Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki

Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki

Łk 9,48: Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki.

Łk 9,46-50

Świat ceni siłę, niezależność, twardość i prestiż związany ze stanowiskami i władzą. W Bogu zaś miłość wzbudza słabość, pokora, dziecięca bezradność i zależność od Jego pomocy oraz ostatnie, niezauważane przez innych miejsce. Wielki jest w Jego oczach, kto umie być zależny od Niego, wierzy Bogu na Słowo jak dziecko i nie szuka siebie (tego, by być widzianym, docenionym przez innych…).

„Któż nie pragnie móc nad sobą panować! To droga powszechna! Jak niewielu jest takich, którzy nie dziwią się temu, że upadli, że są słabi, którzy leżąc na ziemi, potrafią cieszyć się, kiedy inni ich w tym stanie odkryją!”św Teresa z Lisieux

„Bądźcie maleńkie, maleńkie; Jezus was będzie strzegł. Popatrzcie na kokoszkę i małe pisklęta: tak długo jak są małe, ona daje im jeść ze swego dzioba, chowa je pod skrzydłami; niczego im nie brakuje. Bądźcie maleńkimi, Pan was będzie strzegł, da wam pokarm. Jeśli są maleńkie, a przyjdzie nieprzyjaciel, ona je gromadzi, okrywa je, unosi się i okazuje swój gniew nieprzyjacielowi. Ale jeśli są duże, nie przejmuje się nimi: niech sobie dają radę, nawet gdyby miały być pożarte!…”św Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

aż wszystko się zakwasiło

aż wszystko się zakwasiło

Łk 13,21: „Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło.”

Łk 13,18-21

Jezus porównuje Boże królestwo do powolnego i niewidocznego dla ludzkiego oka procesu fermentacji. Oddziaływania Boga w człowieku nie widać od razu. Na efekt – zakwaszenie, czy też uświęcenie trzeba często wytrwale i cierpliwie czekać. Zaczynem jest Słowo. Ma ono jednak do „przerobienia” ogromną ilość mąki (3 miary, czyli efa to około 40 litrów. Co, jak szacują bibliści pozwala na wypieczenie chleba, którym jest w stanie najeść się ok.150 osób). Bóg jest jednak pełen wiary w człowieka, dla Niego całe ludzkie serce jest jak mąka, czysty biały potencjał, zdolny do „wyprodukowania” ogromnej ilości dobra i wykarmienia wielu…

„Popatrz: Ja, który jestem Bogiem, nie sprzeciwiam się, czekam. Nie sprzeciwiaj się i czekaj razem ze Mną…” Bóg do św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego

„Zachowaj dobrze wypisane w duszy to, co mówi Boski Mistrz: w cierpliwości naszej posiądziemy naszą duszę.” św. o. Pio

obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi

obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi

Mt 14,7: „Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi.”

Mt 14,1-12

Wydawałoby się, że nie ma większej okazji do samowoli i kontrolowania otoczenia, które zmuszone jest podporządkować się każdej decyzji niż wtedy, gdy jest się królem. Tymczasem okazuje się, że to otoczenie manipuluje Herodem. Jego słabością jest nie stawianie tamy swoim pożądaniom i gwiazdorstwo. Taniec Salome, atmosfera zabawy, alkohol rozochaca jego i współbiesiadników. Gdy mamy widzów, zawsze bardziej jesteśmy skłonni występować. Herod, chcąc popisać się swoją władzą i zrobić wrażenie na gościach, składa ofertę, której żaden inny mężczyzna nie jest w stanie przebić. Jego wyobraźnia nie sięga daleko. Czegóż może chcieć dziewczyna? Jakieś ziemie, kosztowności, tytuły, stanowiska, stroje. Wszystko czego mu zbywa, poza tym bardzo szybko może to odebrać. Jego słabości zostają jednak sprytnie wykorzystane, a Herod zostaje zaszachowany przez swą potrzebę przeglądania się w oczach publiczności.

„Kiedy widzę błędy, mam większy pokój, ponieważ widzę owoc mego drzewa…” św. Mariam Baouardy

Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie

Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie

J 15,26: „Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie.”

J 15,26–16,4a

Drugie imię, którym Jezus nazywa Ducha Świętego to Duch Prawdy. On nie tylko przekonuje ludzkie serca o prawdziwości nauki Jezusa ale również miłosiernie odsłania mi moją nędzę, ubóstwo, słabość, grzech po to, by przyprowadzić do lekarza dusz, Jezusa, który mnie nie oskarża lecz pragnie oczyszczać i umacniać.

Rz 8,33-34: „Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?”

„Światło Ducha Świętego odsłania nam, czym naprawdę jesteśmy. Człowiek zaczyna widzieć, że zachowywał się dotychczas tak, jakby stanowił pępek świata; beznadziejnie popadł w egocentryzm. Boże światło nieubłaganie odsłania faryzeusza.” Wilfrid Stinissen OCD

„Każdy – w świecie czy we wspólnotach – kto będzie wzywał Ducha Świętego, nie umrze w błędzie.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać

uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać

Mt 23,5: „Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać.”

Mt 23,1-12

Największym zagrożeniem człowieka duchowego jest pycha. Trzeba być mocno ugruntowanym w Bożych wartościach aby je wypełniać po prostu dlatego, że są dobre. Lecz do takiej wolności się dorasta. Dzieci potrzebują zachęty i Bóg jej nie szczędzi. Lecz można dać się fatalnie zwieść i zamienić Jego pełne miłości oczy na ziemską publiczność, która ma inne priorytety i preferencje, lecz aprobaty oferuje ‚nieco bardziej namacalne’.

„Wszystko zaczyna się od pychy, lecz wielkim dobrem jest mieć jakąś wadę do zwalczania – to jest największa z łask.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

„Przyjemność pychy jest jak przyjemność drapania się. Jeśli coś cię swędzi, chcesz się podrapać. Dopóki swędzi cię szacunek dla własnej osoby, będziesz pragnąć przyjemności samoakceptacji. Jednak o wiele przyjemniej jest, gdy ani nie swędzi, ani nie musisz się drapać, a najprzyjemniejsze chwile to zapomnieć o swoim cennym ego i zyskać wszystko inne (Boga, ludzi, zwierzęta, ogród, niebo).” C. S. Lewis

Strzeżcie się kwasu

Strzeżcie się kwasu

Łk 12,1: „zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: Strzeżcie się kwasu, to znaczy obłudy faryzeuszów.”

Jezus, otaczany i podziwiany przez wielotysięczne tłumy poświęca uwagę uczniom. Zależy Mu, by nie chełpili się z przynależności do ekskluzywnego grona znanych i bliskich sławnemu Nauczycielowi ludzi i nie pozwalali sobie na poczucie wyższości wobec cisnących się do Jezusa biedaków. Dlatego ostrzega otaczających Go mężczyzn, by unikali postępowania podobnego faryzeuszom, którzy z uprzywilejowanej pozycji znawców wiary zrobili dla siebie podnóżek dla odbierania chwały i szacunku od uboższych od siebie.

„Kwas, którego trzeba się strzec to styl życia faryzeuszy polegający na unikaniu wstydu przez manifestowanie dumy. Nawet posługując się religią.” Augustyn Pelanowski OSPPE

„Góry spuszczają wodę bez korzyści dla nich; niziny spijają swoją własną wodę i wodę z gór.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

jada wspólnie z celnikami i grzesznikami

jada wspólnie z celnikami i grzesznikami

Mt 9,11: „Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?”

Pycha zaślepia faryzeuszy i nie są w stanie dostrzec, że kiedy piętnują ludzi, oblepiając ich łatką „grzeszników” i „zdrajców”, tym samym głośno trąbią ujawniając swój własny grzech: pogardę; uważanie się za kogoś lepszego od innych. A ciężej grzeszą uzurpując sobie Boży tron osądzania, niż oceniani przez nich ludzie (Mt 7,1-2; Rz 2,1; 14,1-12). Kiedy wskazujesz kogoś palcem wytykając mu jego wady bez miłości, pozostałe palce zwykle wskazują na ciebie.

„Sądzić innych to przywłaszczyć sobie bezwstydnie przywilej Boży, skazać ich to ruina własnej duszy… Nie zbiera się winogron zielonych, tak też życzliwa i rozumna dusza zauważa starannie wszystkie cnoty u innych; a nierozumny jedynie bada winy i braki.” św. Jan Klimak

„W piekle są wszelkiego rodzaju cnoty, ale nie ma pokory; a w niebie są wszelkiego rodzaju grzechy, ale nie ma pychy.” św. Mariam Baouardy

wydają owoc przez swoją wytrwałość

wydają owoc przez swoją wytrwałość

Łk 8,15: „W końcu ziarno w żyznej ziemi oznacza tych, którzy wysłuchawszy słowa sercem szlachetnym i dobrym, zatrzymują je i wydają owoc przez swą wytrwałość.”

Słowo Boże jest porównane do ziarna. Jest ono małe i niepozorne ale ma wielką moc przemiany, transformacji w potężną roślinę. Konieczne są jednak sprzyjające warunki: otwarta ziemia (pragnienie słuchania), zaorana – a więc czekająca, gotowa na przyjęcie ziarna. Zatrzymanie Słowa (pamięć o Nim) Jezus łączy z sercem szlachetnym i dobrym. Owocowanie – z długotrwałym staraniem, nie zniechęcaniem się, gdy krótki zryw nie przynosi ostatecznego zwycięstwa.

„Jezu, jesteś ziarnem mojej duszy; a Bóg Ojciec jest słońcem, które ogrzewa tę biedną ziemię; a Ty, Duchu Święty jesteś deszczem, który orzeźwia tę jałową ziemię…. Jezu, jesteś ziarnem ponieważ przychodzisz każdego dnia, o Jezu…. Kochane ziarno, przychodzi każdego dnia…” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

Zabrano Pana mego

Zabrano Pana mego

J 20,13: „Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono.”

Maria Magdalena straciła z oczu Jezusa. Już nie jest dostępny zmysłowemu poznaniu. Lecz przecież nie straciła Go z serca, myśli, z pamięci. Mistycy wierzą, że istnieje w każdym człowieku miejsce ciszy, w którym Bóg sam mieszka. Wielu przysypało je warstwą trosk i kłopotów, pożądań, planów, odsuwanej prawdy o sobie. Wchodzi się tam tylko wąską ścieżką modlitwy i medytacji. Maria na serce uzdrowione i zasłuchane. Na jego głębokie wołanie Bóg nie może pozostać obojętnym… Przychodzi i daje się rozpoznać.

Córce duchowej, skarżącej się, że nie czuje już Jezusowej miłości św o. Pio odpowiedział: „To ukryty ogień, który w końcu wybuchnie”.

„Odkryj się mojej duszy, mój Boże. Rozchyl zasłonę, która Cię kryje. Już dłużej nie mogę. Moje serce omdlewa. Przywróć mi życie. Już nie mogę żyć nie widząc Ciebie. Przyjdź, Panie; odsłoń Siebie prędko!” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem

J 15,16: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał.”

Każdego z nas Bóg wybrał, aby zbliżać innych do Niego. Wszyscy więc jesteśmy powołani. Obdarował nas różnymi darami. Gdy ktoś np. potrafi pięknie grać lub świetnie gotować, talent wzbogaca jego samego ale i skorzysta z niego wielu ludzi. Żyć tylko dla siebie to karłowacieć. Dary najpiękniej owocują rozdawane w miłości. To, co jest miłością jest trwałe ze swej natury, wieczne – jak Bóg, który jest miłością (1 J 4,16) i nigdy nie przepadnie, lecz będzie się rozwijać i przenosić na kolejne pokolenia…

„Zaniedbać miłość to zaniedbać Ducha Świętego.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

„Człowiek jest wielki nie przez to co posiada, lecz przez to – kim jest; nie przez to, co ma – lecz przez to czym dzieli się z innymi.” św.Jan Paweł II

  • 1
  • 2