Kto Mnie miłuje również Ja będę go miłował i objawię mu siebie

Kto Mnie miłuje również Ja będę go miłował i objawię mu siebie

J 14,21: Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie.

J 14,21-26

To potężna obietnica Jezusa… Miłość sprawia, że Bóg się do człowieka przybliża. To ona łączy i umożliwia dialog z Nim. Przez miłość Chrystus dzieli się swoim sercem: wnętrzem, głębią, Duchem… Miłość nastraja na Jego odbiór, jednoczy naszą najgłębszą wrażliwość ze sposobem myślenia i odczuwania samego Boga. Odkrywa tajemnicę Jego Słów. Podnosi i uzdalnia do zrozumienia. Jest jak potężny, wezbrany strumień, który unosi kroplę, którą jest nasza dusza do oceanu miłosierdzia… Domu, z którego wszyscy pochodzimy…

„Ze wszystkich porywów duszy, jej uczuć i przywiązań, miłość jedynie pozwala stworzeniu odpowiedzieć swojemu Stworzycielowi, jeśli nie na równi z równym to przynajmniej podobnemu z podobnym…”św Bernard z Clairvaux

„Miłość przyzywa miłość. Mimo mojej nędzy i mimo że dopiero stawiam pierwsze kroki na tej drodze, nie wolno mi zaniedbywać nigdy rozważania tej prawdy i pobudzania siebie do miłości.”św Teresa od Jezusa

„Nie bój się powiedzieć Jezusowi, że Go kochasz, nawet jeśli tego nie czujesz. To sposób na to, by Go przymusić, aby przyszedł ci z pomocą, aby wziął cię na ręce niczym dziecko, zbyt słabe, by chodzić o własnych siłach.”św Teresa z Lisieux

Błogosławiony jesteś, Szymonie…

Błogosławiony jesteś, Szymonie…

Mt 16,17: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony.

Mt 16,13-19

Z perspektywy Jezusa Szymon jest szczęściarzem. Został niewyobrażalnie pobłogosławiony, gdyż przez dokonane w miłości aktem woli wyznanie, złączył się na moment w Duchu z Bożą głębią. Ojciec niebieski uchylił mu rąbka odwiecznej prawdy, jak zaufanemu przyjacielowi. Dał poznanie Bożego Synowstwa Jezusa. I nawet jeśli Piotr nie zdaje sobie w pełni sprawy z bogactwa wiedzy, z którą się zetknął, i którą wypowiedział, staje się ona jego udziałem już na zawsze… A przez gorące serce Piotra, udziałem również innych słuchających… Na wieki…

„Córko Moja, o gdybyś wiedziała, jak wielką zasługę i nagrodę ma jeden akt czystej miłości ku Mnie, umarłabyś z radości. Mówię to dlatego, abyś się ustawicznie łączyła ze Mną przez miłość, bo to jest cel życia duszy twojej; akt ten polega na akcie woli.”Jezus do św Faustyny (Dz 576)

„Lubiła bardzo to zdanie świętego Jana od Krzyża:”Najmniejsze poruszenie czystej miłości jest Kościołowi bardziej pożyteczne niż wszystkie inne dzieła razem wzięte”.”o św Teresie od Dzieciątka Jezus

„Duch Święty, który mieszka w tych, którzy są mu przychylni, inspiruje ich do tego, co mają mówić.”św Cyryl Jerozolimski

aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie

aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie

J 17,21: aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał.

J 17,20-26

„W Trójcy Przenajświętszej panuje tak głęboka jedność, tak doskonała, tak absolutna, że choć każda poszczególna Osoba Boska jest Bogiem to jednak istnieje tylko jeden Bóg. Jezus chciał, aby ta jedność istniejącą w Bogu, była też w Jego uczniach. W jaki sposób możemy przyczynić się do tego aby ta żarliwa modlitwa się urzeczywistniła? Przede wszystkim przez uświadomienie sobie tej jedności, która już istnieje. Mamy naturalną skłonność do tego, by zatrzymywać się na tym, czego nie dostaje zarówno nam samym, jak innym. Lecz moglibyśmy rozpocząć od tego, żeby ucieszyć się z tego wszystkiego, co już nas nawzajem ze sobą łączy. Trzeba, aby rodzaj ludzki dochodził do jedności przez wielość, ażeby uczył się być jednym Kościołem w pluralizmie form myślenia i działania, kultur i cywilizacji.” Wilfrid Stinissen OCD

„O Jezu mój, wiem, że Ty tak postępujesz z nami, jak i my postępujemy z bliźnimi.”św Faustyna (Dz. 692).

Ujrzycie niebiosa otwarte

Ujrzycie niebiosa otwarte

J 1,51: „Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.”

Jezus mówi o sobie symbolicznie jako o ucieleśnieniu drabiny Jakubowej (zob. Rdz 28,12-13). A więc odsłania uczniom, że jest jedynym Pośrednikiem, który łączy niebo z ziemią, tylko przez Niego mamy dostęp do Ojca. On łączy w sobie naturę boską i ludzką. Jest na ziemi odblaskiem chwały Boga i odbiciem Jego istoty (Hbr 1,3). Woli Jezusa oraz wyznaczonej przez Niego drodze podporządkowane są zastępy aniołów.

KKK 1026: Jezus „otworzył” nam niebo przez swoją Śmierć i swoje Zmartwychwstanie.

KKK 1025: Żyć w niebie oznacza „być z Chrystusem” (J 14,3; Flp 1,23; 1Tes 4,17). Wybrani żyją „w Nim”, ale zachowują i – co więcej – odnajdują tam swoją prawdziwą tożsamość, swoje własne imię (Ap 2,17).

„Żyć, to być z Chrystusem; tam gdzie jest Chrystus, tam jest życie i Królestwo.” św. Ambroży

„Jak góry piętrzą się dokoła i ochraniają położone w nich doliny, tak święci aniołowie stoją wokół i nas chronią.” św. Albert Wielki