jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję

J 15,14: „Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.”

J 15,9-17

Przyjaźń z Bogiem – podobnie jak ludzkie przyjaźnie – ma swoje reguły. Jezus nie stawia barier statusu społecznego, wieku, wykształcenia czy temperamentu. Podkreśla jednak, że odnoszenie się do Niego z miłością i szacunkiem godnym głębokiej, przyjacielskiej relacji polega na czymś więcej niż tylko respektowaniu wartości, którymi On się kieruje. Wymaga także na działania na ich rzecz… Chrystus uważa za przyjaciół tych, którzy realizują w życiu ten sam system wartości, standardy moralne i etykę postępowania, według której On postępuje…

„Po grecku „przyjaciel” to „filos”, a to słowo pochodzi od czasownika fileo, który oznacza „kochać”. Chrystus nie używa słowa „etairos”, który oznacza dokładnie „przyjaciel”, ale używa terminu, któremu semantycznie bliższy jest polski rzeczownik „ulubieniec”, lub (choć to słowo kojarzy nam się pejoratywnie) „kochanek”. Każdy z nas jest takim Bożym ulubieńcem, na punkcie każdego z nas Bóg szaleje. Wiemy wszyscy o Bożej miłości do każdego z nas, co więcej–do każdego człowieka. Lubimy słuchać o tym, ponieważ Bóg, który nas kocha to rzecz, która daje nam motywację do ciągłego starania się o świętość.” Bartłomiej Sokal

„Prawdziwa przyjaźń opiera się na tym, co jest dobre dla obydwu przyjaciół.” św. Albert Wielki

donieśli Mu o Galilejczykach

donieśli Mu o Galilejczykach

Łk 13,1: „donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.”

Łk 13,1-9

„Źródła historyczne nie potwierdzają tego wydarzenia ale znamy historię, która miała miejsce przed rozpoczęciem przez Chrystusa działalności. Piłat chciał wybudować akwedukt od Sadzawki Salomona do wnętrza miasta i wysłał żołnierzy po pieniądze ze skarbca świątynnego. Wyciągnął rękę po pieniądze poświęcone dla Boga i Jego świątyni, a to rozwścieczyło kapłanów i lud. Gdy Żydzi wysłali delegację, która miała prosić o zwrot funduszy, Piłat nakazał żołnierzom przebrać się za zwykłych ludzi i umieścił ich między ludem. Na umówiony sygnał wyciągnęli sztylety i zaatakowali wysłanników, zabijając ich.To wydarzenie potwierdza charakter Piłata i jego łatwość w zgadzaniu się na zabójstwa na wielką skalę. Ci, którzy zginęli z ręki Piłata, podobnie jak ci, którzy stracili życie pod gruzami wieży w Siloe, nie byli na pewno święci. Ale to, że spotkała ich tak nagła i straszna śmierć, nie świadczy o ich większej grzeszności od tych wszystkich, którzy pozostali przy życiu. Chrystus kontynuuje naukę: jeśli się nie nawrócicie wszyscy podobnie zginiecie! Zginę śmiercią wieczną, ponieważ moje życie nie będzie oparte na Bogu i skoncentrowane na zmierzaniu ku Jego świętości.” Bartłomiej Sokal

moc Najwyższego osłoni Cię

moc Najwyższego osłoni Cię

Łk 1,35: „Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię.”

Łk 1,26-38

„Co znaczy, że moc osłoni Maryję oraz każdego z nas? W tekście greckim użyty tu jest czasownik „episkiadzo”. Jego znaczenie nie jest trudne do odkrycia. W Nowym Testamencie pojawia się trzy razy w opisie przemienienia Chrystusa na Górze Tabor:”Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił (episkiadzo) ich; zlękli się, gdy tamci weszli w obłok.”(Łk 9,34) Osłonięcie mocą z wysoka odbywa się wtedy, gdy wpatrujemy się w oblicze Chrystusa; gdy włożymy dużo wysiłku w to, by zobaczyć Go takim, jaki jest. Stanie się to, kiedy słuchamy głosu Bożego, walczymy o pozostawanie w bliskiej relacji z Bogiem. Czy ja widzę Boga w swoim życiu?” Bartłomiej Sokal

„Od chwili zwiastowania Matka Pana żyje wewnętrzną bliskością Boga, wewnętrznym widzeniem i dotykaniem Boga.” Benedykt XVI

„Ciągle trzymaj się bardzo mocno Matki Niebieskiej, ponieważ Ona jest morzem, poprzez które płynąc, dobija się do brzegów wiecznej wspaniałości w królestwie porannej zorzy.” św. o. Pio

Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi

Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi

J 13,26: Umoczywszy więc kawałek [chleba], wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskariota.

J 13,21-33.36-38

„W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus podaje Judaszowi kawałek chleba. Ten gest na żydowskiej uczcie oznaczał wyróżnienie najbardziej szczególnego gościa. Wskazywał na to, że gospodarz darzy obdarowanego miłością i szacunkiem. Że dla niego została zorganizowana uczta. Osoba, która otrzymywała ten kawałek chleba, siedziała bezpośrednio przy gospodarzu. A zatem można przypuszczać, że Chrystus w czasie Ostatniej Wieczerzy siedział między Janem a Judaszem. Pierwszy z nich spoczywał na jego piersi, natomiast drugi z Apostołów postanowił ustawić się po drugiej stronie barykady. Chrystus dzisiaj mówi do mnie tak samo: „przyjacielu!”. Wyciąga rękę z najbardziej honorowym kawałkiem chleba przeznaczonym dla umiłowanego gościa. Ale ja na to wyróżnienie nie zasługuję, powinienem się zastanowić i podjąć decyzję, czy swoimi wyborami zbliżę się do Jana, który wsłuchiwał się w serce Mistrza, czy Judasza, który przyjdzie do Niego z bandą uzbrojoną w kije.”Bartłomiej Sokal

„Miłość rodzi się w sercu, wyraża się słowem, ale żyje czynem.”św J.S.Pelczar

Ja Go nie znałem

Ja Go nie znałem

J 1,31: Ja Go nie znałem…

J 1,19–28

Jan jest skromny, pokorny i prawdziwy. Mimo, że jest bliskim kuzynem Jezusa i choć prócz więzów krwi łączy ich również głęboka wiara oraz wrażliwość na Boży Głos i obecność, nie twierdzi, że zna Chrystusa.

„Im bliżej Boga się znajduję, tym bardziej sobie zdaję sprawę, że jest wiele rzeczy, których nie wiem, co więcej–nigdy nie zrozumiem. Na początku roku, gdy stawiam sobie różne wyzwania i zadania, powinno to być dla mnie otrzeźwieniem: nie poznam Boga do końca. Niezależnie, jak się będę starał, nie zrozumiem Jego istoty i planów. Im bardziej zbliżę się do Boga, tym szybciej stwierdzę:„my się chyba nie znamy…”, bo On i tak okaże się bardziej miłosierny, bardziej łaskawy i bardziej nieprzenikniony, niż wcześniej mi się wydawało. Czy nie stwierdzam, że już wiem o Bogu wszystko? Czy nie denerwuję się, gdy inni głoszą mi Dobrą Nowinę, ponieważ doskonale znam jej treść? Czy jeszcze coś może mnie zaskoczyć? Czy nie zbudowałem wokół siebie muru truizmów i banałów o „bozi”?”Bartłomiej Sokal

Prz 3,7:Nie bądź mądry we własnych oczach

  • 1
  • 2