A ty co powiesz

A ty co powiesz

J 8,5: „W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A ty co powiesz?”

J 8,1-11

„Mili ludzie zawsze przestrzegają etyki społecznej ortodoksji lub konwencji. Bardziej są zgorszeni gramatycznym błędem popełnionym przez kaznodzieję niż jego fałszywą doktryną. Wyrafinowanie i respekt stanowią w ich dobroci szerszy koncept, a społecznym konwenansom nadaje się rangę Boskiego Przykazania; to, co jest powszechnie uznawane lub przyjmowane za zwyczaj, nie jest złe. W każdym razie, bardzo mili ludzie, skrybowie i Faryzeusze, znaleźli kobietę, którą przyłapali na akcie cudzołóstwa. Interesujące było, że przyłapali ją na tym akcie i byli nie tyle poruszeni okropieństwem tego grzechu, ile chęcią złapania jej i schwytania Jezusa w pułapkę Jego własnych słów. On zaś nie odwoływał prawa Mojżeszowego. Domagał się powołania nowego składu sędziowskiego; pytał, czy kobieta ta mogła zostać należycie osądzona przez tych, którzy popełnili grzechy przeciwne jej grzechom. Było w niej zbyt dużo uczuć; oni mieli ich zbyt mało. Ona zgrzeszyła nadmierną miłością; oni zgrzeszyli jej brakiem. Nowi oprawcy zostali wezwani do Mojżeszowej dyspensy. Chrystus ogłosił, że tylko niewinni mają prawo, aby potępiać, a Ten, który był Samą Niewinnością, nie potępił jej, ponieważ pewnego dnia miał umrzeć za nią i za wszystkich innych grzeszników.” apb. Fulton Sheen

Błogosławieni czystego serca

Błogosławieni czystego serca

Mt 5,8: Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Mt 5,1-12a

Przez czystość serca Jezus rozumie przejrzystość, transparentność intencji: troskę o to, by nieustannie badać czy motywuje mnie pragnienie podobania się Bogu, czy też chcę przypodobać się ludziom. W Biblii hipokryzja jest grzechem najbardziej piętnowanym przez Boga, gdyż właśnie przez nią człowiek uprawia bałwochwalstwo, odsuwając Boga na drugi plan, na pierwszym zaś umieszczając stworzenia: innych ludzi. Czystości serca ogromnie zazdrości szatan. Wywołuje u ojca obłudy i kłamstwa zawiść, wrogość i chęć zniszczenia. O Chrystusie zaś nawet Jego wrogowie przyznają z niechęcią: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i nie dbasz o niczyje względy. Nie zważasz na ludzką opinię, lecz nauczasz drogi Bożej zgodnie z prawdą”(Mk 12,14).

„Słowa „czysty” i „czystość” (katharos, katharotes) nie występują nigdy w Nowym Testamencie dla określenia tego, co dziś rozumiemy jako powstrzymanie się od grzechów cielesnych. Ta rzeczywistość opisywana jest przy pomocy innych słów: opanowanie siebie (enkrateia), powściągliwość (sophrosyne) i czystość (hagneia).”Raniero Cantalamessa OFMCap

„Ten tylko ma serce proste, to znaczy czyste, kto przechodzi ponad ludzkimi pochwałami i w swoim życiu szuka nagrody tylko u Tego, kto przenika sumienia.”św Augustyn

Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu

Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu

Mt 12,2: „Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: Oto Twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat.”

Mt 12,1-8

Podróżującym, ubogim, przybyszom Prawo nie zabraniało łuskać kłosów (Kpł 23,22; Lb 9,3) a wręcz nakazywało podczas podróży, nawet osobom nieczystym obchodzić np. Paschę. Oddanie chwały Bogu miało być ważniejsze niż rytualna czystość. Miłosierdzie miało być ponad jakimkolwiek innym zyskiem. Było ważniejsze niż asceza. Jezus uczy, że Prawo trzeba interpretować w kluczu szacunku dla potrzeb człowieka, a nie nim ludzi pognębiać, kontrolować, karać kamieniowaniem za błąd.

„Do jednego z Ojców Pustyni, znanego z ascezy, przybył gość. Chciał posłuchać mądrości starca. Ojciec Pustyni poczęstował gościa obfitym posiłkiem, sam również wiele jadł, a przy tym mówił wiele, ze znacznym ożywieniem. Żegnając się gość był rozczarowany. Stwierdził, że Ojciec przez cały dzień łamał regułę. Odpowiedź ojca brzmiała: „moją jedyną regułą jest miłość”.”

„Dusza będzie potępiona tylko ta, która sama chce, bo Bóg nikogo nie potępia” św. Faustyna (Dz.1452)

Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować

Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować

J 15,20: „Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować.”

J 15,18-21

Podążanie za Chrystusem i naśladowanie Go oznacza dzielenie z Nim Jego losu. Jezus nie spotykał samych przyjaznych, wdzięcznych Mu ludzi. Często był odrzucony za wartości, które wyznawał, prześladowany za prawdę, którą głosił i którą żył, spotykał się z zazdrością przez dobro, które czynił i które zyskiwało Mu szacunek i uznanie. Był obiektem pogardy z powodu swego ubóstwa i wyuczonego zawodu. Nazywany obelżywie Samarytaninem, żarłokiem, pijakiem, który się brata z grzesznikami i zdrajcami narodu(Mt 11,19). Uczeń Chrystusa nie może się spodziewać, że jego droga na świecie będzie usłana płatkami róż. Im bardziej będzie przypominał Chrystusa, tym bardziej intensywne będzie wywoływał reakcje u napotkanych ludzi.

„Dając światu najlepsze co posiadasz, otrzymujesz ciosy. Dawaj światu najlepsze co posiadasz, mimo wszystko.” św. m. Teresa z Kalkuty

jada wspólnie z celnikami i grzesznikami

jada wspólnie z celnikami i grzesznikami

Mt 9,11: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?”

Pycha zaślepia faryzeuszy i nie są w stanie dostrzec, że kiedy piętnują ludzi, oblepiając ich łatką „grzeszników” i „zdrajców”, tym samym głośno trąbią ujawniając swój własny grzech: pogardę; uważanie się za kogoś lepszego od innych. A ciężej grzeszą uzurpując sobie Boży tron osądzania, niż oceniani przez nich ludzie (Mt 7,1-2; Rz 2,1; 14,1-12). Kiedy wskazujesz kogoś palcem wytykając mu jego wady bez miłości, pozostałe palce zwykle wskazują na ciebie.

„Sądzić innych to przywłaszczyć sobie bezwstydnie przywilej Boży, skazać ich to ruina własnej duszy… Nie zbiera się winogron zielonych, tak też życzliwa i rozumna dusza zauważa starannie wszystkie cnoty u innych; a nierozumny jedynie bada winy i braki.” św. Jan Klimak

„W piekle są wszelkiego rodzaju cnoty, ale nie ma pokory; a w niebie są wszelkiego rodzaju grzechy, ale nie ma pychy.” św. Mariam Baouardy