wszyscy bowiem dla Niego żyją…

wszyscy bowiem dla Niego żyją…

Łk 20,38: Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją.

Łk 20,27-38

Wśród uczonych w Piśmie (Łk 20,39-40) są wierzący, których zachwyca wgląd Jezusa w naturę Bożą i roztoczona przez Niego perspektywa, z której Bóg widzi życie człowieka… W milczeniu kontemplują Jego niezwykle odważną i dalekosiężną interpretacją Pięcioksięgu, zamykającą usta saduceuszom. Onieśmiela ich Chrystusowa pewność uczestnictwa ludzi w zmartwychwstaniu, zrównanie godności zbawionych z aniołami…

„Gdy zbliżamy się do końca własnego czy czyjegoś życia, jest tam dla nas ewidentna zasłona. To jest moment przejściowy. Oto ktoś był i nagle go nie ma. A dla Boga, który widzi po jednej i po drugiej stronie nie ma doświadczenia śmierci, tego, że ktoś znika. Bo dla Niego wszystko cały czas żyje, my dla Niego cały czas żyjemy. My powstajemy, mamy swój początek ale nie mamy końca. I ten moment śmierci jest dla Niego bardzo płynny: oto było życie i oto dalej jest życie.”o. Piotr Frey OP

„Stąd widzimy wielkość człowieka, że je­dynym światłem przeznaczonym dla niego, jedynym, dla którego on jest przeznaczony, jest życie wewnętrzne Boga.”Piotr Rostworowski OSB

„Nie chciejmy się niepokoić, bo dobrego Pana mamy, który ma w ręku wszystko, aż do najdrobniejszych szczegółów.”św br Albert

Mojżesz tak nam przepisał

Mojżesz tak nam przepisał

Łk 20,27-28: „zagadnęli Go w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał…”

Saduceusze za Pismo Święte uznawali tylko Pięcioksiąg i uczyli, że ponieważ nie ma wprost mowy o zmartwychwstaniu (Dz 23,8), nic takiego nie nastąpi. Dziś wielu chrześcijan ma podobną postawę do saduceuszy, trzymając się naukowej wiedzy, racjonalnego języka (który również ma swoje ograniczenia i o miłości na przykład niewiele może powiedzieć); albo kurczowo czepiając się litery, twierdzą, że np. skoro wprost w PŚ nic nie jest napisane o miejscu zwanym czyściec – to go nie ma. Jezus krytykuje czytanie Słowa Bożego bez wiary; zamknięcie na prawdę pochodzącą z Ducha, który objawia głębię rzeczywistości nie dających się ująć i zamknąć w słowach. Rzucając światło na znaczenie słów Mojżesza podczas spotkania z Bogiem, Jezus udowadnia saduceuszom w jak wielkim są błędzie.

„Jak słodko myśleć, że płyniemy ku wiecznej przystani! Myśl o krótkości życia dodaje mi odwagi, wspiera w znoszeniu trudów drogi.” św. Teresa z Lisieux