planu?

Flp 2,6-8: On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci.

„Ukryło się Bóstwo pod zasłoną człowieczeństwa i tak stanęło przed śmiercią, ona zaś zadała cios, od którego sama zginęła.” św. Efrem Syryjczyk