Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu

Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu

Łk 16,3: „rządca rzekł sam do siebie: Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu?”

W czasach Jezusa, zarządzający majątkiem właściciela pobierał od wierzycieli procent. To była jego jedyna zapłata. Został oceniony jako nieuczciwy, możliwe więc, że windował go wysoko na swoją korzyść albo okradał z zysków właściciela, zapełniając własną kieszeń. I oto otrzymuje wiadomość o rychłym zwolnieniu. Wie, że opinia o nim nie jest zbyt dobra, skoro chlebodawca już się dowiedział. Wpada więc na pomysł, że pozbawi się swojej części zysku – własnej zapłaty na korzyść dłużników, aby zaskarbić sobie ich wdzięczność i być może, dzięki temu zyskać nową pracę. Jezus podkreśla spryt rządcy, lecz przede wszystkim chwali umiejętność umniejszenia sobie – w tym wypadku należnej zapłaty – na korzyść innych. Z perspektywy nieba jest to czyn dzieci światłości. I jakkolwiek popełniony z niskich pobudek – zasłużył w oczach Boga na pochwałę…

„Człowiek jest bogaty tym, bez czego z godnością może się obejść.” Immanuel Kant

gdyby gospodarz wiedział

gdyby gospodarz wiedział

Łk 12,39: „gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie opuściłby domu swojego by został przekopany.”

W czasach Jezusa złodzieje włamywali się do domów najczęściej przez podkop. Taktyka nieprzyjaciela duszy jest podobna. Wykorzystuje on np. ucieczkę przed rachunkiem sumienia, zwlekanie ze spowiedzią. Na skutek zapomnienia swoich grzechów właściciel nie jest świadomy swych słabych stron. Nie może więc ustawić w newralgicznych punktach „czujek”, współpracować z łaską. Jest jak nieobecny, śpiący gospodarz, który dopiero gdy zostanie okradziony z pokoju ducha, radości czy innych skarbów – odkrywa szkodę…

„Pomimo ciszy duszy prowadzę nieustanny bój z wrogiem duszy. Coraz to odkrywam nowe jego zasadzki i znowuż walka wre. Ćwiczę się w czasie pokoju i czuwam, aby mnie wróg nie zastał nieprzygotowaną; a kiedy widzę wielką jego złość, wtenczas pozostaję w twierdzy, to jest w Najświętszym Sercu Jezusa.” św. Faustyna (Dz.1287)

„Przewidziane pociski mniej rażą.” św. Grzegorz Wielki