zmieszała się na te słowa

zmieszała się na te słowa

Łk 1,28-29: Wszedłszy do Niej, [anioł] rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Łk 1,26-38

Maryja jest ogromnie poruszona, wręcz zszokowana anielskim pojawieniem się i skierowanym do Niej pozdrowieniem. o. Innocenzo Gargano OSBCam, wybitny patrysta zauważa, że w językach oryginalnych

„pada słowo 'dietaráchthe’ oznaczające tsunami (wzburzenie morza wywołane trzęsieniem ziemi).”

Maryja zatem nie tyle delikatnie „zmieszała się”, czy też zawstydziła – co jest wstrząśnięta. Słowo burzy Jej spokój, emocjonalnie elektryzuje i do głębi ją wzrusza. Można powiedzieć, że wstrząsa Nią również intelektualnie. Całe Jej jestestwo jest zaangażowane w dialog, w którym Bóg na nowo zawiera przymierze z ludzkością… Maryja staje się nowym Noe, Abrahamem, Mojżeszem…

„Matka Boża pouczyła mnie, jak się przygotować mam do święta Bożego Narodzenia. (…) Powiedziała mi: Córko moja, staraj się o cichość i pokorę, aby Jezus, który ustawicznie mieszka w sercu twoim, mógł wypocząć. Adoruj Go w sercu swoim, nie wychodź z wnętrza swego.”św Faustyna (Dz.785)

„Pomyśl, co musiało się dziać w duszy Najświętszej Dziewicy, gdy po Wcieleniu posiadała w sobie Słowo Wcielone, Dar Boży… W jak wielkim milczeniu, z jak wielkim skupieniem i adoracją zatapiała się w duszy, aby objąć tego Boga, którego stała się Matką.”św Elżbieta od Trójcy Świętej

Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę

Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę

Mt 9,33: „Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę.”

Mt 9,32-37

Zły duch zniekształca choremu postrzeganie świata, już i tak zaburzone i zranione przez ciężkie kalectwo… Duchowy mrok, w którym żyje utrudnia mu uzyskanie pomocy. Potrzebuje ludzi, którzy go nakierują i poprowadzą do Jezusa. Chrystus zaś rozpoczyna uzdrowienie cielesne od duchowego oczyszczenia.

„Zły duch zawsze coś w człowieku blokuje, zamyka albo zniekształca. Mając wpływ na duszę, na serce, ma też i na ciało. Wobec niego trzeba postępować zdecydowanie, umożliwiając Jezusowi wyrzucenie złego.” Józef Pierzchalski SAC

„Gdy staram się wczuć w świat wewnętrzny głuchoniemych, to myślę przede wszystkim, że brakuje im prawdziwej relacji z innymi ludźmi. Kto nie słyszy głosu drugiego człowieka, ten nigdy nie wejdzie w kontakt z jego emocjami, które wyraża głos. A kto jest niemową, ten nigdy nie nawiąże z drugim człowiekiem rozmowy, która łączy i otwiera na nowe doświadczenia.” Anselm Grun OSB

„Był opętany przez złego ducha i nie mógł sam prosić o wybawienie. Dlatego przyprowadzili go inni i dlatego Pan nie pytał go przedtem o wiarę.” św. Jan Chryzostom

„Wiara pozwala nam iść z Jezusem po drogach świata w pewności, że moc Jego Ducha pokona moce zła, poddając je panowaniu Bożej miłości.” papież Franciszek

Pożyteczne jest dla was moje odejście

Pożyteczne jest dla was moje odejście

J 16,7: Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Paraklet nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, to poślę Go do was.

J 16,5-11

„Duch miał przyjść tylko pod warunkiem odejścia Jezusa. W ludzkich losach coraz więcej odejść. Odchodzi mąż, odchodzi żona, odchodzą rodzice, odchodzą dzieci. Nikogo i niczego z tego świata nie da się zatrzymać. Gdy zostaje po kimś puste miejsce, może się ono wypełnić Duchem Świętym. Wypełnić można tylko pustkę. Bóg więc czeka aż jakakolwiek pustka nam się przydarzy. Czeka na to, jak na otwarcie drzwi po kimś, kto wyszedł pośpiesznie, zostawiając nas samych we wnętrzu. Ludzie, których widzę w konfesjonale, to wcale nierzadko ci, którzy przeżyli czyjeś wycofanie z ich życia. Ktoś, kto im wypełniał myślenie i serce, uwagę i pragnienia, nagle znikł, umarł, odszedł, uciekł, porzucił, nie wrócił. Wtedy instynktownie szuka się Boga. Niektórzy wypełniają się Nim, inni są rozczarowani, że to tylko… Duch.”Augustyn Pelanowski OSPPE

„Każdy z nas jest świątynią Ducha Świętego. Czym jest nasza dusza? Św. Teresa mówi nam: Dusza jest tylko szkatułką, mieszkaniem. Gospodarzem, dla którego zostało ono stworzone, jest Duch Święty, który jest jakby duszą naszej duszy, życiem.”bł. Maria Eugeniusz od Dzieciątka Jezus

aby radość wasza była pełna…

aby radość wasza była pełna…

J 15,11: To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

J 14,27-31a

Trwanie w miłości Boga jest dla Jezusa niekończącym się źródłem radości. Chce zawierzyć uczniom sekret swojej radości. Bierze się ona z miłości i zaufania do Boga oraz życia formowanego według porządku miłości…

„Radość jest zaletą, która pozwala człowiekowi czynić jego bliźnich ludźmi szczęśliwymi. Bierze się ona częściowo z własnej dobroci, a częściowo z przekonania o dobroci innych. Jest przeciwieństwem ponuractwa, przygnębienia, drażliwości, narzekania, nienawistności. Radość duchowa jest pogodą ducha wśród zmian życiowych, taką, jaką zachowuje góra, gdy rozpęta się nad nią burza. Dla człowieka, który nigdy nie zakorzenił swej duszy w Boskości, każde zmartwienie ulega samowyolbrzymieniu. Człowiek taki nie może skoncentrować całej swej mocy na jednej rzeczy, gdyż zatroskany jest zbyt wieloma sprawami.”apb Fulton Sheen

„Zaakceptowanie siebie i otaczającego świata, jak uczy wiara, jest źródłem radości.”Benedykt XVI

„Droga, którą Bóg kroczy wraz z duszami, które Go kochają, szukając ich i nie pozwalając im popaść w smutki, jest prawdziwymi zaślubinami między Nim a nimi.”św. Filip Neri

„Radość tkwi nie w rzeczach, ale w głębi naszej duszy.”św. Teresa z Lisieux

Ten kto żyje w prawdzie, zbliża się do światła

Ten kto żyje w prawdzie, zbliża się do światła

J 3,21: Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu.

J 3,16-21

Praca człowieka nad zbliżaniem się do światła, tj. stawaniem w prawdzie, życiem stale w świetle Bożej obecności nie jest bez znaczenia zarówno w teraźniejszości, jak i w wieczności…

„Nie jest możliwe, aby ten, kto patrzy na słońce, nie miał oczu zalanych światłem. Tak samo ten, kto zawsze pochyla się nad przestrzenią swojego serca -nie może nie być nieoświetlony… Kiedy chmury rozpraszają się, powietrze wydaje się czyste. W ten sam sposób, pod słońcem sprawiedliwości-Jezusem Chrystusem, mrzonki namiętności rozpraszają się. Nieustannie rodzą się w sercu świetliste myśli, jak gwiazdy. Bo Jezus oświetla przestrzenie serca.”Hezychiusz z Synaju, O wstrzemięźliwości i czujności

„To samo, rzec można, zachodzi w tym prześwietleniu, czyli przemianie w odniesieniu do duszy i Boga. Chociaż bowiem dusza według mniejszej lub większej zdolności może rzeczywiście dojść do zjednoczenia, nie wszystkie jednak w równym stopniu dochodzą, lecz o tyle, ile im Pan zechce udzielić. Podobnie tu jest jak z widzeniem uszczęśliwiającym w niebie. Jedni oglądają więcej, drudzy mniej, lecz wszyscy oglądają Boga, wszyscy są zadowoleni, bo zadowolona jest ich pojemność duchowa.”św Jan od Krzyża