Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały

Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały

Mk 3,11-12: duchy nieczyste na Jego widok padały przed Nim i wołały: Ty jesteś Syn Boży. Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały.

Mk 3,7-12

Demony, padając przed Jezusem z głośnym wołaniem pokazują swoją bezsilność. Wszystkie ich techniki: knowania, sieci, więzy, zastraszanie są nieskuteczne wobec Jezusa. Złe duchy wiedzą, kim On jest. „Wiedzą i drżą”(Jk 2,19). Lecz Chrystus nie szuka rozgłosu i nie chce aby demony świadczyły o Jego godności Bożego Syna. Cała Jego tożsamość jest ukryta w relacji z Ojcem. To Bóg mówi Mu: „Ty jesteś mój Syn umiłowany”(Mt 3,17) i Słowo Boga zupełnie Mu wystarcza. Nie potrzebuje już żadnych potwierdzeń. Nie słucha pochlebstw ani nie daje się złapać w sieć komplementów ze strony zła. Nie dialoguje ze złym duchem. Wie, że to mistrz podstępu i kłamstwa. I choć przed Tym, który jest Prawdą nawet demon musi wyznawać prawdę Jezus surowo i zdecydowanie ucina złemu możliwość przystępu do siebie, zakazując wypowiedzi.

„Im większe łaski widzi szatan u ludzi, tym zacieklej nastaje, by im je wyrwać chytrym podstępem.”św Grzegorz Wielki

a bali się zapytać Go o nie

a bali się zapytać Go o nie

Łk 9, 45: „Lecz oni nie rozumieli tego powiedzenia; było ono zakryte przed nimi, tak że go nie pojęli, a bali się zapytać Go o nie.”

Moc i cuda Jezusa wywołują głęboki podziw uczniów. Podsycają i umacniają ich nadzieje na Mesjasza triumfującego. Zbyt są przywiązani do nich i do samego Jezusa by przyjąć trudne proroctwa o Jego pojmaniu, o utracie. Nawet nie chcą Go pytać… Boją się odpowiedzi. Nie czują się gotowi by oderwać się od swoich wyobrażeń więc znacznie większa nadzieja zostaje przed nimi zakryta. Swoją postawą ucieczki od trudnych prawd odmawiają umocnienia swego serca, do czego zachęca ich Jezus i ostatecznie tragiczne wydarzenia zastają ich nieprzygotowanymi…

„Lękajmy się, abyśmy byli nieulękli.” św. Augustyn

„Chrystus jest Mesjaszem, który nie mieści się w żadnych schematach i unika wszelkiego rozgłosu, nie można Go zrozumieć przy pomocy logiki sukcesu i wła­dzy, jaką świat stosuje często, oceniając skuteczność swoich planów i działań.” św. Jan Paweł II