To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze

To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze

J 6,50: «To jest chleb, który z nieba zstępuje: Kto go je, nie umrze.»

J 6,44-51

„Kto się pozwala oczyszczać uświęcającej mocy ołtarza i sam w ofierze Chrystusowej Mu się oddaje, kto Go w św. Komunii przyjmuje do swego wnętrza, ten zanurza się coraz głębiej i silniej w prąd życia boskiego i wzrasta w Mistyczne Ciało Chrystusa, kształtując swe serce na wzór Serca Bożego.”św Teresa Benedykta od Krzyża

„Spożywanie Ciała i Krwi Chrystusa przygotowuje nasze ciała do chwalebnego zmartwychwstania: „Jakżeż można zaprzeczać zdolności przyjęcia przez ciało daru Bożego, jakim jest życie wieczne, skoro karmi się ono Krwią i Ciałem Chrystusa, i jest Jego częścią? (…) Nasze ciała, skoro były posilane, po złożeniu w ziemi wprawdzie się rozpadną, ale w swoim czasie powstaną, gdy Słowo Boże obdarzy je zmartwychwstaniem na chwałę Boga Ojca.”św Ireneusz z Lyonu

„Kiedy przychodzę w Komunii świętej do serca ludzkiego, mam ręce pełne łask wszelkich i pragnę je oddać duszy, ale dusze nawet nie zwracają uwagi na Mnie, pozostawiają Mnie samego, a zajmują się czym innym. O, jak Mi smutno, że dusze nie poznały Miłości. Obchodzą się ze Mną jak z czymś martwym.” Pan Jezus do św Faustyny (Dz.1385).

„Jeśli jeden kontakt z Jego świętym ciałem daje życie rozkładającemu się ciału, to jakiego zysku nie znaleźlibyśmy w Jego ożywczej Eucharystii, kiedy czynimy z niej nasz pokarm?”św. Cyryl z Aleksandrii

Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi

Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi

J 1,33: Ten, który posłał mnie chrzcić wodą, zapowiedział mi: «Gdy zobaczysz, że na kogoś zstępuje Duch i na nim pozostaje, wiedz, że on będzie chrzcił Duchem Świętym».

J 1,29-34

Dzięki długiemu pobytowi na pustyni Jan zyskał wielką duchową wrażliwość. Jego percepcja- nie przytłoczona przez bodźce z zewnątrz- maksymalnie skoncentrowała się na tym, co wewnętrzne, duchowe. Dzięki współpracy z łaską potrafił zapanować nad chaosem władz duszy: swoistą kakofonią pamięci, obrazów, dźwięków, myśli, pragnień i impulsów działania, które rozpierzchnięte po grzechu pierworodnym, przeszkadzają człowiekowi usłyszeć, dostrzec i zachwycić się cichym działaniem Ducha Świętego. Piękna jest w Janie Chrzcicielu jego uważność i koncentracja na tym, co czyni Bóg, wsłuchanie w Boży Głos, troska o wypełnienie Jego woli…

„Skoro jesteś dziełem Bożym, to czekaj cierpliwie na Dłoń Artysty, który wszystko czyni we właściwym czasie. Przedstaw Mu łagodne i posłuszne serce i zachowaj kształt, jaki ci nadał ten Artysta, mając w sobie wodę, która od Niego pochodzi, bo bez niej stwardniałbyś i odrzucił odciski Jego palców. Pozwalając Mu się kształtować, dojdziesz do doskonałości, bo przez tę sztukę Bóg ukryje glinę, która jest w tobie; Jego Dłoń stworzyła twoją substancję…”św Ireneusz z Lyonu

Ja wam poślę od Ojca Ducha Prawdy, który od Ojca pochodzi

Ja wam poślę od Ojca Ducha Prawdy, który od Ojca pochodzi

J 15,26: Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie.

J 15,26–16,4a

Aby uczniowie nie załamali się w wierze, otrzymają potężne wsparcie. Duch Święty umocni ich w świadczeniu prawdy, będzie prowadził wśród niebezpieczeństw i ubogaci w potrzebne umiejętności.

„Moc Ducha Świętego jest jednocześnie siłą dośrodkową i odśrodkową. Jest dośrodkowa, bo działa w głębi serca, wnosząc jedność we fragmentaryczności, pokój w uciskach, męstwo, gdy jesteśmy kuszeni. Duch Święty daje zażyłość z Bogiem, siłę wewnętrzną, aby iść naprzód. Ale jednocześnie jest On siłą odśrodkową, czyli popycha na zewnątrz. Posyła, czyni świadkami i dlatego wzbudza miłość, życzliwość, dobroć, łagodność.”papież Franciszek

„Tego Ducha Świętego Pan obiecał nam posłać jako Pocieszyciela, aby nas przygotował dla Boga. Jak bez wody nie da się zaczynić suchej mąki i wyrobić z niej jednego ciasta i jednego chleba, tak i my nie możemy stać się jedno w Jezusie Chrystusie bez wody, która przychodzi z nieba.”św Ireneusz z Lyonu

„Całe dobro pochodzi od Ojca przez Syna, a dociera do nas dzięki Duchowi Świętemu”św. Bazyli

niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą

niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą

Mt 15,31: „Tłumy zdumiewały się widząc, że niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą. I wielbiły Boga Izraela.”

Mt 15,29-37

„Tłum, który jest przedmiotem uzdrowienia, zadziwił się, widząc[…] ślepych widzących. Z początku wydaje się, że ten sam czasownik (blepontas), raz oznacza czynne patrzenie, a za chwilę–samą zdolność widzenia, która wynika z daru uzdrowienia. Jednak odnoszące się do nich słowo „wychwalać” (doksadzo) pochodzi od doksa–wyrazu oznaczającego widzialną chwałę (por. np. J 1,14–„ujrzeliśmy chwałę”). Święty Ireneusz w swojej słynnej maksymie naucza natomiast: Gloria enim Dei vivens homo, vita autem hominis visio Dei(Adv. haer I, 20,7)–„Chwałą bowiem Boga żyjący człowiek, życiem zaś człowieka–widzenie Boga”. A więc tłum, któremu Bóg przywraca zdrowie, widzi chwałę Boga Izraela w sobie samym–widzący. Widzący tłum odzyskuje wewnętrzne Boże widzenie, podobieństwo i obraz. W ten sposób człowiek jest jednocześnie przedmiotem i podmiotem darowanego mu widzenia w Bogu. Widać też, jak czynne działanie–patrzenie–spotyka się w jednym momencie i w jednej wspólnocie z biernym (lub może lepiej: przyjętym i odwzorowującym) widzeniem.” Filip Taranienko

„Uwielbienie Chwały to dusza, która wpatruje się w Boga z wiarą i prostotą.” św. Elżbieta od Trójcy Św

Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą

Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą

Mk 16,17: „Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: nowymi językami mówić będą…”

Mk 16,15-20

Wszystko jest łaską… Dar wiary jest jak drabina, po której można się wspinać i sięgać po kolejne dary…

„Glossolalia, modlitwa językami, jest w sposób szczególny inspirowana przez Ducha Świętego. To modlitwa pod Jego natchnieniem, które znosi pewne zablokowanie wewnętrzne, otwiera człowieka na Boga, wyzwala zdolności, które nie występują na co dzień. Modlitwa staje się bardziej spontaniczna i entuzjastyczna, włącza się w nią cały człowiek (…). Staje się modlitwą bardziej „dziecięcą”. Jeżeli Duch Pana obdarzył kogoś takim charyzmatem, to powinien z niego w pełni korzystać(…). Jeżeli natomiast ktoś nie ma takiego daru, to niech nie rozpacza, gdyż „każdy ma swój własny charyzmat”. Zapewne ma inny dar, który powinien w sobie odkryć i służyć nim Kościołowi.” ks. prof. Józef Kudasiewicz

„Z tej przyczyny apostoł oświadcza: „Głosimy mądrość między doskonałymi”, nazywając” doskonałymi” tych którzy otrzymali Ducha Bożego i przez Ducha Bożego mówią wszystkimi językami, tak jak on sam również mówił.” św. Ireneusz z Lionu, Przeciw herezjom

  • 1
  • 2