a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów

a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów

Mk 1,7: I tak głosił: Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów.

Mk 1,1-8

„Rozwiązywanie rzemyka oraz zdejmowanie sandała to rytualny gest żydowski, wyrażający odstąpienie pierwszeństwa do poślubienia wdowy po zmarłym bracie (Pwt 25,5-10; Rt 4,1-11). Wdową jest tutaj Izrael, sandał oznacza także ciało i władzę (por. polskie wyrażenie „pod pantoflem”). Sandał spada ze stopy Jezusowej na ikonie Matki Bożej Eleusy, wyrażając Jego Najpokorniejsze Wcielenie oraz władzę miłości Maryi. Zdejmowanie sandałów ma też znaczenie symboliczne w Księdze Wyjścia, przy Krzewie Gorejącym (Wj 3,6– podobnie jak tutaj, jest tam też niegasnący ogień, oznaczający Boga Ojca).”Filip Taranienko

„Słowa Jana Chrzciciela mówią o małżeństwie, jakie Jednorodzony Syn Boży przyszedł zawrzeć z odkupioną przez siebie ludzkością. Pokorny Jan był duchowym mocarzem, przez jego posługę liczni ludzie wracali do stanu duchowej przytomności, pogrążonych w bezsensie wzywał do opamiętania, i znajdował posłuch. Pod wpływem Jana Chrzciciela ludzie nawracali się, odnajdowali jakoś Boga, a w Bogu–sens życia. Jan z pokorą pełną radości stwierdza, że gruntownie obce mu są jakiekolwiek roszczenia do tego, żeby zająć miejsce tego Oblubieńca.”Jacek Salij OP

„Każdemu jest dane światło i łaska, ażeby, robiąc, co w jego mocy, mógł się zbawić, dając choćby swoje zezwolenie.”św Katarzyna Genueńska

nie znalazły ciała Pana Jezusa…

nie znalazły ciała Pana Jezusa…

Łk 24,3: A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

J 14,1-6

Jezus żyje. Zmartwychwstał. Jest Światłem, które weszło dla „mieszkających w krainie cienia śmierci” (Iz 9,1). Ocaleniem (sens hebrajskiego słowa „pasach”) dla wielu– „z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków” (Ap 7,9).

„Jezus umarł za wszystkich. I wszystkich nas oczekuje w niebie.”św Jan Maria Vianney

„Dusze niektórych zmarłych wobec doskonałej świętości Boga czują się tak brudne i niegodne zbliżenia się do Niego, że same poddają się niewypowiedziane wielkiej, lecz oczyszczającej męce. Są pomimo to szczęśliwe, gdyż wiedzą, że są zbawione. Ze strony Boga niebo nie ma zamkniętych bram, lecz kto chce tam wejść, wchodzi. Bóg bowiem jest pełen miłosierdzia, otwiera ku nam swe ramiona, aby przyjąć nas do swojej chwały. Istota Boża jest zarazem zupełnie czysta, nieskończenie bardziej, niż rozum to pojąć może; dusza więc, znajdując choćby najmniejszą odrobinę niedoskonałości, wolałaby raczej rzucić się do tysiąca piekieł, niż stanąć przed majestatem Boga z jakąś zmazą na sercu. Widząc zatem, że czyściec jest przeznaczony na to, by zetrzeć plamy duszy, dobrowolnie się do niego rzuca i znajduje tam wielkie miłosierdzie, uwalniające ją od owej przeszkody.”św Katarzyna z Genui

A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim

A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim

Mt 5,19: A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.

Mt 5,17-19

Wypełnianie przykazań Boga to praca wewnętrzna nad oczyszczeniem serca. Duch Święty pokazuje rozdźwięk między przykazaniami Bożymi a sposobem myślenia według świata, zaprasza do głębokiej pracy nad przyswojeniem Bożych wartości, uwewnętrznieniem pełnych miłości podstaw. Wzywa do walki o spójność wewnętrzną, współdziałanie słów i czynów. W Biblii słuchać i głosić Słowo Boga lecz nie postępować według niego znaczy tyle, co mieć serce obłudne, kłamliwe i sprzedane zyskom (Ez 33,31). Jezus uczy całym Sobą, że to właśnie postępowanie z miłością i uczenie innych miłości jest doskonałym wypełnieniem Prawa…

„Lepiej nie cytować innym Pisma, gdy nasze czyny nie są cytatami z niego.”Augustyn Pelanowski OSPPE

„Kto powstrzyma się od tego, co by go skalało, jeśli nie kocha tego, co go uszlachetnia? Słusznie więc, o dobry Mistrzu, tak często miłość zalecasz, jakby tylko ją należało przekazywać. Spraw, abym zrozumiał, że wszystko inne bez niej na nic się nie przyda, a miłości mieć nie można bez innych dobrych czynności, które człowieka czynią dobrym.”św Augustyn

„Nie ma drogi krótszej ani lepszej, ani pewniejszej dla naszego zbawienia nad drogę miłości.”św Katarzyna z Genui

Wtedy odszedł od Niej anioł

Wtedy odszedł od Niej anioł

Łk 1,38: niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Łk 1,26-38

„W tej właśnie chwili, między duszą Bożego Dziecka i duszą Jego dziewiczej Matki pojawiła się więź najściślejszego zjednoczenia, które nazywamy weselnym. Ukryte przed całym światem, Jeruzalem Niebieskie zstąpiło na ziemię. Z tych pierwszych zaślubin miały się narodzić wszystkie kamienie, które tworzyłyby potężną konstrukcję; wszystkie dusze, które budziłyby się do życia. W ten sposób Matka-Oblubienica miała stać się także matką wszystkich odkupionych.”św. Teresa Benedykta od Krzyża

„Ty, choć jesteś Bogiem i Panem, nie patrzyłeś na własną wygodę ani duszy, ani ciała, by zbawić człowieka, tak też nie chcesz, aby człowiek patrzył na własną korzyść duszy i ciała, by pełnić Twoją wolę, tym bardziej, że Twoja wola jest całym naszym pożytkiem.”św Katarzyna z Genui

„Zawsze, cokolwiek Bóg mi zsyłał, podobało mi się tak bardzo, że gdybym miała wybierać, wybrałabym właśnie to, nawet jeśli otrzymane rzeczy wydawałyby mi się mniej dobre i mniej ładne niż te, które otrzymywali inni.”św Teresa z Lisieux

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Łk 24,5: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

Jezus, przez swoje Zmartwychwstanie uchylił zasłony wieczności. Wczoraj święci pokazywali szczęście Zjednoczonego Królestwa Niebios, dziś modlimy się za tych, którzy „dokonawszy żywota, poddają się oczyszczeniu”(KK 49). Po śmierci dusza poznaje w pełni wielkość Bożej miłości i za wszelką cenę chce się z Nim połączyć. Widzi jednak, że nie może. Od świętości Boga oddziela ją własny grzech, z którego pragnie się oczyścić, wrócić do stanu piękna.

„I zapytałam tych dusz, jakie ich jest największe cierpienie? Odpowiedziały mi jednozgodnie, że największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem.” św Faustyna(Dz.20)

„W chwili śmierci Bóg sądzi duszę według tego jak napisano: Gdzie cię znajdę tam cię sądzić będę: ubi invenero ibi te judicabo. Bóg trzykroć dobry oczyszczając człowieka w ogniu czyśćcowym, przetrawia i niweczy wszystko, czym on jest z natury, aby go przemienić w siebie i uczynić Bogiem.”św Katarzyna Genueńska (Traktat o czyśćcu)