Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych

Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych

Mt 18,10: „Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.”

Mt 18,1-5.10

„Moje córki, które zajmujecie się małymi dziećmi, jakie miejsce zajmujecie przy nich? W pewien sposób jesteście ich aniołami stróżami. Jakże to! Moje córki, gardzicie tym, że jesteście przy tych biednych małych dzieciach, podczas gdy dobrzy aniołowie uważają się za szczęśliwych, że nieustannie są przy nich! Jeśli widzą Boga, to z tego właśnie miejsca; jeśli Go uwielbiają, to będąc przy małych dzieciach; jeśli otrzymują Jego przykazania, to także właśnie tam. To oni wznoszą ku Bogu chwałę, jaką oddają Mu te dzieci swoimi okrzykami i gaworzeniem. Czują się zaszczycone, że oddają im przysługi. O moje córki, postępujcie podobnie, skoro jesteście, razem z tymi chwalebnymi duchami, wyznaczone do opieki nad tymi dziećmi.” (Pouczenia duchowe dla Sióstr Miłosierdzia z 7.12.1643 r.) św Wincenty a Paulo

„Wzywaj swojego Anioła Stróża, a On cię poprowadzi.” św. o. Pio

„Aniołowie współdziałają z nami we wszystkim, co dla nas jest dobre.” św. Tomasz z Akwinu

„Każdy z nas ma własnego Anioła Stróża i każdy może rozmawiać z Aniołami innych ludzi.” św. Jan XXIII

Kto z was, mając sługę

Kto z was, mając sługę

Łk 17,7: „Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź i siądź do stołu?””

Łk 17,7-10

Jezus posługuje się codziennością kiedy chce podkreślić naturalność, z jaką jego uczniowie mają podchodzić do swojej służby Bogu i ludziom. Jeśli będą mieli stosunek do niej podobny jak do prostych czynności wykonywanych każdego dnia, jak choćby wyciągnięcie talerzyka do posiłku (przy którym nikt, prócz może 2-3 letniego dziecka nie puszy się mówiąc: „patrzcie, jam ci to zdziałał”), będą naprawdę wolni.

„Skoro Tobie nie możemy przynieść żadnej korzyści, naucz nas przynosić ją naszemu bliźniemu. Uczyń naszą miłość doskonałą. A kiedy miłość jest doskonałą, nie przestaje miłować ani służyć, nawet jeśli dozna krzywdy czy przykrości: także i wtedy, gdy nie znajduje upodobania i przyjemności w bliźnim — stara się bowiem jedynie podobać Tobie.” św. Katarzyna ze Sieny

„Wierne spełnianie prac i obowiązków jest najlepszym sposobem służenia Bogu.” bł. Honorat Koźmiński

„Można być świętym z pastorałem w ręku, ale równie dobrze można nim zostać mając w ręku miotłę.” św. Jan XXIII

Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim

Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim

Łk 7,32: Podobni są do dzieci, które przebywają na rynku i głośno przymawiają jedne drugim.

Łk 7,31-35

Jezus obśmiewa roszczeniową, malkontencką postawę zgromadzonych tłumów. Plotkują o Janie Chrzcicielu, obmawiają też Jezusa i oceniają obu niby towar na rynku. Ani ascetyczna postawa Jana i jego nawoływanie do pokuty, ani miłosierdzie Jezusa nie jest w stanie im dogodzić. We wszystkim, co dobre, znajdą dziurę. Jak dzieci nie potrafią realnie spojrzeć na siebie, dlatego uciekają w gadulstwo. Krytykanctwo to prosty mechanizm obronny przed konfrontacją z trudnymi słowami. Jego celem jest odwrócenie uwagi od istoty sprawy, zbicie wagi problemów przez podkopanie autorytetu mówiącego, ustawienie się samemu w pozycji nieomylnego eksperta i nadanie rzeczom nowej, wygodnej (i najczęściej wątpliwej) wartości. Ganiący przygadują sobie nawzajem, gdyż pretendentów do roli ekspertów (charakteryzujących się tym, że dużo mówią, a mało robią) zwykle nie brakuje.

„Hałas zawsze, choć bezwiednie, pochodzi z pragnienia oznajmienia wszystkim: To ja!”św Urszula Ledóchowska

„Nawet dla człowieka na moim stanowisku ważniejsze jest umieć milczeć niż umieć mówić.”św Jan XXIII

Kto oddala

Kto oddala

Mk 10,11-12: „Powiedział im: Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo.”

Mk 10,1-12

„Trudno zachować jedność. Lecz jest ona niczym innym jak świętością małżonków. Podstawową sprawą w życiu człowieka jest rodzina. Bóg, chcąc zapewnić jej trwałość, a tym samym dać jej podstawy poczucia bezpieczeństwa, zobowiązuje małżonków do wytrwania w związku sakramentalnym. Trwałość relacji, pogłębianie więzi małżeńskich, ale też każdych więzi międzyludzkich daje człowiekowi poczucie bezpieczeństwa. Bóg zna człowieka i wie, co jest dla niego lepsze. Nakaz czy zakaz jest formą presji, nacisku na tych, którzy nie chcą iść drogą wskazaną przez Boga. W sytuacjach zamieszania i zagubienia wewnętrznego nakazy i zakazy są jak linie boczna i przerywana na drodze. Są po to aby nie zjechać do rowu lub nie zderzyć się z kimś nadjeżdżającym z przeciwka.” Józef Pierzchalski SAC

„Ludzie są jak wino. Niektórzy zmieniają się w ocet ale większość wraz z wiekiem zyskuje na wartości.” św. Jan XXIII

przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło

przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło

Łk 19,10: „Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło.”

Łk 19,1-10

Misją, o której wykonanie prosił Jezusa Ojciec jest odnaleźć i ocalić tych, którzy jak Zacheusz, pogubili się i ukryli. Chcieliby może nawiązać zerwaną więź, lecz nie wiedzą jak. Każdy, kto pragnie ujrzeć Boga zostanie przez Niego dostrzeżony. Gdy spotykają się dwa pragnienia: Boga, który tęskni za swoim zaginionym dzieckiem i człowieka, który tęskni za Bogiem, wszystko się zmienia. Jezus nie osądza życia celnika. Wychodząc mu naprzeciw okazuje, że nigdy nie przestał widzieć w nim dobra. Wierzy w Zacheusza. Być może właśnie tego brakowało celnikowi – wsparcia. Nikt już w nim nie dostrzegał dobra. Niespodziewane wyróżnienie nagle wyzwoliło ogromny potencjał hojności spod nędzy chciwości i ukazało zdumionemu otoczeniu, że dobro wsparte łaską Bożą jest silniejsze niż słabości, nawyki i ludzki grzech. Zacheusz pokazuje, kim może stać się człowiek, gdy zaprosi Boga do swego domu, do swojego życia.

„W trosce i niepokoju o mnie podążyłeś moimi śladami, dosięgłeś mnie wreszcie.” św. Jan XXIII

  • 1
  • 2