Odszedł nasz Pasterz, źródło wody żywej, a przy Jego śmierci zaćmiło się słońce

Odszedł nasz Pasterz, źródło wody żywej, a przy Jego śmierci zaćmiło się słońce

„Odszedł nasz Pasterz, źródło wody żywej, a przy Jego śmierci zaćmiło się słońce.”(z liturgii godzin)

Dla uczniów Jezusa to był bardzo trudny dzień… Wstrząśnięci wydarzeniami, które zrelacjonowali im świadkowie, być może już tylko milczą ukryci w Wieczerniku… Ciało Jezusa spoczywa w grobie. Bezruch i ciszę szabatu mącą tylko zmieniające się przy grobie straże…

„Jezus mógł zejść z krzyża, ale wolał powstać z grobu”- powiedział św. Augustyn.

I miał rację, Wielkiemu Królowi przystoi wielkie zwycięstwo. Bo On już zwycięża…

„Dzisiaj nasz Zbawiciel wyrwał nas z mocy śmierci. Rozerwał pęta Otchłani i złamał potęgę szatana.”(z liturgii godzin)

„Ujarzmił Piekło Ten, który zstąpił do Piekła. Zgorzkniało Piekło, skosztowawszy ciała Jego. I to właśnie przewidując, Izajasz tak wołał: Piekło, mówił, zgorzkniało, spotkawszy Cię w otchłani. Zgorzkniało, bo zostało puste. Zgorzkniało, bo zostało oszukane. Zgorzkniało, bo umarło. Zgorzkniało, bo zostało obalone. Zgorzkniało, bo zostało skrępowane. Przyjęło ciało, a natknęło się na Boga. Przyjęło ziemię, a spotkało samo niebo. Przyjęło to, co mogło widzieć, a wpadło w to, czego nie mogło widzieć.”św. Jan Chryzostom

dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach

dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach

J 10,13: dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.

J 10,11-16

Najemnik to człowiek, który jest skupiony na sobie. Nie ma w sercu troski o człowieka, nie kieruje się miłością. Nie troszczy się aby poznać owce i ich potrzeby, wychodzić im naprzeciw, służyć, uważnie się opiekować. Dla niego owce mają wartość użytkową. Dba o nie, gdy przynoszą mu korzyść. W tym sensie może go zatrudnić każdy, kto przedstawi atrakcyjną ofertę. Także diabeł. Dla najemnika jest oczywiste, że nie będzie się owcą zajmował gdyby miał coś stracić, cierpieć, odnieść porażkę. Nie przyjdzie mu do głowy by wziąć na siebie szkodę popełnioną przez owcę, a co dopiero-potraktować ją jako kogoś ważniejszego niż on sam i oddać za nią życie.

„Przyglądnijmy się teraz naszemu Pasterzowi, Chrystusowi. Zobaczmy Jego miłość do ludzi i jego łagodność, kiedy prowadzi ich na pastwiska. Raduje się on z owiec, które są wokół Niego, ale też szuka tych, które zbłądziły. Ani góry, ani lasy nie są dla Niego przeszkodą. Przechodzi przez ciemne doliny (Ps 23,4). Widzimy Go w otchłani, skąd nakazuje wychodzić. Także w ten sposób szuka miłości swoich owiec.”Bazyli z Seleucji

Rozerwał pęta Otchłani i złamał potęgę szatana

Rozerwał pęta Otchłani i złamał potęgę szatana

Rozerwał pęta Otchłani i złamał potęgę szatana. Dzisiaj nasz Zbawiciel wyrwał nas z mocy śmierci. (Liturgia godzin)

Wielka Sobota to dzień zanurzenia się w ciszę… Umęczone ciało Jezusa spoczywa w grobie. Pozornie nic się nie dzieje lecz jest to upamiętnienie uroczystego wjazdu Zwycięskiego Zbawiciela w bramy otchłani śmierci. Wizytacja kończy się dla szatana zupełną porażką – dzieło diabła nie może już być więzieniem nikogo, kto ucieknie się do Odkupiciela… Niewolnicy śmierci słyszą rozlegający się głos wielkiego Króla: czysty, jasny Głos, którego otchłań nie słyszała…

Jak promień światła wśród mroku:

„Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani.” Ap 1,17-18

Nie bój się, woła On, już nigdy się nie bój…

„Dlatego Zbawiciel został złożony w grobie, bo umarł za zbawienie innych. On śmierci w sobie nie nosił, po cóż Mu grobowiec na ziemi? Śmierć potrzebuje grobu na swoje mieszkanie Chrystus zaś jest Życiem. Żyjący na wieki nie potrzebuje mieszkania zmarłych.” św. Augustyn

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

J 3,16: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Bóg mówi dziś do Ciebie: jesteś kimś tak wartościowym dla Mnie, że gotów jestem na szaleństwo ogołocenia się z Boskiej mocy i dzielenia z tobą ludzkiego losu. Moja miłość jest tak wielka, że pozwolę by mnie zabito, za to, Kim jestem, aby pokazać ci prawdę o Mnie. Abyś mógł żyć. Wiecznie…
J 3,13-17

„I śmierć się przybliżała, niczego nie przeczuwając, aby jak zwykle odebrać to, co do niej należy. Lecz oto w owocu, który miała zerwać, było ukryte Życie niweczące śmierć. Gdy więc śmierć bez żadnych obaw pochłonęła Pana, wyzwoliła życie, a wraz z nim wielu jeńców. Jakże On wielki, ten Syn cieśli. Krzyż swój zatknął nad pożerającą wszystko Otchłanią, a ludzkość przyprowadził do domu życia. Za sprawą drzewa upadła ludzkość aż do dna piekła; za sprawą drzewa wzniosła się do siedziby żyjących. Drzewo przyniosło gorycz, lecz zaszczepiono w nim słodki pęd, abyśmy poznali Tego, któremu nie oprze się żadne stworzenie. Tobie chwała! Tobie, któryś przerzucił most ponad czeluścią śmierci, aby po nim dusze mogły przejść z krainy śmierci do krainy życia.”św Efrem Syryjczyk

pogrążony w mękach, podniósł oczy

pogrążony w mękach, podniósł oczy

Łk 16,23: „Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka…”

Łk 16,19-31

Jezus opisuje rzeczywistość życia po śmierci. Bogacz, przebywający w Otchłani, choć jego ciało fizyczne umarło, odczuwa cierpienie i pragnienia, pamięta o swoich bliskich; myśli, może wołać i rozmawiać. Biblia określa słowem dusza (hebr. nefesz, gr.psyche) całego żyjącego człowieka (Rdz 2,7). Jak naucza Kościół: dusza ludzka jest nieśmiertelna i uważa się ją za formę ciała (KKK 365, 366).

„Kościół stwierdza dalsze istnienie i życie – po śmierci – elementu duchowego obdarzonego świadomością i wolą w taki sposób, że ja ludzkie trwa nadal. Na oznaczenie tego elementu Kościół posługuje się słowem dusza.” Kongregacja Nauki Wiary (list z 1979 r.)

„W wieczności będzie prawdą, że dałem szklankę wody spragnionemu albo że przyspieszyłem kroku, mijając po drodze do Jerycha człowieka oczekującego pomocy. Świat pogrążający się w nicości i zapadający się czas nie zmienią tej prawdy ani o jotę.(…) W moim działaniu, wyznaczonym przez moje czyny jest prawda, która przetrwa czas.” teolog Etienne Borne

  • 1
  • 2