żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia

żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia

Łk 19,44: „nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia.”

Łk 19,41-44

Każdy z nas jest Jerozolimą, do której pragnie przyjść Jezus. Lecz często ludzkie serce jest zamknięte. Nie słyszy duchowego pukania u drzwi. Może jest niewrażliwe, skupione na własnych wizjach życia, może Słowa Jezusa zagłusza hałas spraw czy obowiązków. Chrystus płacze nad człowiekiem, który nie zatroszczył się o swoją duchową budowlę. Nie poświęcił chwil pokoju by zbudować twierdzę dla serca na gruncie i z materiałów, który dają pewność przetrwania w najtrudniejszych momentach. Bóg nikomu nie obiecuje braku przeciwności. Życie jest trudne i nikt nie wie, kiedy przyjdzie nań czas ucisku lub nawet oblężenia przez nieprzyjaciół. Jednak każdy, kto ceni pokój i służy mu, rozpoznał, że jedynym i pewnym schronieniem na czas ucisku są nie wały ludzkich zdolności i umocnienia umiejętności lecz własne miejsce pokoju w Tym, Który jest, Który był i Który przychodzi (Ap 1,4).

„Zdobywaj pokój wewnętrzny, a tłumy znajdą zbawienie obok ciebie.” św. Serafin z Sarowa

Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja

Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja

J 19,27: „Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.”

Cierpiący Jezus oddaje swojemu umiłowanemu uczniowi (a więc mnie – bowiem sam Jezus nie nazywał tak Jana, to Jan czuł się kochany przez Jezusa i tak określał samego siebie) – daje swoją matkę, tę, która jest Jego najdoskonalszym dziełem, kształtowanym przez ponad trzydzieści lat.

„Chrystus dał nam także wszystkim w Bogurodzicy Marii, która starła w sobie samej i ściera w całym rodzaju ludzkim głowę węża Orędowniczkę przed Synem swoim i Bogiem naszym, nie do zawstydzenia i nie do zwyciężenia wstawienniczkę nawet za najgorszych i pozbawionych nadziei grzeszników. Z tego powodu Matka Boża nazywana jest Raną Biesów, gdyż szatan nie ma możliwości zgu­bienia człowieka, jeśli tylko sam człowiek nie odstąpi od przebywania pod opieką Bożej Matki.” św. Serafin z Sarowa