Nie dawajcie psom tego, co święte…

Nie dawajcie psom tego, co święte…

Mt 7,6: Nie dawajcie psom tego, co święte.

Mt 7,6.12-14

Psy są w Biblii symbolem tego, co nieczyste, obrazem nędzy i odpychającego ubóstwa, bo spożywały budzący odrazę pokarm. Nie dawano im pełnowartościowego pożywienia więc stale głodne włóczyły się w poszukiwaniu jedzenia i wzbudzały kulturową niechęć, gdyż były gotowe żywić się ludzkim ciałem (1 Krl 14,11; 2 Krl 9,10). Nazwanie kogoś psem było mocną zniewagą, ponieważ powszechnie uważano je za zwierzę, które potrafi zjeść wymiociny (Prz 26,11). Jezus mówi, że tego, co święte, tego co pochodzi od Boga: szczególnego Słowa rhema, powołania, głębokich wewnętrznych przeżyć wiary, tajemnic nadziei i intymności miłości nie wolno dzielić z tymi, którzy nie umiejąc docenić pereł. Bezczeszczą świętość swoją niewiarą czy zarozumiałością połączoną z głupotą, albo zawiścią gotową najpierw deprecjonować, szarpać złośliwym krytycyzmem lub deptać kpiną wartość, której skrycie pożądają, by obróciwszy się, zaatakować hejtem posiadacza perły.

„Czemu szatan jak nędzarz wszystkim dóbr zazdrości? Bo sam nic nie posiada prócz swojej własności.”Adam Mickiewicz

„Zazdrość gasi miłość w sercu jak woda ogień.”św Wincenty a Paulo

gdy uczynicie wszystko, co wam polecono

gdy uczynicie wszystko, co wam polecono

Łk 17,10: „gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy”.”

Bez wsparcia Bożej łaski człowiek nic nie może uczynić (J 15,5). Niejednokrotnie, wykonując w dobrej wierze to, co mu polecono, psuje dobre dzieło (np. usiłując robić wszystko sam – przekonuje, że jest „zbawicielem świata”); przeszkadza się dziełu rozwijać (sądząc np., że jego punkt widzenia jest najlepszy lub jedyny właściwy), albo zraża innych wadami charakteru: demotywuje, zniechęca krytycyzmem itp. Pokora to świadomość, że Bóg nieustannie musi po mnie poprawiać, jak matka po 4 latku, który próbuje zrobić obiad. Naprawia bałagan, który 'chcąc nie chcąc’ uczyniła(e)m, skłania do wyrozumiałości i umacnia urażonych mymi słabościami, sprząta po niedopełnionych z braku czasu czy byle jak zrobionych obowiązkach, o których nawet nie wiem, jaki mogą mieć dla innych skutek…

„Niektórzy swój widnokrąg biorą za koniec świata.” Eliza Orzeszkowa

„Próżna chwała to mól dusz poświęconych Bogu, to robak świętości.” św. o. Pio