Oto poczniesz i porodzisz Syna

Oto poczniesz i porodzisz Syna

Łk 1,31: „Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus.”

Łk 1,26-38

„Święci apostołowie ogłaszając, że Bóg przyjął ciało, pozwalali powstawać nowemu wyobrażeniu, nowej wierze, nowemu kultowi: otóż człowiek może pojąć miłość głębszą i odczuwać większą pobożność wobec Tej, której wielkość przed owym objawieniem wydawała się trudna do pojęcia. Ponadto, kiedy zrozumie się myśl, że Bóg, który przyjął ciało, miał Matkę, w umysłach ludzkich rozpoczyna się zupełnie inny porządek myślenia, odmienny od wszystkich innych. Druga myśl jest skrupulatniej odróżniona od pierwszej i jedna nie powinna zakłócać drugiej. On jest Bogiem, który przyjął pokorę, ona jest kobietą, która przyjęła wielkość.” J.H. Newman

„Najświętsza Panna Maryja wierząc porodziła Tego, którego poczęła wierząc…Po tym kiedy do Niej pełnej wiary (fide plena) przemówił Anioł, poczęła Jezusa najpierw w swoim sercu, potem w łonie. Pełni łaski ze strony Boga odpowiada pełnia wiary ze strony Maryi; „gratia plena” odpowiada „fide plena.” Raniero Cantalamessa OFMCap

„Ty, o Niepokalana, wyższa jesteś od patriarchów, wyższa od męczenników, wyższa od wyznawców i od dziewic. Ty sama i bez nich możesz to, co oni z tobą potrafią.” św. Anzelm

Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego

Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego

J 14,23: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego…”

J 14,21-26

Tylko miłość jest szerokopasmową autostradą, na której w obie strony dokonuje się szczęśliwa wymiana. Bóg ofiarowuje człowiekowi miłość i łaskę, a gdy ten ją przyjmuje, budzi się w nim chęć i siła do spełnienia pragnień Boga…

„Gratia non tollit naturam sed perficit” –„łaska nie niszczy natury, lecz ją udoskonala.” św. Tomasz z Akwinu

„Zbudźmy się zanim będzie za późno. Spróbujmy zrozumieć, że miłość do nieba to jedyna droga do nieba. Widok nie jest w stanie nas przekonać ani ekscytujące uczucia nas nie nawrócą, ani nawet własne interesy nas nie zwyciężą. Spróbujmy zrozumieć, że nic prócz miłości do Boga nie jest w stanie nas przekonać, że On Jest, czy być Mu posłusznym. I pomódlmy się do Niego, Tego, który nam objawił, że miłość ku Niemu, wszystkie dobre rzeczy, które przewyższają ludzkie poznanie, wleje On do naszego serca przez miłość, którą do Niego czujemy. A my kochając Go ponad wszystko, dostąpimy realizacji obietnic, które przewyższają wszystko, czego moglibyśmy zapragnąć.” bł J.H Newman

ukazał się w innej postaci

ukazał się w innej postaci

Mk 16,12: Potem ukazał się w innej postaci dwom z nich na drodze…

Mk 16,9-15

Częstym i ciekawym słowem, którego używają Ewangeliści i uczniowie, określającym pojawienie się Zmartwychwstałego jest grecki czasownik „ophte”. Zwykle tłumaczy się go jako:”ukazał się” lecz J. Ratzinger (Benedykt XVI) zauważa:

„ściślej byłoby powiedzieć, że On »pozwolił się zobaczyć«”.

Ujrzeć Zmartwychwstałego to coś więcej niż dostrzec Go oczami, bo w takim spotkaniu uczestniczą także serce i dusza człowieka. Ks prof Henryk Witczyk podkreśla jednak, że:

„Ophte” nie odnosi się do przeżyć wewnętrznych (wizji duchowych) ale do rzeczywistego widzenia osoby określonej przez swą cielesność, do Jezusa, który nie jest bezcielesną zjawą czy postacią przychodzącą we śnie, ale w całej cielesności (jakkolwiek rządzącej się innymi prawami niż materia ziemska), oddziałującą z zewnątrz na tych, którym się objawia.”

Jezus więc po zmartwychwstaniu przebywa w innej, Bożej rzeczywistości, wymykającej się zmysłom. Rozpoznają Go ci, którym sam na to pozwala.

„Niezbyt szybko pojmujemy tę wielką i wzniosłą prawdę, że Chrystus jest wciąż, w pewien sposób, wśród nas.”bł J.H. Newman

nagrodę proroka otrzyma

nagrodę proroka otrzyma

Mt 10,41: „Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma.”

Mt 10,37-42

Prorok to ktoś, kto głosi Słowo Boże, to także ktoś posłany, kto mówi w imieniu (gr. eis onoma) Boga i działający dla dobra Jego imienia. Czyli Boży ambasador… Działając w Imieniu Boga, staje się niejako podobny do Niego, reprezentuje Go, a Bóg do prawdziwego proroka się przyznaje, potwierdza jego słowa znakami. Kiedy rozeznajemy i przyjmujemy słowa Bożego człowieka ze względu na to, że są od Boga, gdy przez wzgląd na Najwyższego staramy się o akty gościnności, życzliwości, wdzięczności i miłości, porusza to Boże serce i odpowiada On na nie swoim błogosławieństwem (Rdz 12,3). Dobroć i łaska promieniują w miejscach spotkania ludzi kochających Boga i przyjmujących siebie nawzajem w miłości…

„W tym zmiennym świecie jest coś wielkiego: posiadać niezmienną przyjaźń.” bł. John Henry Newman

„Wystarczy jeden człowiek, ale pełen żarliwości, aby zreformować całe społeczeństwo.” św. Jan Chryzostom

Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami

Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami

Łk 24,32: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”

Łk 24,13-35

Bóg jest obłokiem i ciemnością dla ludzkiego rozumu. Jezus zaś Światłem które objawia tajemnice, wyjaśnia zawiłości. Modlitewny dialog z Nim, przyjmowanie Go w Eucharystii sprawia, że serce zostaje pobudzone i ożywione. Zaczyna pragnąć rzeczy duchowych.

„Jak bardzo jestem daleki od tego, Boże mój, by działać zgodnie z tym, co dobrze rozumiem! Serce moje gubi się, goniąc za marnymi cieniami, uznaję to. Wydaje się, jakbym przenosił każdą inną rzecz nad zjednoczenie z Tobą. Jestem gotowy oddalić się, a często nawet modlitwa jest mi trudna; nie ma nawet jednego roztargnienia, którego bym nie przenosił nad myśl o Tobie. Udziel mi łaski, o Ojcze, abym się wstydził tej mojej nędzy. Wyzwól mnie z tego stanu opieszałości i oziębłości, w jakim się znajduję, i udziel mi siły, abym dążył do Ciebie całym sercem. Naucz mnie miłować rozmyślanie, czytanie duchowne, modlitwę. Naucz mnie kochać to, co przez całą wieczność ma przywiązać do Ciebie moją duszę.” bł. J. H. Newman

Oto Ja służebnica Pańska

Oto Ja służebnica Pańska

Łk 1,38: „Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”

Łk 1,26-38

Maryja nazywana jest Strażniczką Wcielenia. Przez Jej ‚fiat’-‚ tak’, przez decyzję współpracy z Bogiem przyszło zbawienie do całego świata…

„Ona, tak jak i wszyscy inni, przyszła na świat aby wypełnić zadanie -misję: „Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwą Go imieniem Emanuel”(Iz 7,14). Tak jak kiedyś na ziemi była strażniczką swego boskiego Dziecka, nosiła Go w swym łonie, zamykała w swoich objęciach, karmiła swoją piersią, tak teraz, aż po ostatni dzień strzeże Kościoła. Zdrowaś Maryjo wypowiadane na Jej cześć, powinno przypominać, że istnieje Ktoś, kto, chociaż był błogosławiony od początku wieków dla zbawienia grzeszników, „nie pogardził łonem Dziewicy”. Dlatego jest Ona turris davidica, „Wieżą Dawidową”, wysoką i silną obroną prawdziwego Króla Izraela, do której Kościół zwraca się w antyfonie jako do Tej, „która zniszczyła wszystkie herezje tego świata”.” bł John H. Newman

Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak

Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak

Mk 4,26-27: „Tak się ma sprawa z królestwem Bożym jak z człowiekiem rzucającym ziarno w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak.”

Praca Ducha Świętego jest niedostrzegalna. Z perspektywy czasu, po różnych zwycięstwach nad lękiem czy nieuporządkowanymi nawykami widać, że zwycięstwo przyszło tylko dzięki wsparciu łaski. Choć nic nie widziałam(em) ani nie czułam(em) w drodze – On był przy mnie. Bóg był siłą do przełamania się. Był pragnieniem i wzrostem. On zorganizował okoliczności, odpowiednie warunki umożliwiające ziarnu rozwój, zachęcał sygnałami, bodźcami, że już czas na kiełkowanie. Cierpliwie czekał aż ziarnko zareaguje.

„Bóg każdego prowadzi jego własną drogą; jedni dochodzą do celu prędzej i łatwiej, inni trudniej i później. Wszystko, co możemy uczynić, jest drobnostką w porównaniu z tym, co otrzymujemy. Ale to niewiele musimy zrobić sami.” św. Teresa Benedykta od Krzyża

„Naucz się robić swoją cząstkę, a resztę zostaw niebu.” bł. John H. Newman

znalazłaś bowiem łaskę u Boga

znalazłaś bowiem łaskę u Boga

Łk 1,30: „anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.”

Bóg ofiaruje jej swoje upodobanie – łaskę wybrania na matkę dziecka, które będzie nazwane Synem Najwyższego. Wielkość Maryi uwidacznia się w jej odpowiedzi. Ona nie odmawia czując się niegodna- w pokorze uznaje, że skoro Bóg ją do zadania przeznaczył, jest zdolna je wykonać. Nie ma przerośniętego ego, nie protestuje, że miała inne plany ani nie narzeka na tajemniczość poczęcia, stawiającą ją w trudnej sytuacji wobec Józefa. Nie jest zadufana we własne możliwości – nie próbuje wszystkiego, co się wydarza objąć rozumem. Maryja jest wzorem wiary.

„Do Niej, pełnej wiary (fide plena) przemówił Anioł, gdy poczęła Jezusa najpierw w swoim sercu, potem w łonie. Pełni łaski ze strony Boga odpowiada pełnia wiary ze strony Maryi; „gratia plena” odpowiada „fide plena”.” Raniero Cantalamessa OFMCap

„Jej łaska i chwała są nie dla Niej, ale dla Jej Stworzyciela; została Jej powierzona rola strażniczki Wcielenia.” bł. John H. Newman

natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim

natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim

Mt 4, 20: „Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.”

Godna podziwu w rybakach jest ich wrażliwość duchowa. Nie są to ludzie zaprzedani swej pracy, nie widzący świata poza tym, co materialne; nie tam szukają szczęścia i spełnienia. Gdy słyszą Głos nieporównywalny z żadnym innym na świecie- który woła; kiedy zjawia się Ten, o którym wiedzą wewnętrznie, że ma moc odmienić ich życie- idą bez wahania i bez obaw. Zostawiają swoje sieci- nadzieje na osiągnięcie sukcesów po ludzku, zwyczajnie. Wychodzą ku temu, co nieznane…

„Jeśli godnym pochwały jest słuchanie słowa, o ileż więcej wypełnianie go. Jeśli go nie słuchacie, żyjecie w zaniedbaniu i niczego nie budujecie. Jeśli słuchacie bez praktykowania, budujecie ruiny. Słuchać i wypełniać to budować na skale…, słuchać nie wypełniając, to budować na piasku; odmówić nawet słuchania, to nie budować niczego.”św. Augustyn

„Zawsze i w każdej okoliczności posłuszeństwo dla światła, które już mamy, jest drogą do nowego światła.”bł. John H. Newman

w których najwięcej Jego cudów się dokonało

w których najwięcej Jego cudów się dokonało

Mt 11,20: „Wtedy począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły.”

Cuda, które czyni Bóg są specjalnym, nadzwyczajnym działaniem: wyrazem Jego mocy i miłości, niezwykłym zjawiskiem, odmiennym od tego, które Bóg stale podejmuje ze względu na dobro człowieka(creatio continua). Uzdrowienia dokonane przez Jezusa były znakami potwierdzającym Jego Jedność z Ojcem, jednakże ci, którzy ich doświadczyli, wrócili do swojego dawnego sposobu myślenia, żyjąc, jak gdyby nic nie zaszło. Tylko kiedy pielęgnuję w sobie pamięć o znakach, przez które Bóg objawił mi swoją miłość, pracuję nad zmianą myślenia, nad relacją z Bogiem.

„Jeśli nie potrafisz być wdzięczny za to, co otrzymujesz od losu, bądź przynajmniej wdzięczny za to, co cię omija.” bł. John H. Newman

„Życie to czas, w którym szukamy Boga. Śmierć to czas, w którym Go znajdujemy. Wieczność to czas, w którym Go posiadamy.” św. Franciszek Salezy

  • 1
  • 2