odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc

odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc

Mk 14,22: „A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: Bierzcie, to jest Ciało moje.”

Mk 14,12-16.22-26

„To jest ciało Jezusa. Na tym koniec, jasne? Wiara. To wiara przychodzi nam z pomocą, aby uwierzyć: to akt wiary, bo to jest Ciało i Krew Jezusa. To jest «tajemnica wiary».” Papież Franciszek

„Kiedy spożywamy Eucharystię, dzieje się coś odwrotnego niż zwykle. Jedząc inny chleb przyswajasz go i po części za każdym razem chleb zmienia się w ciebie. Natomiast ten drugi Chleb jest silniejszy niż ty. Nie będziesz więc w stanie prze­mienić go, za to on przemieni ciebie: za każdym razem będziesz w części tym, czym jest ten Chleb.” św. Augustyn

„Nie sama częstotliwość w przystępowaniu do Stołu Pańskiego pożytek dla duszy przynosi, lecz i odpowiednie przygotowanie się do tego, a nadto i praktyczne pożytkowanie z tego Pokarmu Niebieskiego, przez nabywanie cnót i uni­kanie tych ułomności, które w zwyczaj się wkradają.” św. Rafał Kalinowski

„Czy istnieje coś bardziej odpowiedniego i skutecznego, by pogodzić wszystkich ludzi i wszelkie ludy niż tryumf Eu­charystii w duszach ludzi i narodów?” papież Pius XII

Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata

Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata

J 1,29: gdy Jan zobaczył zbliżającego się Jezusa, oświadczył: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

Baranek – symbol łagodności i ofiary, gładzi (grecki termin „ho airon” można tłumaczyć także: „znosi”, „dźwiga”, „unosi” lub też „zabiera”) grzech świata. Czym jest grzech? Jest postawą sprzeciwu wobec panowania Boga i Jego woli, niepodporządkowaniem Jego zasadom, porządkowi, który ustanowił. Zwykle w konsekwencji miejsce Boga zajmuje coś lub ktoś, np. ego człowieka, więc grzech jest w istocie aktem bałwochwalstwa. Jest też chybieniem celu, zbłądzeniem, które prędzej czy później wnosi w świat wiele cierpienia, smutku i zła. Jezus powiedział: „wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). Każdy grzech ostatecznie wymierzony jest w Boga: w Miłość, która świat dźwiga i znosi. Miłość na krzyżu pokazała, że nie odpłaca złem za zło, ale ofiarnie zatrzymuje na sobie nakręcającą się spiralę zła i łagodnością ostatecznie gładzi jej ostrze.

„Zasługa każdej ofiary ma wartość na całą wieczność.” św. Rafał Kalinowski

dokąd sam przyjść zamierzał

dokąd sam przyjść zamierzał

Łk 10,1: „Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.”

Liczba 72 odpowiada biblijnej liczbie narodów świata po potopie (Rdz 10,2-31) i symbolicznie oznacza cały świat. Jezus pragnie dotrzeć do każdego człowieka. Nie ogranicza misji głoszenia Królestwa tylko do elitarnego grona najbliższych Mu apostołów. Prosi o rozpowszechnianie Dobrej Nowiny o Nim i posyła przed Sobą każdego, kto jest Jego uczniem. A potem daje się poznać słuchaczom…

„Idźcie w świat z uśmiechem na ustach, idźcie rozsiewać trochę szczęścia po tej łez dolinie uśmiechając się do wszystkich, a szczególnie do smutnych, do zniechęconych życiem, do upadających pod ciężarem krzyża, uśmiechając się do nich tym jasnym uśmiechem, który mówi o dobroci Bożej.” św Urszula Ledóchowska

„gdzie można słowem, tam słowem; gdzie można czynem tam czynem, a gdzie nie można ani słowem ani czynem, tam modlitwą i pokutą oraz własnym przykładem.” św. Rafał Kalinowski

Ja przyszedłem po to, aby miały życie i miały je w obfitości

Ja przyszedłem po to, aby miały życie i miały je w obfitości

J 10,10: „Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby [owce] miały życie i miały je w obfitości.”

Jezus nazywa złodziejami tych, którzy nie stosują się do zasad wprowadzonych przez Pasterza = Bramę, przez którą przechodzi się obiecując służbę. Lekceważą Go dążący do władzy, podporządkowania i czerpania zysków z owiec. Zapowiada, że Jego owce nie będą takim posłuszne. Bo owce, czyli ludzie, którzy znają głos Jezusa wiedzą jak On przemawia – językiem miłości, łagodności, cierpliwości, troski i zachęty. Wiedzą, że Jemu naprawdę zależy na nich, na ich szczęściu. On wie, gdzie je wiedzie – do życia w wolności, radości, które im pokazał, że ma w obfitości.

„Jezus przyciąga do siebie po cichu wiele dusz.” św. Rafał Kalinowski

„Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie…” 1 Tes 5,11