A szły z Nim wielkie tłumy

A szły z Nim wielkie tłumy

Łk 14,25: „A szły z Nim wielkie tłumy. On odwrócił się i rzekł do nich.”

Łk 14,25-33

Jezus przemawia do tłumów, a zatem do każdego człowieka. Obrazuje radykalność wyboru Boga we własnym życiu. Czasami będzie to skutkowało konfliktem z najbliższymi… Inną trudnością jest rozeznanie i gorliwość. Zastanów się, mówi Jezus, czy znajdziesz w sobie dość determinacji by zabezpieczyć to, co dla ciebie cenne? Budowanie wieży, która chroni dobro w tobie przed kradzieżą (a więc praca nad formacją duchową), wymaga planu, zaangażowania, lat wysiłku, a zwłaszcza wytrwałości. I nie będzie to bynajmniej miła akcja wypoczynkowa lecz walka z przeciwnikiem, który jest dwakroć potężniejszy. Czy znasz swoje siły? – pyta Jezus i sugeruje: lepiej je oszacować niż boleśnie się przekonać o ich mizerii podczas zmagań… Prawdą jest, że bycie uczniem Jezusa wymaga ogołocenia. Lecz przecież tylko po to, by wszystko otrzymać od Pana: miłość i relacje, plan budowy i materiały oraz wszelką pomoc w walce.

„Gdyby wiedziano ile człowiek zdobywa przez wyrzeczenie się siebie we wszystkim.” św. Teresa z Lisieux

podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale

podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale

Łk 6,47-48: „każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale.”

Łk 6,43-49

„Budowanie domu to budowanie własnego istnienia, własnej osobowości, duchowego gmachu, który ma dawać bezpieczeństwo, ale nas nie zamykać. Okna i drzwi są symbolem naszego otwarcia, dach – ostrożności i przezorności, schody – starania się, fundamenty – naszych przekonań.
Rozpoczynając budowę, trzeba być gotowym wydawać, a nie oszczędzać. Budując dom, muszę się liczyć z tym, że będzie mnie to drogo kosztowało, ale inicjatywa warta jest wydatków, bo nie chodzi o zwykły dom, tylko o wieżę, czyli miejsce warowne.” Augustyn Pelanowski OSPPE

„Za ciasny jest dom duszy mojej, byś mógł do niego wstąpić, rozszerz go! Grozi upadkiem; napraw go! Jest tam niejedno, co może razić oczy Twoje; wiem o tym i wyznaję to. Lecz któż go oczyści? A do kogóż innego jak nie do Ciebie wołać będę.” św. Augustyn

nie usiądzie wpierw i nie rozważy

nie usiądzie wpierw i nie rozważy

Łk 14,31: “Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy…”

Jezus uczy, by dobrze przemyśleć trzy rzeczywistości, które dotyczą każdego z Jego uczniów: relacje z bliskimi, stosunek do własnego cierpienia i do stanu posiadania. Przykład budowy ilustruje, że do wytrwania przy Nim nie wystarczy tylko dobra wola. Jeśli nie zbadam swych najgłębszych intencji, oczekiwań, priorytetów, weryfikuje je – czasem w sposób dramatyczny – życie.

„Co to za armia, która nadciąga z dwukrotnie potężniejszą siłą? Armią jest to wszystko, co spotka cię jeszcze w życiu, mnóstwo nieprzewidywalnych sytuacji, doświadczeń, które cię przerastają. Armia dni, armia okoliczności, armia uczuć, armia ludzi, armia słów i armia zdarzeń. Jeśli dobrze się zastanowisz nad swą przyszłością, ogarnie cię przerażenie, gdyż wszystko może się wydarzyć i byłoby naiwnością nie zawrzeć trwałego pokoju z królem wszechświata Chrystusem.” Augustyn Pelanowski OSPPE