Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał

Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał

J 17,26: Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich.

J 17,20-26

Imieniem Boga, które objawia Jezus jest aramejskie słowo „Abba”, zdrobniała uczuciowa forma wyrazu „ab”–„ojciec”. Jego polskim odpowiednikiem jest słowo: „Tato, tatusiu”. W czasach Jezusa nikt tak nie zwracał się do Boga na modlitwie osobistej, nikt nie ośmielał się na taką poufałość. Tymczasem Jezus w głośnej modlitwie za uczniów tuż przed śmiercią wyraża pragnienie, by uczniowie byli tam, gdzie On jest, weszli w podobnie intymną jak On, pełną miłości relację z Bogiem. Jezus, objawiając imię Ojca pokazuje czułą komunię dwóch osób, w której jedna jest większa, dojrzała i odpowiedzialna, opiekuje się, daje ciepło, miłość, czułość, a druga, zależna od niej i mniejsza okazuje radość z bliskości, respekt i ufnie się powierza. Głębię słowa „Abba” można pojąć tylko w miłości… Świat, który w miłości nie trwa, nie jest w stanie poznać Boga i nie mówi o Nim prawdy (J 17,25; 1 J 4,20).

„Miłość to Twój dar, który zapala nas i unosi w górę; gorejemy i idziemy. Wznosimy się przez wznoszenie się sercem…” św Augustyn

Biada wam

Biada wam

Łk 11,43: „Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku.”

Jezus w słowie „biada” zawiera mnóstwo informacji. To jednocześnie ostrzeżenie o niebezpieczeństwie, jak również wyrażenie bólu, gniewu i skargi. Tak razi Boga przepychanie się i szukanie dla siebie najlepszego, zaszczytnego miejsca; wypatrywanie okazji zamanifestowania własnej 'lepszości’ na tle innych oraz karmienie się wyrazami uznania, respektu, podziwu ludzi, otrzymywanym dzięki przewadze jaką daje pozycja społeczna czy status religijny, zamożność, uprzywilejowane urodzenie itp.

„Byłby głupcem ten, kto sprzedałby złotą markę za jedną monetę ołowianą. Ten, kto dobro, jakie czyni, daje za ludzką pochwałę, sprzedaje rzecz wielkiej wartości za znikomą zapłatę.” św. Antoni z Padwy

„Jeżeli dusza nie porzuca starań o uznanie ze świata i nie poskramia pożądań, idzie do Boga jak ten, co ciągnie wóz pod górę.” św. Jan od Krzyża