Zdumiewali się Jego nauką

Zdumiewali się Jego nauką

Mk 1,22: Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.

Mk 1,21-28

Jezus jest osobą autentyczną i to właśnie Jego szczerość, brak manipulacji i zakłamania, a zwłaszcza spójność słów z czynami – nadaje moc i władzę Jego słowom. Potwierdzanie własnej wiarygodności postępowaniem czyni Go osobą godną zaufania w oczach słuchaczy i buduje autorytet. Chrystus nie buja w obłokach lecz potrafi prawdziwie wejść w świat konkretnych osób niosąc wsparcie i pomoc. Jest rozważny; akceptuje siebie i innych ludzi, dając im to odczuć. Potrafi swobodnie i wyraźnie wyrażać swoje uczucia i wyjaśniać motywacje, którymi się kieruje. W odróżnieniu od Niego uczeni w Piśmie są oderwani od rzeczywistości: nie wchodzą w problemy i bolączki ludzi, zwłaszcza tych bezradnych i ubogich. Widzą świat w teoretyczny sposób. Ich poczucie wartości zasadza się na podziwie i akceptacji ze strony innych. Karmią się aplauzem. Usiłują urosnąć w oczach słuchaczy przez osądzanie innych lub kpienie z nich. Wydaje im się, że na tym tle okażą się lepszymi jednak zdradzają w ten sposób tylko własną duchową mizerię. Nie potrafią wyrażać uczuć, z trudem przyznają się do błędów i uczą na nich. Dalecy są od wglądu we własne motywacje. Nic dziwnego, że są niewiarygodni a ich słowa nie mają mocy przekonywania…

„Miłość bez prawdy byłaby ślepa; prawda bez miłości byłaby jak „cymbał brzmiący”(1 Kor 13,1).”Benedykt XVI

znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec

znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec

J 10,14-15: znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce.

J 10,11-18

Opisując swoją miłość do owiec, Jezus używa analogii bardzo głębokiej więzi: tej, która łączy Go z Ojcem… Jest to zatem misterium, bliskość wręcz organiczna… Święty Paweł porównał ją do całości, spójności wiążącej narządy w ciele (Dz 9,4; Rz 12,5; 1Kor 12,12n). Jezus – Bóg zna i przenika swoje owce (Ps 7,10; Ps 139), a one czują się przy Nim bezpiecznie… Są oswojone: „znają Go”, reagują na Głos Jego Miłości i nie boją się przychodzić. Dobry Pasterz zaś nie waha się wziąć na siebie odpowiedzialności za nie. Kocha tak mocno, że jest gotów oddać swoje życie. Refleks tej Bożej miłości przebija z ofiary matki, która decyduje się poświęcić swoje życie, by wydać na świat ukochane dziecko. Albo ojca, rzucającego się odważnie na ratunek, gdy życie jego dziecka jest zagrożone.

„O Panie, nie tylko trapiłeś się o mnie, lecz zacząłeś mnie również szukać; nie tylko mnie odnalazłeś, Ty, który dokonujesz cudów, lecz dzięki niewysłowionej dobroci swojej miłości, uniosłeś mnie na swoich ramionach ożywiając mnie, i włączyłeś mnie do orszaku niebieskiego w dziedzictwie swego Ojca. O, Tyś jest mocny, Tyś źródłem życia, Ty, błogosławiony, litujesz się, okazujesz miłosierdzie i spieszysz z pomocą…”św. Grzegorz z Nareku

kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć

kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć

Mt 9,15: „Jezus im rzekł: «Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.”

Mt 9,14-15

Odpowiadając uczniom Jana Chrzciciela Jezus zwraca uwagę na konieczność spójności uczuć z ich wyrażaniem w zewnętrznych znakach. Ważna jest dla Niego intencja, z jaką dokonuje się umartwień. Jeśli serce nie odczuwa jakiejś straty, żalu, pragnienia bliskości duchowej na podobieństwo oblubienicy rozłączonej z oblubieńcem, wtedy praktyka postu jest bardziej ćwiczeniem fizycznej wytrzymałości niż praktyką duchową.

„Kościół pości, świat jest na diecie. Z punktu widzenia materii nie ma różnicy, gdyż człowiek może zrzucić dwadzieścia funtów w pierwszy lub w drugi sposób. Różnica tkwi w intencji.” apb Fulton Sheen

„Na cóż zda się wycieńczać ciało wstrzemięźliwością, jeśli umysł nadyma się pychą.” św. Hieronim

„Chcecie, abym powiedział wam sposób czynienia pokuty, dostosowanej do waszego wieku i kondycji? Niech poszczą wasze oczy. Oczy są nazwane oknami, przez które do duszy wchodzi szatan.” św. Jan Bosko

„Post to umiejętność rezygnacji z rzeczy próżnych, zbędnych, aby przejść do tego, co istotne. To szukanie piękna prostszego życia.” papież Franciszek

Pozostawiam wam pokój, obdarzam was moim pokojem

Pozostawiam wam pokój, obdarzam was moim pokojem

J14,27: „Pozostawiam wam pokój, obdarzam was moim pokojem. Ale Ja nie daję wam w taki sposób jak czyni to świat.”

Shalom-Pokój, który daje Jezus jest owocem zbawienia i oznacza pełnię – nieobecność braku czy rozłamu; scalone serce (w rozumieniu biblij.centrum człowieka),gdzie uczucia i rozum są spójne; harmonię psychiczną płynącą ze zintegrowanej osobowości nie rozdzieranej wewnętrznymi walkami, nie nękanej chorym poczuciem winy; wyciszenie. Taką łaskę może dać tylko Bóg. Pragnie dawać mi pokój zawsze kiedy zwracam się do Niego w modlitwie, ilekroć mi go brakuje, szczególnie hojnie go udziela na Adoracji. Pokój jest odczuwalnym znakiem relacji z Bogiem, wynikiem zaufania Jezusowi, poprzez które objawia się moc i działanie Ducha Świętego.

„Nasz łaskawy Pan zawsze trwa w nas i trwa Jego działanie pokoju i miłości, choć my nie zawsze w nich trwamy.” Juliana z Norwich

Pewien człowiek miał dwóch synów

Pewien człowiek miał dwóch synów

Mt 21,28-29 Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!”Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł.

Wszystkie moje dobre postanowienia, wszystkie chwile, gdy jestem szybka/i w słowach, gdy chcę zrobić to, co powinnam/powinienem, a nie realizuję, bo…
A przecież czas ma się na to, na co chce się go mieć. Stawać w prawdzie i zmieniać swoje życie, bez ociągania, bez ucieczek, przekładania… Codzienne nawracanie się to walka o spójność słów z czynami.

„Wczoraj do Ciebie nie należy. Jutro niepewne. Tylko dziś jest Twoje.”św. Jan Paweł II