Pięć i dwie ryby

Pięć i dwie ryby

Mk 6, 38: „On ich spytał: «Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!» Gdy się upewnili, rzekli: «Pięć i dwie ryby».”

Mk 6,34-44

Uczniowie nie mają wiele lecz Jezus uważa to za zupełnie wystarczające dla realizacji swych planów. Nawet jeśli znikome jest, co mogę Bogu dać – gdy jednak ofiaruję to z serca – Bóg to błogosławi, pomnaża i czyni z niewielkiego daru rzeczy wielkie…

„Niektórzy Ojcowie Kościoła starali się nawet w sposób szczegółowy wytłumaczyć liczbowy aspekt takiej interpretacji. Pięć chlebów miałoby symbolizować Stary Testament, gdyż jego najważniejszą częścią jest Tora Mojżesza, składająca się z pięciu ksiąg (Rdz, Wj, Lb, Kpł i Pwt), albo też dlatego, że pięć chlebów pokładnych umieszczano przed obliczem Pana w Przybytku. Nowy Testament – to dwie ryby. Przede wszystkim dlatego, że ryba jest symbolem Chrystusa (greckie słowo ichtys składa się z pierwszych liter wyrażenia „Jezus Chrystus, Boga Syn, Zbawiciel”, co zresztą zostało w wykorzystane w sienkiewiczowskim „Quo Vadis”), ale również z tego względu, że cechą charakterystyczną Nowego Prawa jest podwójne przykazanie miłości Boga i bliźniego.” ks prof Krzysztof Bardski

„Bóg zawsze daje się cały, tak że drugiemu nie ubywa, a tylko od pojemności duszy naszej zależy, ile Go obejmiemy.” kard. Stefan Wyszyński

Każdemu, kto ma, będzie dodane

Każdemu, kto ma, będzie dodane

Łk 19,26: „Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma.”

Łk 19,11-28

Radością Boga jest człowiek, który korzysta z Jego obdarowania i dzieli się umiejętnościami z bliźnimi. Nie używane i nie rozwijane zdolności są jak rośliny pozbawione światła: nie rosną i powoli ulegają atrofii. Nie jest tajemnicą, że nieużytkowane narządy zanikają i przestają spełniać swoje funkcje, co można zaobserwować podczas kontuzji, zmuszającej do bezruchu przez dłuższy czas. Podobnie z umiejętnościami. Wydają piękne owoce, kiedy się nimi posługujemy, korzystamy z okazji, by służyć innym i szlifujemy je, czerpiąc radość z współdziałania…

„Kret miał niegdyś oczy, którymi widział, lecz zaczął pełzać we wnętrznościach ziemi i Natura, niczym sędzia, rzekła: „zabierzcie mu ten talent!”. I talent, który nie był w użyciu, został mu odebrany. Jest to główny powód, dla którego musimy postępować inaczej, aby oprzeć się siłom zła.” apb Fulton J. Sheen

„Pytano o. Pio: O jakich talentach mówi Ewangelia? Odpowiedział:”O pięciu zmysłach, rozumie i woli. A więc jak należy się nimi posługiwać. Kto więcej ma, od tego wymaga się, by więcej dawał innym.”

„To co robimy, jest tylko kroplą w oceanie. Jednak gdyby tej kropli zabrakło, ocean byłby o nią uboższy.” św. m.Teresa z Kalkuty

a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza

a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza

Łk 11, 23: a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza.

Łk 11,14-23

Niezwykle ważna jest dla Jezusa jedność wśród Jego uczniów. Żarliwie prosi o nią w modlitwie arcykapłańskiej, podczas Ostatniej Wieczerzy (J 17,20-26). Wie, że rozproszeni staną się łatwym łupem dla nieprzyjaciela. Rozproszenie zaczyna się już wtedy, gdy człowiek nie chce przemieniać swoich przyzwyczajeń i porzucać grzechów, usiłuje dostosować innych do swoich pragnień (2 Tm 4,3-4). Zupełnie inną postawą jest staranie o jedność, rezygnacja z forsowania swego na rzecz dobra wielu. To owoc współpracy z Duchem Świętym, codzienny trud miłości.

„Jaka to jest niesamowita przygoda wejść w ten rodzaj „zbierania”, o którym mówi Chrystus. Co tylko się da. Gromadzić ludzi, gromadzić dobro. Integrować to dobro z różnych stron, jak tylko jestem w stanie to zrobić. Mieć taką ambicję, żeby ten świat sklejać, składać, aby miał coraz piękniejszy, bogatszy kształt.”Wojciech Jędrzejewski OP

„W życiu wspólnotowym moc Ducha Świętego, która jest udziałem jednego, przechodzi zarazem na wszystkich. Każdy nie tylko sam korzysta z własnego daru, ale pomnaża go, udzielając go innym i cieszy się owocami cudzych darów jak własnymi.”św. Bazyli Wielki

„Brak jedności we wspólnocie pozbawia nas Bożych łask.”św. Wincenty a Paulo

Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać

Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać

Mk 8,7: Mieli też kilka rybek. I nad tymi odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać.

Mk 8,1-10

Ojciec stworzył świat, który ma potencjał wytworzyć wystarczającą ilość pokarmu dla wszystkich stworzeń. Bóg ma zawsze nadmiar łaski i serce zatroskane o potrzeby ludzi, którzy Go słuchają. Nie chce, by ktokolwiek był głodny. Pragnie także zaangażować ludzi w „system dystrybucji” dóbr. Jezus rozdaje pożywienie uczniom, uczniowie dzielą się z siedzącymi najbliżej, ci zaś podają dalej…Bóg pomnaża to, co otrzymałam, co mam, co niosę i czym zechcę się podzielić. Jest hojny i zachęca do hojności (Mt 10,8). Dopiero gdy wszyscy są nasyceni, odkrywają, że nastąpił cud…

„Jeżeli wiernie współdziałamy z daną nam łaską, w ten sposób zapewniamy sobie łaski następne. Bóg daje więcej temu, kto dobrze korzysta z Jego darów. Nie ma nic, co by skuteczniej przyciągało ku nam Bożą łaskę, jak wierne współdziałanie z pomocą otrzymaną wcześniej i sumienne spełnianie zadań, dla których tę pomoc otrzymaliśmy. Przeciwnie, odmowa tej współpracy pozbawia nas dalszych łask.”św Wincenty a Paulo

co byście chcieli, by wam ludzie czynili, i wy im czyńcie

co byście chcieli, by wam ludzie czynili, i wy im czyńcie

Mt 7,12: Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!

Mt 7,6.12-14
Złota zasada postępowania to coś więcej niż tylko „nie rób drugiemu, co tobie niemiłe”, a zatem powstrzymanie się od nieuprzejmych zachowań. To wezwanie Chrystusa, by stawać się takim człowiekiem, jakiego sam chciałbym spotkać; rozdawać miłość, której chciałbym doświadczyć. Dla wielu taka postawa wydaje się naiwnością. Inni często przecież nie oddają, albo nawet nie potrafią czy nie mogą odpowiedzieć tym samym. A bywa, że nie zauważają czynów i gestów, które mogą kosztować nas wiele. To jednak nie ze względu braterską wzajemność Chrystus zachęca do wysiłku, lecz dla Boga. On widzi serce, intencje, to co ukryte i osobiste. Natychmiast wspiera swoją łaską i pomnaża nawet najmniejsze dobro i czyny miłości, na które się decydujemy. Nie tylko w świecie ale i w nas. Kiedyś da nam poznać, że nawet mały gest uczyniony z miłości miał znaczenie. Został przyjęty przez Boga, zwielokrotniony i w sposób niezwykły zaowocował.

„Siać pokój, radość we wszystkich sercach.”św.Teresa z Lisieux

  • 1
  • 2