nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie

nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie

J 16,19: „Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: „Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?”».”

J 16,16-20

„Ten czas, gdy nie będziemy Go oglądać, czyli od wniebowstąpienia do paruzji, Jezus nazywa „chwilą” (gr. mikron). Nieraz na sklepach czy kioskach można zobaczyć napis „Zaraz wracam”. Coś takiego mówi nam właśnie Pan na pociechę. Chwila rozłąki i próby mija szybko, jeśli kochamy, tęsknimy, ufamy, trwamy w nadziei. Kiedy spada na nas trudny czas zwątpienia, a zwłaszcza samotności, wtedy trzeba sobie powtarzać: „to tylko chwila”.” ks. Tomasz Jaklewicz

„Przymiotnik „mikros”, od którego pochodzi ta forma, znaczy przede wszystkim „mały”, ale też „niewiele znaczący”.” Filip Taranienko

„Lata Twoje to jeden dzień, a dzień Twój nie jest co dzień, lecz dziś, bo dzisiejszy dzień nie ustępuje przed jutrzejszym. Nie nastąpił bowiem po wczorajszym. Dzisiejszy dzień Twój to wieczność.Lata moje płyną wśród jęku, a Ty, Pociecho moja, Panie, Ojcze mój, jesteś wieczny. Ja zaś stałem się łupem czasów, których porządek jest mi nie znany, a niespokojne przemiany targają moimi myślami, samym wnętrzem mej duszy, dopóki oczyszczony i wybielony ogniem miłości Twojej nie wpłynę do Ciebie… W wieczności Bożej istnieje tylko jedno: trwanie; w czasie istnieje tylko jedno: przemijanie.” św Augustyn

doprowadzi was do całej prawdy

doprowadzi was do całej prawdy

J 16, 13: Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe.

J 16,12-15

„Sumienie jest zdolnością do prawdy i posłuszeństwem wobec prawdy, która odsłania się przed człowiekiem szukającym jej otwartym sercem. (…) Św. Paweł wskazuje nam piękną zasadę — „czynić prawdę w miłości” — jako przeciwieństwo nieustannego błąkania się tych, którzy są niczym dzieci miotane przez fale, i jako fundamentalną zasadę chrześcijańskiej egzystencji. W Chrystusie prawda i miłość stanowią jedność. W miarę jak zbliżamy się do Chrystusa, także w naszym życiu prawda zespala się z miłością. Miłość bez prawdy byłaby ślepa; prawda bez miłości byłaby jak „cymbał brzmiący” (1 Kor 13, 1).”papież Benedykt XVI

„Święty Tomasz powiada, że ze smutku najlepiej leczy kontemplacja prawdy. Nie chodzi jednak o to, by filozofować, rozważać jakieś skomplikowane sprawy. Kontemplować prawdę to wypatrzyć w świecie, w rzeczywistości, coś takiego, co naprawdę jest dobre i piękne.”Jan Andrzej Kłoczowski OP

„Podobnie nasz umysł nazywany jest wzrokiem duszy. Światło Prawdy oświeca wzrok duszy i wskazuje na Bożą drogę życia. Trzeba spełnić dwa wymogi, by odkryć, jakiego życia pragnie od nas Bóg. Po pierwsze, musimy czynić użytek z naszego umysłu, który jest wzrokiem duszy. Po drugie, światło Prawdy musi oświecić ten wzrok i wskazać nam Bożą wolę wobec nas.”św Augustyn

gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie

gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie

J 16,8: „On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.”

J 16,5-11

„Nasz Zbawiciel mówi nam, że zrozumiemy grzech przez Ducha Świętego. Nikt z tych, którzy sądzą, że łamią jedynie prawo, nie pojął w pełni zła, jakie wiąże się z grzechem. Gdy posiadamy Ducha Świętego, pojmujemy, że grzech to wyrządzanie krzywdy komuś, kogo kochamy. Dlatego właśnie ukrzyżowanie to manifestacja grzechu. Jest to, jak powiedział nasz Pan, esencja braku wiary – absolutna odmowa przyjęcia miłości i błogosławieństwa Bożego. Duch Święty objawia nam, że grzech to nieprzyjęcie zbawienia, które zostało wykupione przez Chrystusa na Krzyżu. Nic poza Duchem Świętym nie może naprawdę przekonać nas o istnieniu grzechu. Jak często, na przykład, nasze sumienie jest dławione przez powtarzane ustawicznie złe czyny? Racjonalizujemy nasze złe uczynki. Opinia publiczna czasem wręcz aprobuje grzech. Lecz Duch Święty objawia nam, że niewiara jest grzechem i że grzech jest w pewien szczególny sposób związany z ukrzyżowaniem.” apb Fulton J.Sheen

„Grzech jest najbardziej ciętym biczem, jaki może uderzyć każdą wybraną duszę. Kruszy każdego, mężczyznę czy kobietę, tak bardzo uniżając go we własnych oczach, że zdaje mu się nie zasługiwać na nic więcej niż upadek do piekła, aż do momentu, kiedy dotknięty Duchem Świętym, ogarnia go skrucha i widzi swoją gorycz zamieniającą się w ufność w miłosierdzie Boże. Wtedy jego rany zaczynają się zasklepiać, a jego dusza odżywa.” Juliana z Norwich

Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie

Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie

J 15, 26-27: Gdy jednak przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku.

J 15,26–16,4a

„Duch, którego pośle Ojciec, zaświadczy (μαρτυρησει) o Jezusie (J15,26). Z Niego ma płynąć moc naszego świadectwa. Często chcemy wiele o Bogu powiedzieć i wiele dla Niego czynić. Istota świadectwa nie kryje się w tym, co dla Boga robimy, ale w tym co Jemu pozwalamy z nami zrobić.”Aleksander Bańka

„Melodia, którą tworzy Duch Święty tak naprawdę jest już w nas obecna. Duch Boży wygrywa ją na wielu instrumentach różnych głosicieli Ewangelii, ale jest jeden, piękny, symfoniczny utwór, który porusza, ożywia i zaczyna brzmieć w słuchaczu.
Błogosławiony ten, który potrafi obudzić w drugim melodię Ducha Świętego, by i on mógł włączyć się w jej wykonanie.”s. Bogna Młynarz ZDCh

„Duch Święty zbliża do tajemnicy Boga i pozwala pojąć, kim jest Bóg. On zachęca, abyście w bliźnim widzieli brata, którego Bóg dał, byście żyli z nim w jedności, po ludzku i w wymiarze duchowym, a byście żyli w Kościele. Objawia, kim jest Chrystus, który za nas umarł i zmartwychwstał, byście dawali o Nim świadectwo.”papież Benedykt XVI

„Tylko powiew Ducha Świętego może rozpalić dusze do cnoty, zachować je od zarażenia grzechem.”św. Jan XXIII

Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili

Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili

J 15,16: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam [wszystko], o cokolwiek Go poprosicie w imię moje.”

J 15,9-17

„Można być w objęciach miłości, a mimo to, w sposób wolny postawić tamę owocowaniu. Dodajmy do tego: można być w ciele Chrystusa, którym jest Kościół, a jednak nie przynosić owocu. Ten tajemniczy sposób bezowocnego przynależenia rodzi pytania. Tego rodzaju sytuacja staje się jaskrawa w momentach kryzysu, trudności, prześladowania wspólnoty. Pewni jej członkowie posiadają wprawdzie wszystkie prawa związane z przynależnością do niej, a jednak nie wykazują żadnej zdolności kreatywnej, żadnego rzeczywistego zaangażowania w życie wspólnoty. Problem polega na tym w jaki sposób stają się jej częścią. Zwyczajną iluzją jest chęć przynoszenia owocu bez przynależności do krzewu, ponadto rolnik przyjmuje również postawę człowieka, który widząc bujnie rozrastający się krzew, uświadamia sobie, że jeśli pozwoli mu rosnąć spontanicznie, wyda wiele liści, lecz mało owoców. W tym wypadku nie chodzi o odcinanie gałązek nie przynoszących owocu, lecz o oczyszczanie ich, aby wydały owoc obfitszy lub większy.” Innocenzo Gargano OSBCam

„Zakończeniem naszej modlitwy powinna być miłość i konkretne zobowiązania naszej woli.” św. Teresa od Jezusa