nie zostanie kamień na kamieniu

nie zostanie kamień na kamieniu

Łk 21,6: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.”

Człowiek ma skłonność krzątać się wokół, robić wrażenie swą świątynią ciała, zwłaszcza gdy jest mocna i piękna. A gdy zdobi ją podziwiany przez innych majątek, pozycja społ., prestiżowe umiejętności, osiągnięcia zapomina, że to kolos na glinianych nogach. Wystarczy porażka, choroba, utrata, czas, który spycha – by się wszystko rozsypało. Trwałe jest tylko to, co buduje się na miłości, Bogu.

„Posiadłość powinna należeć do posiadacza, a nie posiadacz do posiadłości.” św. Ambroży z Mediolanu

Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni

Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni

Łk 21,3: „Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni.”

Bóg nie patrzy jak człowiek, który porównuje się z drugim i podziwia tych, co mają/dają najwięcej, lecz patrzy na serce, możliwości ofiarodawcy. Łatwo jest dać coś, co mi zbywa, resztki wolnego czasu, rzeczy niepotrzebne. Lecz stracić coś, co kosztuje, na czym mi zależy by wziąć duchowe bogactwo, którym jest wiara, że Bóg będzie mnie wspierał swą pomocą i przekonanie, że Bóg mnie widzi?

„Bycie dobrym nie polega na tym, że nie popełnia się żadnego błędu: bycie dobrym polega na posiadaniu woli poprawy.” św. Jan Bosko