Ziemia sama z siebie wydaje plon…

Ziemia sama z siebie wydaje plon…

Mk 4,28: Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.

Mk 4,26-34

To Bóg jest w nas sprawcą wzrostu, chcenia i działania… On przygotowuje nas pod zasiew jak dobrą glebę: nawadnia i pielęgnuje, dba o najlepsze ziarno Słowa. Nie czeka, aż cała gleba będzie gotowa, nie ogranicza swojej hojności nawet gdy tak wiele ziaren Jego Słów i potoki Łask zostaną odrzucone, niezrozumiane, zmarnowane. Nie zniechęca się, gdy ziarno nie reaguje i zostaje „samo”(J 12,24) lub gdy kłos nie owocuje. Troszczy się o wszystko, co wzrasta. Miłosiernie spieszy z nawożeniem, nie ustaje w nawadnianiu zwłaszcza suchych obszarów i nieodmiennie cieszy się tym, co się przyjęło… Obyśmy mieli cierpliwość do siebie, taką jak On ma wobec nas.

„Miej cierpliwość we wszystkim–a zwłaszcza do siebie samego. Nigdy nie myl swoich błędów ze swoją wartością. Jesteś cenną, twórczą, wartościową osobą, po prostu dlatego, że jesteś. Żadne sukcesy ani nieszczęścia nie są w stanie tego zmienić.”św. Franciszek Salezy

„Osiągamy pełną doskonałość dopiero wtedy, gdy Twoja cierpliwość, o Ojcze, mieszka w nas, a nasze podobieństwo do Ciebie utracone przez grzech Adama objawia się i jaśnieje w naszych czynnościach.”św. Cyprian

uczyniliście z niego jaskinię zbójców

uczyniliście z niego jaskinię zbójców

Łk 19, 46: „Mówił do nich: Napisane jest: Mój dom będzie domem modlitwy, a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców.”

Kolejnym bólem Jezusa, na który reaguje gniewem i oburzeniem jest sprowadzenie świątyni do targu, w którym ofiaruje się Bogu „coś za coś”. Chrystus nie zgadza się na przedmiotowe traktowanie Ojca jak gdyby był nieczułą skarbonką, którą można wykorzystać dla swoich celów i korzyści. W jaskini zbójców można się ukryć. Dobija się też tam targu. Można pozyskać czyjeś łaski dając coś, co i tak mi zbywa; grozić, że jeśli żądania nie zostaną spełnione, przymierze zostanie zerwane; planować skok na kasę – przekupując podarkiem tych, co mają czuwać; utargować jak najmniejszym kosztem własnym dobry układ.

1 Kor 3,17: „Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście.”

„Bóg słucha nie słowa człowieka, lecz co mówi i czuje jego serce.” św. Cyprian

„Jaka modlitwa taka doskonałość, jaka modlitwa taki dzień cały. Na darmo usiłujemy postąpić przez inne środki, inne praktyki, inną drogą.” św. br. Albert