nie miał z czego ich oddać…

nie miał z czego ich oddać…

Mt 18,25: Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał go sprzedać.

Mt 18,21-19,1

Jezus za pomocą przypowieści o niewyobrażalnej sumie długu obrazuje, jak wiele przewinień wybacza nam Bóg… Człowiek, który żyje w świadomości swojej nędzy-słabości i grzeszności wie, że w obliczu tego, co jesteśmy winni Bogu, to, co dłużni są nam inni ludzie, jest drobnostką…

„W pewnej chwili zostałam wezwana na sąd Boży. Stanęłam przed Panem sam na sam. Jezus był takim, jakim jest w męce. Po chwili znikły te rany, a pozostało tylko pięć: w rękach, nogach i boku. Natychmiast ujrzałam cały stan duszy swojej, tak jak Bóg na nią patrzy. Jasno ujrzałam wszystko, co się Bogu nie podoba. Nie wiedziałam, że nawet z takich cieni drobnych trzeba zdawać rachunek przed Panem. Co to za moment! Kto go opisze? – Stanąć naprzeciw trzykroć Świętemu. – Zapytał mię Jezus: Kto [ty] jesteś?- Odpowiedziałam: Ja jestem sługą Twoją, Panie.- Jesteś winna jednego dnia ognia czyśćcowego.-Natychmiast chciałam się rzucić w płomienie ognia czyśćcowego, ale Jezus powstrzymał mnie i rzekł:”Co chcesz, czy teraz cierpieć jeden dzień, czy przez krótki czas na ziemi?”św Faustyna (Dz 30)

który chciał rozliczyć się ze swymi sługami

który chciał rozliczyć się ze swymi sługami

Mt 18,23: Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał rozliczyć się ze swymi sługami.

Mt 18,21-35

Jezus opisuje niebo. Podobne jest ono do króla, który się rozlicza (gr. synarai logon).

F. Taranienko zauważa, że użyte sformułowanie: „To „nietypowe” znaczenie wyrazu logos – oddane jako „rachunek zysków i strat” lub połączone z sądem Bożym „podsumowanie” (występuje także w Mt 25,19) ściśle związane jest z odniesieniem logosu do Jezusa jako rozumnej mowy Boga Ojca (por. Hbr 4,12-14).”

Nasza wiara uczy, że zaraz po śmierci nieśmiertelną duszę każdego człowieka czeka sąd szczegółowy. Rozliczenie polega na odniesieniu mojego życia do życia Chrystusa. Wieczna zapłata jest oddawana stosownie do mych czynów i wiary (KKK 1021, 1022, 1023). Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, żyją z Nim na zawsze. Łaska zaś polega na bezwzględnym wybaczaniu wszystkiego i wszystkim nieskończoną ilość razy… Kto nie okazuje miłosierdzia winowajcom, jak obrazuje przypowieść, wzbudza gniew Boga.

„Pod wieczór życia będziemy sądzeni z miłości.” św. Jan od Krzyża

Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha

Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha

J 7,51: „Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha, i zbada, co czyni?”

J 7,40-53

Nikodem bierze Jezusa w obronę przed oskarżeniami innych faryzeuszy. Próbuje odwołać się do ich poczucia sprawiedliwości i do Prawa, którego mienią się być strażnikami. A ono mówi wyraźnie, że nie można potępiać człowieka bez przesłuchania go: wysłuchasz, przeprowadzisz dochodzenie i zbadasz dokładnie sprawę (Pwt 17,4). Gdyby doniesienie okazało się nieprawdziwe, fałszywi świadkowie mają być potraktowani jak oskarżony, gdyby dowiedziono by mu winy (Pwt 19,15-19). Jednak nawet groźba śmierci nie studzi nienawiści faryzeuszy. Znieważają Nikodema, próbując mu dowieść, że nie zna Pism. Tymczasem mylą się, bo z Galilei pochodził prorok Jonasz (2 Krl 14,25).

„Cóż może ci zrobić ktoś słowami i oszczerstwem? Sobie raczej szkodzi, nie tobie, nie uniknie sądu Bożego Rz 2,3, choćby był nie wiem kim Tb 4,6.” Tomasz a Kempis

„Lepsze jest opanowanie języka, niż post o chlebie i wodzie.” św. Jan od Krzyża

Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa

Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa

Łk 21,13: „Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa.”

Sytuacje krańcowe, zagrożenia obnażają tajemnicę, jaką kryją ludzkie serca. Nie ma już wtedy miejsca na obojętność, neutralność i bylejakość. Dzień próby rzeczywiście jest jak piec (Ml 3,19), który trawi pozory. Ci, którzy wierzą będą się zwracać o pomoc do Boga, więc umocnią się w przestrzeganiu Jego praw. A Pan obiecuje im pomoc w trudnych chwilach. Ci, którzy ufność pokładają w sobie lub w ludzkich, nietrwałych dziełach, będą wykorzystywać własną siłę, przebiegłość, władzę, a dobre postępowanie innych będzie dla nich przysłowiową solą w oku…

Ap 22,11-12: Krzywdziciel niech dalej krzywdzi, nieczysty niech się jeszcze bardziej brudzi, sprawiedliwy niech nadal postępuje sprawiedliwie, a święty niech się uświęca coraz bardziej! Oto wkrótce przyjdę i przyniosę ze sobą nagrodę. Odpłacę nią każdemu zgodnie z jego czynami.

„Dwie najważniejsze łaski, których powinniśmy pragnąć, to miłość Boga i łaska wytrwałości.” św. Alfons Maria Liguori

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Łk 24,5: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Jezus, przez swoje Zmartwychwstanie uchylił zasłony wieczności. Wczoraj święci pokazywali szczęście Zjednoczonego Królestwa Niebios, dziś modlimy się za tych, którzy „dokonawszy żywota, poddają się oczyszczeniu”(KK 49). Po śmierci dusza poznaje w pełni wielkość Bożej miłości i za wszelką cenę chce się z Nim połączyć. Widzi jednak, że nie może. Od świętości Boga oddziela ją własny grzech, z którego pragnie się oczyścić, wrócić do stanu piękna.

„I zapytałam tych dusz, jakie ich jest największe cierpienie? Odpowiedziały mi jednozgodnie, że największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem.” św Faustyna(Dz.20)

„W chwili śmierci Bóg sądzi duszę według tego jak napisano: Gdzie cię znajdę tam cię sądzić będę: ubi invenero ibi te judicabo. Bóg trzykroć dobry oczyszczając człowieka w ogniu czyśćcowym, przetrawia i niweczy wszystko, czym on jest z natury, aby go przemienić w siebie i uczynić Bogiem.”św Katarzyna Genueńska (Traktat o czyśćcu)