zastanawiała się nad nimi w swym sercu

zastanawiała się nad nimi w swym sercu

Łk 2,19: „A Maryja chowała wszystkie te słowa i zastanawiała się nad nimi w swym sercu.”

Łk 2,16-21

Maryja to mistrzyni kontemplacji. Podczas gdy pasterze z entuzjazmem opowiadają o anielskim objawieniu, chwale i doświadczeniu Bożej obecności, cieszą się objawieniem Mesjasza – Ona milczy. Wpatrując się w twarz swojego śpiącego w żłobie Syna, rozważa przyniesione przez nich słowa i zapowiedź archanioła Gabriela, wolę Boga, który wybiera skrajnie ubogie warunki narodzin i znak koryta, na który wskazał pasterzom.

„Prawdziwie Tyś najcenniejszą spośród całego stworzenia. Z ciebie jednej Stworzyciel wziął w dziedzictwo pierwociny naszej ludzkiej materii. Jego ciało pochodzi z Twego ciała, a Jego krew z Twojej krwi. Bóg karmił się Twoim mlekiem, a Twoje usta dotykały ust Bożych…” św. Jan Damasceński

„Postęp w byciu uzyskać możemy tylko przez pogłębianie naszego wnętrza, przez kontemplację, w której otwieramy się na sens, przyswajamy sobie go i w ten sposób nas samych przemieniamy w sens, sami napełniamy się sensem. Cywilizacja bez kontemplacji nie może być trwała.” Benedykt XVI

Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość

Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość

J 16,20: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość.”

J 16,16-20

Życie duchowe oscyluje między okresami pocieszenia i przygnębienia. Ponieważ istnieje na świecie grzech, słabość i zło, nie mogę liczyć, że na tym padole łez chrześcijanin będzie żył idyllicznym życiem i nigdy nie dotknie go cierpienie czy grzech. Przeciwnie, nierzadko może mi się wydawać, że ciemność triumfuje. Wtedy zły duch podpowiada, że nie warto być wiernym Ewangelii, że świat ma rację, a światłość jest słaba i przygasa… I wtedy najważniejszym jest pamiętać, że to do Boga należy ostatnie Słowo. Kiedyś wszelki smutek przemieni się w radość, narzekanie w taniec, a pokutne wory staną się szatami radości (Ps 39,12).

„Nigdy nie rozpaczajmy, bo żaden oręż szatana nie jest tak silny jak rozpacz. Dlatego nie tak cieszymy go grzesząc, jak rozpaczając.” św. Jan Damasceński

„Szatan boi się ludzi radosnych.” św. Jan Bosko