on jest Eliaszem, który ma przyjść

on jest Eliaszem, który ma przyjść

Mt 11,14: A jeśli chcecie uznać, to on jest Eliaszem, który ma przyjść.

Mt 11,28-30

Jan jest bezkompromisowy, ognisty i w oczach Bożych reprezentuje naturę podobną Eliaszowi. Stwórca jednak jest nieskończenie kreatywny i nie musi się ograniczać tworząc kopie, dlatego choć wśród ludzi występują podobieństwa intelektualne, temperamentu czy upodobań wobec konkretnego stylu życia, nie ma dwóch takich samych osób. Ci, którzy oczekiwali na sobowtóra proroka mieli błędne wyobrażenia o mocy i działaniu Boga – w nieunikniony sposób zawiedli się czekając na Eliasza2 nadaremnie.

„Niektórzy heretycy niemądrze wnioskują z tych słów o wędrówce dusz, jakoby dusze przenosiły się z jednego ciała do drugiego. Ale, jak gdzie indziej świadczy Ewangelia, Jan przyszedł” w duchu i mocy Eliaszowej” (Łk 1,17), to znaczy miał tę samą łaskę i miarę Ducha Świętego. Obu cechowała podobna ostrość życia i duchowa dyscyplina. Obaj żyli na pustyni, obaj przepasywali się skórzanym pasem. Eliasz musiał uciekać, ponieważ piętnował bezbożność króla Achaba i Jezabeli. Jan został zabity, ponieważ potępił niegodziwe małżeństwo Heroda i Herodiady.”św Hieronim

„W tym więc życiu śmiertelnym żadne poznanie ani pojęcie nadprzyrodzone nie może być bezpośrednim środkiem do wzniosłego, miłosnego zjednoczenia z Bogiem. Wszystko bowiem, co może rozum pojąć, wola upodobać sobie a wyobraźnia przedstawić jest niepodobne i niewspółmierne do Boga.”św Jan od Krzyża

Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce…

Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce…

J 1,16: Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce.

J 1,1-18

„Według mądrości Bożej najmniejszy stopień łaski znaczy więcej niż wszystkie przyrodzone doskonałości wszechświata.”św. Tomasz z Akwinu (I-a II-ae 113, 9, 2)

„Kiedy Łaska wlewa się do intelektu, przychodzi ona jako rodzaj światła. Trudno jest opisać skutki jej działania dla ludzkiego rozumu. Wyobraź sobie światło słoneczne przeświecające przez witraż. Zauważ, jak rozprasza się ono i jak wydobywa ono z kolorów całe ich piękno. Tak właśnie Łaska działa na intelekt. Nadaje mu nowy sposób widzenia.”apb. Fulton Sheen

“Człowiek, w którym działa łaska i który się ku niej skłania, toczy zwykle długą walkę, aby stopniowo wyrwać się ze świata naturalnego i z siebie. (…) Łaska musi sama przyjść do człowieka. Z siebie samego może on w najlepszym wypadku dojść do jej bram, ale nigdy nie zdoła sforsować wejścia. Zejście łaski do duszy człowieka jest wolnym aktem boskiej miłości i jej wylew nie zna granic. Jakie drogi wybiera dla swego działania, dlaczego o jedną duszę zabiega, a drugiej każe zabiegać o siebie, czy, jak i kiedy czynna jest również tam, gdzie nasze oczy nie dostrzegają jej działania, wszystko to są pytania wymykające się poznaniu rozumowemu. Dla nas istnieje tylko poznanie zasadniczych możliwości, i dzięki nim możemy zrozumieć dostępne nam fakty.”św. Teresa Benedykta od Krzyża

jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie

jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie

Mt 11,30: Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie.

Mt 11,28-30

Być w jarzmie Jezusa to pozwalać Duchowi Świętemu by coraz bardziej upodabniał mnie do Chrystusa (Rz 8,29; 2 Kor 3,18), który jest „obrazem Boga niewidzialnego” (Kol 1,15). Jest to lekkie brzemię gdyż większość pracy formacyjnej wykonuje Boża łaska (1 Kor 15,10), a mnie pozostaje zgoda na współpracę i podawanie się Jego woli. Słodkie to jarzmo, bo Duch Święty nie jest tyranem ani pyszałkiem. Nie niszczy brutalnie człowieka naginając do swojej woli czy jakiejś idei (co nazbyt często zdarza się wśród ludzi) lecz buduje, wspiera, zachęca i naucza i pociąga za Sobą. Prowadzony przez Ducha człowiek pojmuje, podobnie jak Jan, że:„trzeba, aby On wzrastał, ja natomiast abym się umniejszał”(J 3,30), gdyż dzięki tej pracy można coraz pełniej realizować zamysł Boga w stosunku do siebie, i tym samym stawać się błogosławionym – a zatem szczęśliwym.

„Jezus jest cierpliwym towarzyszem podróży, umie uszanować tempo i rytm ludzkiego serca, choć nigdy nikomu nie szczędzi zachęty na drodze do ostatecznego zbawienia.”św Jan Paweł II

„Spróbujcie tedy i zobaczcie, jak słodki jest Pan: błogosławiony ten, który w Nim
pokłada nadzieję.”św Ambroży

I padł strach na wszystkich ich sąsiadów…

I padł strach na wszystkich ich sąsiadów…

Łk 1,65: I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło.

Łk 1,57-66

Dla sąsiadów i znajomych Elżbiety i Zachariasza ich zachowanie jest sensacją. Są to jednak ludzie wierzący, dlatego okoliczności poczęcia i narodzin Jana wzbudzają w nich bojaźń. Czują, że stykają się z Tajemnicą, która przekracza ich zrozumienie, nagli do pytań i rozmów…Nie mają jednak na tyle światłych oczu serca (Ef 1,17-18) by przenikać głębię i znaczenie Bożego działania, jak pogrążony w milczeniu Zachariasz czy napełniona Duchem Świętym Elżbieta. Rodzice Jana, zanurzeni w świetle Bożej łaski widzą rzeczywistość inaczej, głębiej… Oboje są zdecydowani nadać dziecku imię „Jan” (hebr.Jochanan), które oznacza „Bóg jest łaskawy, Bóg okazał miłosierdzie.”

„Kogo łaska wewnętrzna nie dotknęła, ten nie dostrzega świętości nawet wtedy, kiedy się z nią spotyka”św. Teresa B. od Krzyża

„Łaska ma właściwe chwile działania. Zawierzmy całkowicie Opatrzności i strzeżmy się, aby jej nie wyprzedzać.”św Wincenty a Paulo

najpierw musi przyjść Eliasz?

najpierw musi przyjść Eliasz?

Mt 17,10: „Czemu więc uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?”.

Znawcy Pism natchnionych, wczytując się w zapowiedzi proroków (Ml 3,23) czekali na powtórne przyjście proroka Eliasza. Niestety, spodziewali się kalki Bożego działania. Zlekceważyli inne pouczenia. Przecież Bóg zawsze czyni rzeczy nowe (Iz 43,19). Syracydes rzekł o Eliaszowym, gorliwym duchu: „został zachowany na czasy stosowne, by uśmierzyć gniew przed pomstą, by zwrócić serce ojca do syna, i pokolenia Jakuba odnowić”(Syr 48,10). Ów zapowiedziany, płonący żarliwością duch został dany Janowi. Anioł Gabriel streścił misję Chrzciciela:„nawróci do Boga wielu spośród synów Izraela i pójdzie przed Mesjaszem w duchu i mocy Eliasza, by serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych-do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały”(Łk 1,16-17). Jezus otwiera oczy uczniów na różnorodne przejawy Bożego działania.

„Jakże cudowne są skutki łask dla tych, którzy działają, aby na nią odpowiedzieć.”św Jan Bosko

  • 1
  • 2