Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń

Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń

J 3,34: Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże, gdyż Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń.

J 3,31-36

Bóg jest w nas sprawcą chcenia i działania zgodnie z Jego wolą (Flp 4,13). Każdemu, kto chce głosić naukę Chrystusa obiecuje pomoc-Ducha Świętego. Jego dary nie są nagrodą za dobre sprawowanie, miernikiem cnót czy wyrazem Bożego uznania. Są dostępne dla każdego, kto prosi, puka..
Możliwości obdarowania i działania Trzeciej Osoby Boskiej są niezmierzone i niewyczerpane. Mogę polegać na Słowie, obietnicy, że i dla mnie nigdy Go nie zabraknie, że On ma większą mądrość i lepsze wyczucie co jest potrzebne niż moje najwymyślniejsze i najlepiej przygotowane pomysły. Można się oprzeć na Duchu, On jest odpoczynkiem, wolnością. Wie, co może dziś uczynić z narzędziem, którym jestem. Co i jak wspólnie byłoby radością zrobić na Bożą chwałę jutro. Jest nazywany Ojcem Ubogich bo najpiękniejsze dary wkłada w puste ręce…

„O Miłości, Miłości, wskaż mi drogę, która prowadzi do tego rozkosznego ogrodu, do tych bogactw ducha; jest to droga życia, która prowadzi ku łąkom użyźnionym boską rosą, gdzie się nasycają serca spragnione.”św Gertruda

On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła

On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła

Mk 5,32: On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła.

Mk 5,21-43

Jezus szuka wiary na ziemi (Łk 18,8). Dotknięcie kobiety różni się od dotknięcia wszystkich innych napierających na Chrystusa ludzi. Ona położyła w Nim wszystkie swoje nadzieje, jest jej ostatnią szansą… Jezusowi nie przeszkadza, że jest zalękniona, że podchodzi ukradkiem, od tyłu i nie ma odwagi by Mu się pokazać. Nie gani jej za to, że umie poprosić o pomoc. Rozumie brak śmiałości człowieka żyjącego od 12 lat w izolacji, który doznawał odrzucenia z powodu choroby. Jej wiara jest opakowana w lęk lecz jest wiarą. I Jezus chce jej dać znacznie więcej niż uzdrowienie… Szuka jej spojrzeniem i słowem. Pragnie prowadzić z nią dialog. Wyczekuje. Kobieta podchodzi i wyznaje Mu wszystko. Orientuje się, że jest ważna dla Niego. Jezus zostawia inne, pilne sprawy, by z nią porozmawiać. Zatrzymał się przy niej, słucha i nazywa czule: „córką”. Jej całkowite uzdrowienie dopełnia się w dialogu i w komunii z Jezusem.

„O Boże miłości, Ty mnie stworzyłeś, stwórz mnie na nowo w Twojej miłości.”św Gertruda

gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego

gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego

Łk 17,24: „Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego.”

Łk 17,20-25

Gdy po raz pierwszy Bóg wszedł w świat, wcielając się uniżył i ogołocił samego siebie. Pojawił się na sposób ukryty; żył ubogo, przyjąwszy postać sługi (Flp 2,7), a w wyglądzie zewnętrznym uznany był za człowieka. Stąd w czasach ostatecznych pojawi się wielu fałszywych proroków podających się za Chrystusa, starających się Go przypominać i sporo też będzie sensacyjnych wieści o tym, gdzie On się znajduje… Jezus uprzedza, by nie słuchać takich pogłosek ani nie biegać, by je sprawdzać. Choćby się nawet miało dobre intencje i bardzo pragnęło Go ujrzeć. Bowiem drugie przyjście Chrystusa w dniu ostatecznym będzie objawieniem chwały, blasku i potęgi Boga. Będzie to tak wielki i oczywisty znak dla wszystkich ludzi, że nikomu nie pozostawi wątpliwości, kto panuje nad całym wszechświatem i kim jest jedyny i prawdziwy Bóg.

„O Boże miłości, Ty jesteś dokonaniem i kresem wszelkiego dobra.” św. Gertruda