lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie

lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie

Mt 7,21: „Nie każdy, kto mówi Mi: „Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.”

Mt 7,21.24-27

„Pan nas ostrzega, że pochlebne słowa i miła postawa powinny być sądzone według owoców, jakie wydają. Powinniśmy zatem oceniać kogoś nie takim, jakim się okazuje w słowach, ale jakim jest rzeczywiście w dziełach. Często bowiem pod postacią owcy kryje się drapieżny wilk (Mt 7,15). Podobnie jak ciernie nie wydają winogron ani osty fig…, to, mówi nam Jezus, to nie na pięknych słowach polega rzeczywistość dobrych uczynków; wszyscy ludzie powinni być sądzeni według swoich owoców. Nie, przysługa, która ogranicza się do pięknych słów, nie wystarczy, żeby otrzymać królestwo niebieskie; to nie ten, który mówi: Panie, Panie, będzie jego dziedzicem. Co to za świętość, która ogranicza się do wzywania imienia, skoro droga do królestwa niebieskiego znajduje się w posłuszeństwie woli Bożej?… Trzeba zatem się postarać, by dotrzeć do wiecznej szczęśliwości. Trzeba dać coś z naszego wnętrza; pragnąć dobra, unikać zła, słuchać z całego serca Bożych przykazań. Dzięki takiej postawie Bóg uzna nas za swoich. Poddajmy zatem nasze czyny Jego woli, zamiast chlubić się Jego mocą. Ponieważ On odepchnie i odrzuci tych, którzy odwrócą się sami od Niego przez niesprawiedliwość uczynków.” św. Hilary

„Doskonałe spełnienie woli Bożej jest dojrzałością w świętości, tu na wątpliwości nie ma miejsca.” św Faustyna (Dz.666).

nie utraci swojej nagrody…

nie utraci swojej nagrody…

Mt 10,42: Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

Mt 10,37-42

Wysłannik Syna, który niesie orędzie Ojca – propozycję złożoną światu przez Boga – jest Jego oczkiem w głowie. Nawet najmniejszy gest pomocy, gościnności, troski o podstawowe ludzkie potrzeby (takie jak ugaszenie pragnienia) człowieka, który głosi Ewangelię słowem i czynem – jest zauważany przez Boga. Nie zostanie zapomniany żaden dobry uczynek, zwłaszcza obciążony sprzeciwem i ostracyzmem ze strony innych ludzi.

„Nagroda gr „misthos”, przywodząca na myśl tę, o której ewangelista mówił już w Kazaniu na górze (por. Mt 5,12;6,1.2.5.16)- ma przede wszystkim uwolnić ucznia od przejmowania się osądem ludzi. To nie uczeń bowiem ma się obawiać, że będzie osądzony przez Boga, lecz przejmować się powinni raczej adresaci orędzia, którego on jest szafarzem. Chodzi o nagrodę wykraczająca poza ludzkie miary, ponieważ zgodną z regułami bezinteresownego daru. „Misthos”, o jakiej mowa, nie jest po prostu należną zapłatą. Pan nie pozwala się mierzyć naszymi parametrami.”Innocenzo Gargano OSBCam

„Chrystus za miłosierdzie każdemu się odwzajemnia.”św Cyprian z Kartaginy

„W chwili śmierci zbieramy to, co zasialiśmy w ciągu życia.”św Jan Bosko

Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą…

Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą…

Mt 20,26: Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą.

Mt 20,20-28

W oczach Boga ten jest wielki, kto potrafi służyć innym, złożyć Mu ofiarę z własnego ego. Po czym łatwo poznać, że czynię coś nie dla Bożej chwały lecz dla siebie? Informują mnie o tym precyzyjnie uczucia. Gdy próbuję od ludzi zyskać jakąś korzyść, a tego nie otrzymuję, szybko pojawia się smutek, zniechęcenie czy nawet gniew/obraza. Urażona miłość własna komunikuje, że nie otrzymała swej opłaty: uznania, docenienia, zauważenia. Z natury/ego człowiek najczęściej robi coś dla zysku. Gdy jednak współpracuje z łaską, nie szuka nagród na ziemi. Potrafi cieszyć się czynieniem dobra niezauważonego przez nikogo, prócz Boga.

1Kor 15,58:„Przeto, bracia moi najmilsi bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu”św. Paweł

„Nasza biedna ludzka natura tak lubi sobą się zajmować, że gotowa jest nawet źle o sobie mówić, byleby nikt o niej nie mógł zapomnieć.”św Urszula Ledóchowska

„I w kuchni także, wśród garnków i rondli, Pan jest z wami.”św Teresa od Jezusa

Tu jest coś większego niż świątynia

Tu jest coś większego niż świątynia

Mt 12,6: Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia.

Mt 12,1-8

Już prorok Ozeasz mówił w imieniu Boga:”Miłości pragnę, nie krwawej ofiary” (Oz 6,6), podkreślając, że wszystkie praktyki religijne, w tym nawet te największe- jak składanie ofiar w świątyni, ustępują przed uczynkami miłosierdzia. Kto kieruje się w swoim postępowaniu miłosierdziem, wybiera to, co jest większe niż świątynia, niż przepisy prawne i najpobożniejsze zwyczaje… Składa w ten sposób Bogu hołd najwyższy, gdyż miłosierdzie jest Jego największym przymiotem…

„Miłosierdzie objawia się jako… wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku. W takim znaczeniu miłosierdzie stanowi podstawową treść orędzia mesjańskiego Chrystusa oraz siłę konstytutywną Jego posłannictwa…”św Jan Paweł II

„Żeby podeprzeć kulawy stół nie można go z góry obciążać; pochylić się trzeba i z dołu podeprzeć. To samo z nędzą ludzką. Chcąc ratować nędzarzy, nie należy obarczać ich napomnieniami, ani prawić morałów, będąc sam sytym i dobrze ubranym; trzeba się stać nędzniejszym od najnędzniejszego, aby go dźwignąć.”św. br Albert

A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć

A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć

Łk 14,13-14: Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, niepełnosprawnych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć;

Jezus uczy, że „więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu” (Dz 20, 35), Bóg daje radość gdy podaruje się 'przyjęcie’ a więc coś nieoczekiwanego, przyjemnego dla zmysłów, łączącego się ze wzajemną bliskością, wesołą pogawędką- ludziom, którzy nie mogą nam się odwdzięczyć (gr 'antapodoma’- „naprzeciw-oddać”). Pismo Święte mówi, że nie zapomni On o uczynkach wobec szczególnie poszkodowanych przez los (Am 8,7), są oni „oczkiem w głowie” Ojca. Wszystkie bezinteresowne działania wobec nich są szczególnie czynione na Jego chwałę (Prz 14,31). Bardzo pragnie aby się troszczono o ubogich (Pwt 15,11; Syr 4,1-10; Ps 82, 1-4) i jest szczególnie wrażliwy na słowa, które oni kierują do Niego (Syr 21,5). To ubodzy na Sądzie będą świadkami naszej sprawiedliwości.

„Dawać samego siebie to więcej, niż tylko dawać.”św. Matka Teresa z Kalkuty