jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię

jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię

Mk 4,26: „Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię.”

Mk 4,26-34

„Łaska Boga jest ziarnem, którego nie należy zadusić, ale także nie można go zbytnio eksponować. Trzeba je żywić w swoim sercu i nie wystawiać zbytnio na ludzkie spojrzenia. Dwa rodzaje łaski, z pozoru niewielkie, ale od których może jednak zależeć i nasza doskonałość, i zbawienie: I. Światło, które odkrywa przed nami prawdę: trzeba je troskliwie przyjąć i pilnować, by nie zagasło z naszej winy. Trzeba się nim posługiwać jak zasadą we wszystkich naszych działaniach, widzieć, do czego nas prowadzi, itp.; II poruszenie, które nas prowadzi do jakiegoś działania cnoty w pewnych okolicznościach. Trzeba być wiernym temu poruszeniu, ponieważ owa wierność jest niekiedy węzłem naszego szczęścia. Umartwienie, które Bóg w nas wzbudza w pewnych okolicznościach, jeśli słuchamy Jego głosu, wyda w nas być może wielkie owoce i świętość. Gardzenie tą małą łaską mogłoby mieć zgubne konsekwencje, jak zdarzało się, że ulubieńcy popadli w niełaskę, bo brakło im zadowolenia w bardzo małych rzeczach.” (Dziennik duchowy) Św. Klaudiusz La Colombiere

„Na pokorę trzeba zapracować. Wówczas Bóg ją daje. Nie należy mówić tylko: Daj, Panie. Nie, lecz trzeba siać i pracować. Siejcie, pracujcie, a będziecie zbierali. Tyle, ile zasiejecie, tyle będziecie zbierali. Siejecie ciernie? Zbierzecie ciernie. Siewacie czystą pszenicę? Zbierzecie pszenicę.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego (Mariam Baouardy)

gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze

gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze

Mk 4,31: gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi.

Mk 4,26-34

Królestwo Boże, łaska uświęcająca jest dla ludzi czymś niepozornym, niemal niezauważalnym, niby mające wielkość ziarna maku ziarenko gorczycy. A jednak łaska daje uczestnictwo w najgłębszej rzeczywistości Boga:

„jakby poza świadomością daje obdarowanemu udział w Bożej rzeczywistości i przez łaskę uczynkową pozwala mu żyć w akcie tej rzeczywistości i współdziałać z nią”(Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac).

Człowiek sam nie wie jak i kiedy wzrasta w nim wiara, nadzieja i miłość. Łaska przy tym nie usuwa ludzkiej natury, nie gardzi nią ani też nie zajmuje jej miejsca. Przeciwnie, ponagla i kształtuje ją w myślach i działaniach. Nawrócenie, wewnętrzna przemiana, dokonująca się w osobie w związku z usłyszeniem Ewangelii sięga wszystkich wymiarów człowieka, aż do samego dna jego istnienia…

„Ziarno Boga jest w nas. Jeśli ziemię uprawia roztropny i pracowity rolnik, wzejdzie ono i będzie wzrastać ku Bogu, którego ziarnem jest, a zatem każde jego owoce będą miały boską naturę. Z ziarna gruszy wyrastają grusze, z ziaren orzecha–orzechy, a z ziaren Bożych-Bóg.”mistrz Eckhart