Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne

J 6,47: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.

J 6,44-51

Niezwykle cenna jest dla Boga wiara. To ona stanowi budulec relacji z Nim, jest jak akwedukt, którym mogą płynąć z nieba strumienie łask. Wiara czyni wrażliwym na to, co Bogu miłe. Kształtuje więc ludzkie serce wpływając stale na myśli, decyzje i czyny. Naśladowanie Jezusa, wzoru spełnionego życia i pięknego charakteru: szlachetnych postaw i zachowań nie tylko wpływa na dobre życie teraźniejsze lecz wiedzie w wieczność, którą On zapowiedział swoim Zmartwychwstaniem…

„Wiara wyraża się bowiem religijnością, ale łatwo jest zapomnieć o wierze, gdy jest się religijnym, bo religijność jest łatwiejsza od wiary. Wiara zakłada wewnętrzną przemianę w Miłość. Religijność ma w tym pomóc. Jeśli nie pomaga, to nie ma żadnej wartości.” Mieczysław Łusiak SJ

„W tym kłębowisku wątpliwości Wiara, jaką na chrzcie otrzymałem, szepcze do mnie spokojnym głosem: «Własnymi siłami niczego nie dokonasz, ale jeśli Bóg będzie ośrodkiem każdego twojego działania, to wytrwasz i dojdziesz do celu».”bł. Pier Giorgio Frassati

„Przyczyną życia Bożego w nas jest to, że w nas, ludziach cielesnych – przebywa cieleśnie Chrystus. Dzięki temu żyjemy przez Niego jak On żyje przez Ojca.”św. Hilary z Poitiers, O Trójcy Świętej

To jest Pan!

To jest Pan!

J 21,7: Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: To jest Pan!

J 21,1-14

Jan czuje się kochany przez Jezusa. Nazywa samego siebie umiłowanym uczniem. Wzajemna miłość uzdalnia go do wrażliwości na oznaki przyjścia Tego, za którym tęskni…Jest może zmęczony całonocnym, nieudanym połowem, zmartwiony i zrezygnowany, ale jego serce czuwa… (Pnp 5,2) Tęskni, więc jest czujny. Miłość zna zwyczaje i upodobania ukochanej osoby. Jan przeżył już jeden cudowny połów. Wtedy został powołany… Pamięta. Wtedy Jezus go zaskoczył, teraz wie po prostu, że On tak potrafi, tylko On tak działa. To jest Pan! Miłość daje mu przenikliwość. W swej czystości wprost dotrze do tego, co najważniejsze. Widzi z daleka, nawet pośród szarości poranka… Wszystko ma znaczenie dla miłości. Gesty, zmiany nastroju… Ona odczyta je. Jan ma wrażliwość duchową, bo kocha Jezusa… Czy Piotr kocha Go zatem mniej? Nie. Piotr kocha po prostu inaczej…

„Każdy pozostaje wierny swojemu charakterowi, jeden posiadał większą spostrzegawczość, drugi nie mniejszą żywość. Jan pierwszy rozpoznał Jezusa, lecz Piotr pierwszy wyszedł Mu naprzeciw.”św Jan Chryzostom

Przeprawmy się na drugą stronę…

Przeprawmy się na drugą stronę…

Mk 4,35: Gdy zapadł wieczór, rzekł do nich: Przeprawmy się na drugą stronę.

Mk 4,35-41

Jezus zachęca uczniów do przeprawy: przekroczenia tego, co znane. A gdy chętnie na to przystają, nieoczekiwanie pojawia się sztorm. Często, gdy chcę opuścić to, co dawne, może „starego człowieka” pełnego lęków, przywar, niewiary i przyoblec się w „nowego” (Ef 4,20-24) rozpętuje się burza. Przeciwności uderzają jak wicher, coś lub ktoś wywołuje fale gniewu, może zazdrość napiera na ster. Albo gwałtowny lęk miota łodzią mojego życia. A Bóg?…Chyba śpi…Trudne doświadczenia są zawsze nie tyle próbą charakteru, co wiary. Czy zaufam Jezusowi, czy uwierzę temu, co niesie burza…?

„Zmagania bowiem duszy wśród trudów i przykrości, i pokus wyniszczają złe i niedoskonałe skłonności duszy, oczyszczają ją i umacniają. Dlatego dusza powinna to uważać za wielkie dobrodziejstwo, gdy jej Bóg zsyła utrapienia wewnętrzne i zewnętrzne.”św Jan od Krzyża

„W życiu duchowym trzeba ciągle iść do przodu i nigdy się nie cofać. W przeciwnym razie stanie się z nami tak, jak dzieje się z łodzią, która zamiast płynąć do przodu, zatrzymuje się, a wówczas wiatr ją cofa.”św o Pio

Widząc, jak zaproszeni wybierali sobie pierwsze miejsca

Widząc, jak zaproszeni wybierali sobie pierwsze miejsca

Łk 14,7: Widząc, jak zaproszeni wybierali sobie pierwsze miejsca, mówił do nich…

Łk 14,1.7-11
Jezus wie, że wiele nieporozumień między ludźmi, szczególnie gniew, skłócenie czy obraza wynika z wywyższania się i przeceniania samego siebie. Nie jest wysiłkiem widzieć w innych to, co słabe i niedoskonałe, a dla własnych braków i błędów znajdować usprawiedliwienie. Jezus formuje ludzi do pokory, a wiec szukania prawdy o sobie, nie ulegania złudzeniom co do stanu swego charakteru i duszy. Dla pokory „wielkość” zależy tylko od opinii i decyzji Boga.

„Niektórym z nas łatwiej zmobilizować się do wielkich i trudnych rzeczy niż do spełnienia małego dobra, czegoś nieefektownego, jak się wydaje łatwego, może zbyt oczywistego i niewymagającego wysiłku. Pycha to lekceważenie wartości skromnych, drobnych czynów.”abp Grzegorz Ryś

„Jest pewna różnica między cnotą pokory i poniżeniem, ponieważ pokora jest zaakceptowaniem własnego poniżenia; otóż wysokim stopniem pokory jest nie tylko uznanie własnego poniżenia, ale i pokochanie go. To właśnie jest to, do czego cię zachęcałem.”św. o Pio

Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka

Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka

Mt 7,4-5: Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz…

Mt 7,6.12-14
Jezus bardzo gwałtownie i ostro wyraża się o ludziach, którzy osądzają innych, uważając się za lepszych, porządniejszych, czystszych moralnie, uzurpujących sobie prawo do pouczania bez pracy nad sobą i swoimi wadami charakteru. Nazywa ich jednoznacznie: hipokrytami/obłudnikami. Lepiej więc zająć się porządkowaniem własnego ogródka niż zaglądać na posesje sióstr i braci…

„Nie sądźcie innych. A jeżeli uczynku bronić nie możecie, to przynajmniej nigdy nie sądźcie intencji, którą tylko Bóg sam może sądzić.”św Urszula Ledóchowska

„Zaprawdę, choćby nawet bardzo grzeszył ktoś przed tobą, nie osądzaj go, lecz uważaj, że ty jesteś większym grzesznikiem, niż on.”mnisi pustyni

  • 1
  • 2