oto anioł Pański ukazał mu się we śnie…

oto anioł Pański ukazał mu się we śnie…

Mt 1,20: Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie…

Mt 1,18-24

Józef jest człowiekiem sprawiedliwym a więc słuchającym Boga, posłusznym Mu i zwróconym ku Niemu. Wierzy Bogu bardziej niż sobie i to jest jego zasługą. W życiowym zamieszaniu i emocjonalnym rozbiciu ufa przesłaniu Anioła. Powtarzalność i łatwość rozeznawania przekazów sennych, wielokrotna komunikacja Boga tą drogą świadczy o ogromnej duchowej wrażliwości Józefa, czystości jego serca, przejrzystej samoświadomości oraz otwartości na mądrość i wskazówki, które Bóg może tą drogą zsyłać… Ma pewność, że nie zawiedzie się na Bożej pomocy. Pojmuje również, że Boża logika jest nieskończenie większa niż ludzka, dlatego bierze Maryję do siebie. Dzięki pokorze i miłości do Stwórcy gotów jest wypełniać Jego wolę, choć Tajemnica planów Najwyższego go przerasta… Różnicę między Józefem, a przeciętnym mężczyzną wierzącym dobrze ukazuje zestawienie z królem Achazem, który polegał głównie na ludzkich układach, własnej przemyślności oraz politycznych sojuszach. W odróżnieniu od niego Józef nie kombinował, nie szukał swego, wolał zawierzyć Bogu. Czas pokazał, że było warto…

„Niech Twój dobry anioł stróż nieustannie strzeże Cię i będzie Twym przewodnikiem na krętych ścieżkach życia.Co za wspaniała bliskość! Co za szczęśliwe towarzystwo! Gdybyśmy tylko byli w stanie objąć je rozumem! Trzymaj go zawsze przed oczami duszy.”św o. Pio

uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański

uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański

Mt 1,24: Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Mt 1,18-24

Gdy Bóg przez zesłane anielskie widzenie rozprasza wątpliwości Józefa, on bez wahania, wystawiania Boga na próbę czy zwątpienia, posłusznie i wytrwale realizuje Boże objawienie…

„Bóg ma pewną wolę wobec nas i dla nas, i powinna ona przemienić się w to, czego chcemy i czym jesteśmy. Istota nieba opiera się na tym, by wola Boża była wypełniana bez zastrzeżeń, lub innymi słowy, tam gdzie spełnia się wola Boża, tam jest niebo. Jezus sam jest „niebem”, w najgłębszym i najprawdziwszym znaczeniu tego słowa, jest On tym, w którym i przez którego wypełnia się całkowicie wola Boga. Nasza wola oddala nas od Boga i czyni nas zwykłą „ziemią”. Ale On nas akceptuje, przyciąga nas ku Sobie i, w jedności z Nim, uczymy się woli Boga.”Benedykt XVI

„Wierne poddawanie się zawsze i wszędzie woli Bożej, we wszystkich wypadkach i okolicznościach życia, oddaje Bogu wielką chwałę; takie poddanie się woli Bożej większą ma w Jego oczach wagę niż długie posty, umartwienia i najsurowsze pokuty. O, jak wielka jest nagroda za jeden akt miłosnego poddania się woli Boga.”św Faustyna (Dz.724)

„Niech się spełni we mnie, Panie, wola Twoja, w czym i jak chcesz, wedle boskiego upodobania Twego!”św Teresa od Jezusa

nie chciał narazić Jej na zniesławienie

nie chciał narazić Jej na zniesławienie

Mt 1,19: Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie.

Mt 1,16.18-21.24a

Niektórzy sądzą, że sprawiedliwość, także w Biblii, polega na niezłomnym, a nawet heroicznym wypełnianiu Prawa, bez względu na okoliczności. Postać św Józefa ukazuje, że jest wręcz odwrotnie. Został nazwany sprawiedliwym ponieważ okazał miłosierdzie Maryi w sytuacji, która dla każdego mężczyzny była jednoznaczna. Potrafił nie osądzać, okazać jej serce. W zasadzie zrezygnował z własnego pojmowania (i wymierzania!) sprawiedliwości. Nie był bezdusznym egzekutorem religijnych przepisów. Chronił słabą i kruchą kobietę, nie chciał jej narażać na ludzki osąd i na śmierć. Józef nie jest posłuszny Prawu jeśli krzywdzi ono drugiego człowieka. Bóg wybrał Jezusowi na ojca mężczyznę, który nie był odcięty od uczuć: zimny, twardy i bezwzględny, lecz miał serce rozumne i rozum uczuciowy. Był pobożny w najgłębszym sensie tego słowa: w swoim postępowaniu i decyzjach kierował się przede wszystkim miłością.

„Sprawiedliwością nie jest dać każdemu to, na co zasługuje, tylko sprawiedliwością jest dać to, czego każdy potrzebuje.”św. Wincenty a Paulo

zanieśli Go do Jerozolimy, aby ofiarować Panu

zanieśli Go do Jerozolimy, aby ofiarować Panu

Łk 2,22: zanieśli Go do Jerozolimy, aby ofiarować Panu.

To, co pierwsze, a więc najważniejsze należy się Bogu. Dotyczyło to nie tylko plonów ziemi, wytworów pracy rąk czy zwierząt, ale w sposób szczególny odnosiło się do ludzi. Kiedy Bóg wyzwalał swój lud z niewoli Egipskiej, ocalił przed śmiercią pierworodnych Izraela, którzy stali się Jego szczególną własnością (Wj 13,2; Lb 3,13). Pierworodne dzieci były też uprzywilejowanymi dziedzicami. Maryja i Józef przez udział w rytuale wykupują więc Bożą własność. Dokonuje się wymiana. Za niewiele otrzymują Wiele. Bóg udziela im kredytu zaufania. Stają się sługami Najwyższego. Zostaje im powierzone zadanie opieki nad należącym do Niego dzieckiem. Dając, co mają najlepszego z siebie: serca, czas, umiejętności, uroczyście zobowiązują się je wychować. Z pokorą przyjmują, że nie są właścicielami tego życia, które trzymają w ramionach lecz tylko rządcami, do czasu osiągnięcia przez nie dojrzałości…

„Dzieci nie możemy nauczyć miłości: trzeba im ją pokazać.”św. Bazyli Wielki

i nie chciał narazić Jej na zniesławienie

i nie chciał narazić Jej na zniesławienie

Mt 1,19: „Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie.”

Bóg wybrał za swego ojca na ziemi człowieka, który byłby podobny do Ojca w niebie. Sprawiedliwy to człowiek według Bożego serca, mający szczególną wrażliwość – jak Józef umiejący troszczyć się o drugiego, słabszego i zależnego człowieka bardziej niż o własne dobre imię, korzyści czy zyski. Psalm 37 chwali sprawiedliwych, opisując ich jako ludzi pełnych litości, życie wewnętrzne opierających na przykazaniach i zachowujących w sercu Boże Słowo. Umiejących bronić tego, w co wierzą, że jest słuszne, i których Bóg w trudnościach podtrzymuje.

„Nie starajcie się podobać wszystkim. Nie starajcie się podobać niektórym. Starajcie się podobać Bogu.” św. Jan M. Vianney

„Panie, weź mnie takiego jakim jestem. Ale pomóż mi stać się tym, kim chcesz abym był.” Jan Paweł I

  • 1
  • 2