Gdy ujrzeli gwiazdę

Gdy ujrzeli gwiazdę

Mt 2,10: „Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali.”

Mt 2,1-12

„Początkiem wędrówki Mędrców jest znak: zauważony z oddali i odczytany jako zaproszenie do wyruszenia w drogę. Moment odczucia tajemnicy jest jak zapalenie iskry we wnętrzu człowieka. Nie padnie ona jednak w serce otępiałe przez egoizm, rozleniwienie, bezmyślność i pychę. A jeśli nawet zagości tam na chwilę, to wnet zgaśnie z niedotlenienia. Owa otrzymana iskra rozpala się, gdy powieje nań wiatr podjętej wędrówki. Gdy objawia się ta Pani–trzeba pójść za jej głosem. Nie da się Jej zatrzymać; to Królowa wielkich, otwartych przestrzeni. Blask w sercu, wewnętrzny żar jest, jak się wydaje, odbiciem tamtej gwiazdy na niebie, pozwala dostrzec owego przewodnika i niestrudzenie podążać za nim. Bóg okazuje się do tego stopnia przekraczać piękno poznawanych tajemnic, że zachwycony nimi człowiek może Go porzucić dla ich blasku. Można ubóstwić własne doświadczenia, przeżycia duchowe, nie zajmując się samych Duchem–żywym Bogiem. Dla Mędrców gwiazda też była zjawiskiem niezwykłym, bezdyskusyjnym. Natomiast Król narodzony w stajni–wydarzeniem mogącym budzić głęboki sceptycyzm. I oto wędrowcy wykazują się największą mądrością: oddają pokłon ubogiemu Dziecku. Gdy człowiek odda hołd Całkiem Innemu, wówczas powrót do siebie, do własnego świata, dokonuje się również inną drogą. Nieoczekiwane światło daje nowy wgląd we własne życie, a nowy obraz Boga zmienia sposób patrzenia na siebie.” Wojciech Jędrzejewski OP

«Przyjdę i uzdrowię go»

«Przyjdę i uzdrowię go»

Mt 8,7: Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».

Mt 8,5-17

Sposób, w jaki setnik wypowiada swoją prośbę, wiele o nim mówi. Przychodzi do Jezusa osobiście, choć jako dowódca okupującej Izrael armii mógł wydać rozkaz, wysłać żołnierzy i siłą sprowadzić „uzdrowiciela”. On jednak pokornie wybiera się na spotkanie osobiste. Zwraca się do Chrystusa z uprzejmą prośbą, używając tytułu „Panie” (gr. ’kyrie’ , Pan, władca), oddając Mu tym samym hołd. Kolejną niespotykaną cechą zwierzchnika wojsk Kafarnaum jest zdolność do współczucia. Nie jest mu obojętny los podległych mu ludzi. Nie dba też wyłącznie o żołnierzy. Roztacza opiekę także nad sługami, którzy mogli wywodzić się spośród mieszkańców miasteczka. Setnik potrafi pochylić się nad cierpieniem. Nie traktuje ludzi zimno i przedmiotowo, jak pionki, które łatwo wymienić, gdy przestają spełniać swoje użyteczne funkcje i oddawać usługi. Cierpiący może liczyć na jego troskę. W sercu dowódcy jest empatia, pragnienie złagodzenia bólu i chęć niesienia pomocy, która uruchamia go do pokornej prośby wobec obcego człowieka. Jezus zauważa to natychmiast i ujmuje Go to. Jest gotowy pójść do domu poganina (łamiąc przy tym rytualne zasady) i uzdrowić osobę, za którą wstawia się setnik.

„Kiedy byłem młody, podziwiałem ludzi mądrych. Teraz, kiedy jestem stary, podziwiam ludzi dobrych.”Abraham Joshua Heschel

Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga…

Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga…

Łk 2,38: Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

Łk 2,36-40

Bóg jest zawsze blisko ludzi, którzy wielbią Go szczerym sercem. Wychodzi im na spotkanie, dba, by uczestniczyli w ważnych dla Niego wydarzeniach. Mimo, iż życie jej nie rozpieszcza – sytuacja wdów w Izraelu była opłakana – Anna nie uważa swojej długiej życiowej historii za powód do smutku, zgorzknienia czy użalania się nad sobą, a obecnego położenia za wygodny pretekst do narzekania… Przeciwnie – jej życie jest uwielbieniem Boga. Potrafi znaleźć powody do radości, cieszyć się bliskością Stwórcy, czuje się potrzebna i służy Bogu modlitwą. Z niedostatku zaś czyni niezwykle cenną ofiarę – post.

„Wszechmocny, najświętszy, najwyższy Boże, najwyższe dobro, wszelkie dobro, wszystko dobro, Ty jeden jesteś dobry, Tobie składam wszelką chwałę i cześć, wszelkie dziękczynienie, wszelki hołd i błogosławieństwo i wszelkie dobro zawsze do Ciebie odnoszę. Ty jesteś święty, Panie, jedyny Boże, Ty dokonujesz przedziwnych rzeczy, Ty jesteś mocny. Ty jesteś wielki. Ty jesteś najwyższy. Tyś naszą nadzieją, naszą wiarą, naszą wielką słodyczą. Ty jesteś naszym wiecznym życiem, wielkim i przedziwnym Panem, Bogiem wszechmocnym i miłosiernym Zbawicielem.”św Franciszek z Asyżu

„Modlitwa kołacze, post zjednywa, a miłosierdzie osiąga.”św Piotr Chryzolog

przybyliśmy oddać mu pokłon

przybyliśmy oddać mu pokłon

Mt 2,2: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon.

Mt 2,1-12

Może gdyby Mędrcy nie zasięgali języka na dworze Heroda lecz kierowali się tylko wskazaniami prowadzącej ich gwiazdy, nie doszłoby do rzezi niewiniątek? Niemniej, nie mogli znać serca Heroda. Nie spodziewali się, że ich zapytanie wywoła w nim taki lęk, wyzwalając drzemiące okrucieństwo. Bóg dozwala na to by zło mieszkające w człowieku wyszło na jaw:„Kto krzywdzi, niech jeszcze krzywdę wyrządzi, i plugawy niech się jeszcze splugawi! (Ap 22,11), bo nie ma nic ukrytego, co nie miałoby być ujawnione (Łk 8,17). Bóg obserwuje scenę świata (Wj 3,7; 1Sm 16,7; Ps 33,13-15), na której rozgrywa się dramat wolnej woli ludzkich decyzji. Władza, którą Herod miał nad ludźmi, skusiła go do nadużycia jej. Nie obchodziła go wyrządzona krzywda. Władza, którą mieli Królowie, została użyta do uniżenia i hołdu. Jedna postawa-diabelska, druga Boża…

„Niech gwiazda wiary prowadzi również i nas, a my -pewni- idziemy za jej światłem drogą, która prowadzi nas do Boga, do Jego ojczyzny tak, jak i święci Mędrcy, prowadzeni przez gwiazdę -symbol wiary- dochodzą do upragnionego miejsca.”św o. Pio

Tu jest coś większego niż świątynia

Tu jest coś większego niż świątynia

Mt 12,6: Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia.

Mt 12,1-8

Już prorok Ozeasz mówił w imieniu Boga:”Miłości pragnę, nie krwawej ofiary” (Oz 6,6), podkreślając, że wszystkie praktyki religijne, w tym nawet te największe- jak składanie ofiar w świątyni, ustępują przed uczynkami miłosierdzia. Kto kieruje się w swoim postępowaniu miłosierdziem, wybiera to, co jest większe niż świątynia, niż przepisy prawne i najpobożniejsze zwyczaje… Składa w ten sposób Bogu hołd najwyższy, gdyż miłosierdzie jest Jego największym przymiotem…

„Miłosierdzie objawia się jako… wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku. W takim znaczeniu miłosierdzie stanowi podstawową treść orędzia mesjańskiego Chrystusa oraz siłę konstytutywną Jego posłannictwa…”św Jan Paweł II

„Żeby podeprzeć kulawy stół nie można go z góry obciążać; pochylić się trzeba i z dołu podeprzeć. To samo z nędzą ludzką. Chcąc ratować nędzarzy, nie należy obarczać ich napomnieniami, ani prawić morałów, będąc sam sytym i dobrze ubranym; trzeba się stać nędzniejszym od najnędzniejszego, aby go dźwignąć.”św. br Albert

  • 1
  • 2