przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony

przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony

Łk 14,23: „Na to pan rzekł do sługi: „Wyjdź na drogi i między opłotki i przynaglaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.”

Łk 14,15-24

„W Ewangelii Łukasza czytamy, że Pan aż trzykrotnie wysyłał swego SŁUGĘ NIEWOLNIKA (grec. ton doulon), by zapraszał, a w końcu zmuszał do wejścia (to uderzająca różnica – choć może ktoś powie szczegół – u św. Mateusza w tej przypowieści występuje liczba mnoga: „słudzy”; u Łukasza jest tylko JEDEN sługa/niewolnik: doulos).
Zastanawiałem się ostatnio nad tym, dlaczego Pan posyła niewolnika?! Dlaczego Ojciec posyła (w tajemnicy Wcielenia) swego Syna w postaci niewolnika? Czy nie dlatego, że najważniejszym wymiarem Jego misji jest zaproszenie ubogich, ułomnych, niewidomych i chromych? A więc ludzi doświadczających na wiele sposobów swojej małości, wielorakich ograniczeń i upokorzeń? Ten jednak, który ich zaprasza, czyni się jeszcze mniejszym niż oni. Nie chce, nie potrafi, patrzeć na nich z góry. Nie stawia się ponad nimi! Nie daje im odczuć, jak dalece się zniża. Przyjmuje postać niższego od nich. To jest duchowość każdego, kto chce głosić Ewangelię – nie może tego czynić z wysokości własnej cnoty – tym, którzy „upadli”. Nie ogłosi im Ewangelii, jeśli nie przyjmie, że jest większym grzesznikiem niż oni – i że Bóg go podźwignął z większego upodlenia.” apb Grzegorz Ryś

„Wielu otrzymało zbawienie bez przepowiedni i olśnień, bez znaków i cudów, ale bez pokory nikt nie wstąpi do pałacu niebiańskiego.” św. Jan Klimak

aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości

aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości

Mt 10,1: „Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.”

Mt 10,1-7

Zanim Jezus zleci uczniom misję, przywołuje ich do Siebie. Wszystkich zna po imieniu, osobiście. Do każdego ma indywidualne podejście i traktuje w niepowtarzalny sposób. Patrzy im głęboko w oczy. Wybiera starannie. Odpowiedzią na wołanie Jezusa jest decyzja wejścia w bliskość z Nim. Ten krok jest samodzielną, wolną decyzją człowieka. Głęboka więź owocuje zaś obdarzeniem zaufaniem i powierzeniem obowiązków. Chrystus chce, by Jego uczniowie, jak On nieśli uzdrowienie. By szli ze światłem: orędziem nadziei o bliskości Bożego Królestwa tam, gdzie ludzie pogrążeni są w ciemnościach i przeciążeni dolegliwościami fizycznymi oraz psychicznymi. Boży lekarz dostrzega wiele biedy na świecie. Uczniów kieruje bezpośrednio i bardzo precyzyjnie do zagubionych i oczekujących na nadzieję i ratunek ludzi wierzących…

„Wierzącym nie jest ten, kto uważa, że Bóg może uczynić wszystko, ale ten kto ufa, że otrzyma wszystko.” św. Jan Klimak

„Nie ma chorego, który zostałby pozbawiony zwycięstwa krzyża, ani nikogo, komu nie pomogłaby modlitwa Chrystusa. Bo jeśli pomogła tym, którzy uczyli się z Nim, o ile więcej korzystna będzie dla tych, którzy stają się Nim?” św. Leon Wielki

«Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»

«Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»

Mt 8,27: A ludzie pytali zdumieni: «Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»

Mt 8,23-27

W obliczu ogromnej burzy i zalewającego łódź wodnego żywiołu, ludzkie umiejętności zawodzą. Zawodowi rybacy bezradnie budzą Jezusa widząc ostatnią deskę ratunku w Jego modlitwie i relacji z Ojcem. Reakcja Jezusa po obudzeniu i zorientowaniu się w sytuacji zupełnie ich zaskakuje. Nie tylko wyraża dezaprobatę dla ich obaw i łaje za niedostatki wiary, więcej, demonstruje swą Bożą moc i panowanie nad siłami natury.

„Kiedy uczniowie widzą, jak Jezus z niepodważalnym autorytetem panuje nad wichrem i sztormem, ogarnia ich głęboki lęk. Ten lęk nie ma nic wspólnego z tym, jaki ich ogarnął wtedy, gdy rozszalał się sztorm. Ich lęk jest szacunkiem, podziwem, zadziwieniem. „Kimże On jest?” Dobrze by było, gdybyśmy czasem doświadczali takiego lęku i sami zadali sobie pytanie: „Kimże On jest?”. On jest inny, większy, bardziej tajemniczy, niż myśleliśmy. Możemy o wiele bardziej liczyć na Niego, niż dotychczas mieliśmy na to odwagę. Jego miłość jest większa, niż jesteśmy w stanie pojąć. Kim On jest?” Wilfrid Stinissen OCD

„W ten sam sposób jak łódź zaopatrzona w dobry ster, z pomocą Bożą bez przeszkód dopływa do portu, tak też dusza mająca dobrego pasterza z łatwością może to osiągnąć, nawet gdyby wcześniej popełniła wiele błędów.”św. Jan Klimak

«Pokój wam!»

«Pokój wam!»

J 20,21: A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam!».

J 20,19-23

„Duch Boży jest duchem pokoju, nawet w czasie naszych najpoważniejszych zaniedbań daje nam odczuć spokojny ból, pokorny i ufny, spowodowany właśnie Jego miłosierdziem. Na przeciwnym biegunie duch zła drażni, pozbawia nadziei. Daje nam odczuć, w naszych zaniedbaniach, rodzaj gniewu przeciw nam, a jednak to właśnie wobec nas samych mamy najpierw praktykować miłość. Jeśli jesteś zatem dręczony przez pewne myśli, to wzburzenie nigdy nie pochodzi od Boga, ale od diabła, bo Bóg, będąc duchem pokoju, daje ci pogodę.”św. o. Pio

„Rozumowanie przynoszące spokój, które Duch Święty podsuwa tym, co miłują Wolę Bożą: Dominus regit me, et nihil mihi deerit – Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. Cóż może zatrwożyć dusze, która powtarza z przekonaniem te słowa?”św. Josemaria Escrivá

„Staraj się o pokój serca, nie przejmując się niczym na świecie, wiedząc, że to wszystko przemija.”św. Jan od Krzyża

„Kto pragnie stanąć przed Bogiem z czystym umysłem, a nie wyzbył się trosk, podobny jest do człowieka, który mocno związał sobie nogi i usiłuje szybko biec.”św. Jan Klimak

„Kto ma pokój w sumieniu, jest spokojny, i ten właśnie spokój jest szabatem serca.”św. Augustyn

myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani

myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani

Mt 6,7: Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani.

Mt 6,7-15

Poganie starają się pozyskać bóstwo: oswoić je i przeciągnąć na swoją stronę ofiarami, skokietować i zjednać sobie pięknymi słowy, podbić namawianiem do własnych racji lub przekonać o naglących potrzebach, ująć określonym rytuałem, zachowaniem np. głębokim i starannym pokłonem. Jezus uczula uczniów aby nie naśladowali podobnych słów i postaw lecz pewni obecności, miłości i opieki Ojca uczyli się modlić za siebie nawzajem…

„Niech treść twej modlitwy nie będzie zbyt zawiła. Jedno słowo wystarczyło celnikowi i marnotrawnemu synowi, by zyskać łaskawość Boga.”św Jan Klimak

„Niektórych ludzi nawiedza pokusa zakładania maski, pragnienie stawiania przed Panem ze szlachetną twarzą, jako ktoś, kto jest Go godny. Inni wierzą w złudzenia, że ich modlitwa była doskonała, bo przez cały czas bez przerwy mówili.”Emmanuel Renault OCD

„Uciszmy nasz umysł. Skupmy uwagę, jeśli to możliwe, na Tym, który na nas patrzy, bądźmy przy Nim, mówmy do Niego, prośmy Go, ukorzmy się przed Nim. Rozkoszujmy się Jego obecnością i pamiętajmy, że nie zasługujemy na to, aby z Nim przebywać.”św Teresa od Jezusa

„Bóg chce, abym oddała Mu się jak dziecko, które się nie kłopocze tym, co z nim zrobią.”św Teresa z Lisieux