On zaś spał

On zaś spał

Mt 8,24: „Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał.”

Mt 8,23-27

Czasami w moim życiu szaleje sztorm różnych niepomyślnych zdarzeń, nic nie układa się tak, jak „powinno”, a modlitwa jest zmaganiem i trudem. Lecz to nie pomyślne sytuacje sprawdzają moją wiarę, ufność w Jego obecność w moim życiu. Zawierzenie to postawa głębokiego spokoju płynącego z pewności, że będąc z Bogiem, mogę być całkowicie bezpieczna w każdej sytuacji – jak Jezus w łodzi. Czasami
Bóg ucisza burze wokół mnie… Lecz bywa, że nic nie robi z wichurą, lecz wycisza swoje dziecko…

„Oschłość zupełna, prawie opuszczenie, były moim udziałem. Jezus — jak zwykle — spał w swojej małej łódeczce. Ach! wiem doskonale, jak rzadko dusze dopuszczają do tego, by mógł w nich zasnąć spokojnie. Jezus jest tak zmęczony nieustannym dawaniem i pogonią za duszami, że chętnie korzysta ze spoczynku, jaki Mu ofiarowuję. Przebudzi się zapewne dopiero podczas mych wielkich rekolekcji w wieczności, ale to, zamiast mnie smucić, sprawia mi najwyższą radość…” św. Teresa od Dzieciątka Jezus

leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi

leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi

Mt 8,6: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi.”

Piękna jest zdolność współodczuwania setnika. Będąc dowódcą, mógł się nie przejmować losem zwykłego sługi, wymienić go na użyteczniejszy model. A jednak ma otwarte oczy zdolne dostrzec cierpienie innych i czułe serce. Paraliż jest nie tylko upokarzającym unieruchomieniem, upodabniającym człowieka do rośliny; to również obszar umysłu zajętego przez lęk. Miejscem, gdzie nie radzę sobie z wymogami, wyzwaniami, sytuacjami, życiem. Jest wielkim cierpieniem człowieka. Setnik potrafi pomagać cierpliwym współczuciem ale i zaradzić skutecznym wsparciem. Jego błagalna prośba wstawiennicza to ufne opisanie problemu przed Jezusem i wzór wiary w moc Jego Słowa.

„O, Panie, spraw, abym nie tyle szukał pociechy, co pocieszał. Nie tyle szukał zrozumienia, co rozumiał. Nie tyle szukał miłości, co kochał.
Ponieważ dając siebie, otrzymujemy; zapominając o sobie, odnajdujemy siebie; a przebaczając – zyskujemy przebaczenie.” św. Franciszek z Asyżu

nie usiądzie wpierw i nie rozważy

nie usiądzie wpierw i nie rozważy

Łk 14,31: “Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy…”

Jezus uczy, by dobrze przemyśleć trzy rzeczywistości, które dotyczą każdego z Jego uczniów: relacje z bliskimi, stosunek do własnego cierpienia i do stanu posiadania. Przykład budowy ilustruje, że do wytrwania przy Nim nie wystarczy tylko dobra wola. Jeśli nie zbadam swych najgłębszych intencji, oczekiwań, priorytetów, weryfikuje je – czasem w sposób dramatyczny – życie.

„Co to za armia, która nadciąga z dwukrotnie potężniejszą siłą? Armią jest to wszystko, co spotka cię jeszcze w życiu, mnóstwo nieprzewidywalnych sytuacji, doświadczeń, które cię przerastają. Armia dni, armia okoliczności, armia uczuć, armia ludzi, armia słów i armia zdarzeń. Jeśli dobrze się zastanowisz nad swą przyszłością, ogarnie cię przerażenie, gdyż wszystko może się wydarzyć i byłoby naiwnością nie zawrzeć trwałego pokoju z królem wszechświata Chrystusem.” Augustyn Pelanowski OSPPE