«Któż więc może być zbawiony?»

«Któż więc może być zbawiony?»

Mt 19,25: Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: «Któż więc może być zbawiony?»

Mt 19,23-30

„W tamtejszej kulturze i religijności zdrowie, bogactwo i sukces materialny były jednoznacznie uznawane za skutek błogosławieństwa bożego. Osoba majętna więc uważana była za szczególnie podobającą się Bogu, który jej hojnie błogosławi i w ten sposób ją wynagradza za jej pobożność i wiarę. Dlatego takie słowa Jezusa były rewolucyjne i wprowadziły wśród uczniów zamieszanie. Chrystus konsekwentnie uczył uczniów nowego patrzenia na świat, nowego rozumienia tego, jak działa Bóg i jaki jest. Przyjęcie tego wymagało od nich zgody na zerwanie z głębokimi przekonaniami, w których wyrośli, i w których żyły ich rodziny i cała społeczność.”Ruch Światło-Życie” On jest”

„Bogactwo może pobudzać do wznoszenia murów. Jezus, przeciwnie, zachęca swoich uczniów do zamiany dóbr i bogactw w relacje, ponieważ ludzie są ważniejsi niż rzeczy i liczą się bardziej niż posiadane bogactwo.”papież Franciszek

„Oto miłośnicy doczesności chodzą po jarmarkach tego świata, jedni szukają bogactw, inni zaszczytów, inni chwały. Ale co powiem o bogactwach? Z trudem się je nabywa, z lękiem się je posiada, z bólem się je traci”. św Bonawentura

„Niczego już nie posiadam, ale mam jeszcze serce, którym mogę kochać.”bł. Chiara Luce Badano

kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne

kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne

J 12,25: „Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.”

J 12,24-26

Jezus porównuje życie do ziarna, które musi się otworzyć i obumrzeć, by uwolnić swój potencjał… Każdy człowiek codziennie traci swoje życie. Może poświęcać je sprawom ze świata: pieniądzom, władzy, sukcesom. Może stracić czas na rzecz wartości wiecznych: miłości, przyjaźni, praktykowania dobra. Z punktu widzenia świata jest to ryzykowna strata czasu, której bilans przynosi niewiele korzyści. Z perspektywy wiecznej: ogromne ubogacenie ofiarodawcy i plon obfitujący w wieczność.

„Często człowiek nie przeżywa swego życia, bo zanurzony jest w czasie, który nie istnieje: we wspomnieniach lub żalach. Człowiek mógłby nadać sens każdej rzeczy, gdyby wyszedł ze swego egoizmu i odkrył wartość każdego swojego działania na rzecz innych.” bł. Chiara Luce Badano

„Gdy patrzymy na wygodnictwo i bezmyślne życie – coraz więcej rozumiemy sens ofiary.” kard. Stefan Wyszyński

„Wiele dusz mówi: Ależ nie mam siły, aby spełnić taką ofiarę! Niech postępują tak jak ja: niech zdobywają się na wielki wysiłek. Pan Bóg nie odmawia nigdy pierwszej łaski, która daje odwagę do działania. A potem serce się umacnia i idzie od zwycięstwa do zwycięstwa…” św. Teresa z Lisieux

Wyrzucali też wiele złych duchów…

Wyrzucali też wiele złych duchów…

Mk 6,13: „Wyrzucali też wiele złych duchów…”

Mk 6,7-13

Jezus udziela swoim uczniom własnego autorytetu i władzy nad duchami nieczystymi. W Jego imię mogą je wypędzać i demony są zmuszone podporządkować się takiemu rozkazowi. To jest misja uczniów, którą oni w wolności podejmują. Nie odrzucają Chrystusowego daru, nie rejterują przed trudnościami posłannictwa lecz wspierają się nawzajem. Nie muszą rozumieć, w jaki sposób i jakimi drogami się to odbywa i nie poddają się obawom czy lękom. Bardzo prosto rozumieją swoje zadanie: nie myśleć o złu lecz skupić się na Chrystusie, do którego wkrótce powrócą, skoncentrować na swojej misji, na człowieku, któremu niosą uwolnienie…

„Kiedy przyjdzie szatan, przepędzę go, bo jestem silniejsza, gdyż mam Jezusa.” bł. Chiara Luce Badano

„Polem walki pomiędzy Bogiem a szatanem jest dusza ludzka. To w niej toczy się ta walka w każdym momencie życia. Jest zatem niezbędne, żeby dusza dała wolny wstęp Panu, aby ją umocnił ze wszystkich stron i uzbroił w każdą możliwą broń. Wtedy Jego światło może ją oświecić i pomóc zwalczać ciemności błędu. Przybrana w Chrystusa (Ga 3,27), Jego prawdę i sprawiedliwość, chroniona przez tarczę wiary i przez słowo Boże, dusza zwycięży swoich wrogów, bez względu na ich potęgę (Ef 6,13n). Ale żeby przyoblec się w Chrystusa, trzeba najpierw umrzeć dla samego siebie.” św o. Pio