będzie płacz i zgrzytanie zębów

będzie płacz i zgrzytanie zębów

Mt 13,42: „i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.”

Mt 13,36-43

„Płacz jest oznaką żalu i bólu. Zgrzytanie zębami sugeruje postawę złości i oburzenia. Jednak greckie słowo brygms = zgrzytanie oznacza również szczękanie zębami lub zaciskanie zębów. W tym drugim znaczeniu nie nasuwa ono myśli o złości. Jest raczej wyrazem przykrego uczucia, jakiego doświadcza się na skutek bólu, zimna lub gorąca. Kto zgrzyta zębami wyraża swoją złość. Kto zaciska zęby lub szczęka zębami jest w stanie silnego doznania bólu. Objawia się to często płaczem. Jezus mówi o płaczu i zaciskaniu zębów w odniesieniu do wyrzucenia z królestwa niebieskiego.
Ogień jest symbolem czegoś dobrego: utwardza gliniane naczynia, piecze chleb, oczyszcza metal. Ogień spala i niszczy. Jeden ogień w piecu przynosi korzystne przemiany, świadomie zamierzone, podczas gdy drugi spala i niszczy. Ogień dobroczynnego pieca wydaje się symbolicznie zwiastować oczyszczenie i przeobrażenie. Jezus mówi w czasie przyszłym: Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Nie określa bliżej trwania tej sytuacji. Jego słowa wydają się sugerować, iż nie jest to sytuacja beznadziejna, z której nie ma już wyjścia.” Józef Pierzchalski SAC

„Wieczność bez miłości to piekło, nawet jeśli wydaje nam się, że mogą być cięższe kary.” Benedykt XVI

Nieprzyjazny człowiek to sprawił…

Nieprzyjazny człowiek to sprawił…

Mt 13,27-28: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”.

Mt 13,24–30

Pełen miłości, piękna i prawdy przekaz owocuje pszenicą dobrych słów i uczynków w „synach Królestwa” czyli wszystkich, którzy uwewnętrznili jego treść i starają się według niej postępować. Istnieją jednakże również owoce upraw zła – chwasty podłości: czynów motywowanych zazdrością, nienawiścią, pychą, wynikających z pogardy, próżności, chciwości, nieczystości. Są dziełem „wrogiego człowieka”, czyli zasiewem kogoś nie żyjącego w przyjaźni z Bogiem, nie szanującego Jego wartości ani nie kierującego się miłością. Jezus diagnozuje, że ziarna chwastu pojawiły się na roli serca: „Gdy ludzie spali” (Mt 13,25), a więc gdy nie byli czujni, uważni. Może poczuli się znużeni wysiłkiem, przestali się starać o dobro lub co gorsza, zaczęło im być wszystko jedno, jak postępują. Chrystus zaznacza, że splątane pszenica i kąkol będą istnieć na ziemi aż do dnia sądu i nie do ludzi należy oddzielanie dobra od zła lecz jest to zadanie aniołów. Synom i córkom królestwa pozostaje zaś i tak bardzo ważna i absorbująca misja dbania o rolę: wspierania upraw pszenicy, by była silna, rosła wyżej i obficiej niż kąkol.

„Trzeba nam czynić wielkie wysiłki, by zostać świętymi. Dobroć Boża pozwala mi zakosztować nadzwyczajnej słodyczy, przypominającej o wspaniałości miejsca, z którego pochodzi.”św o Pio

Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa…

Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa…

Mt 13,30: Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”.

Mt 13,24–30

Istnienie zła na świecie jest tajemnicą nieprzeniknioną dla umysłu ludzkiego. Jezus nie wyjaśnia jej lecz zdaje się zachęcać do cierpliwości i ufności w Bożą sprawiedliwość. Zapewniając o ostatecznym unicestwieniu zła na końcu czasów i zachowaniu każdego dokonanego dobra, napełnia swych uczniów nadzieją.

„Dlaczego zło jest na świecie? Słuchaj dobrze…Jest mama, która haftuje. Jej dziecko siedzące poniżej na małym stołeczku, przygląda się jej pracy, ale widzi [haft] z odwrotnej strony. Widzi węzełki haftu i poplątane nitki…Mówi: „Mamo, czy można wiedzieć, co robisz? Dlaczego taka niewyraźna jest twoja praca?”Wówczas mama zniża płótno i pokazuje właściwą stronę haftu. Każdy kolor jest na swoim miejscu, a różne nitki są ułożone w harmonijną całość obrazu. Otóż to! My widzimy lewą stronę haftu. Siedzimy na niskim stołu.”św o.Pio

„Zły żyje po to, by się nawrócił lub by dobry miał okazję do ćwiczenia się w cnocie.”św Augustyn

„Kto sadzi dobroć, zbiera miłość.”św Bazyli Wielki

„Nigdy nie widziałem, aby ktoś w momencie śmierci lamentował, że uczynił za wiele dobra.”św Jan Bosko

Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł

Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł

Mt 13,39: „Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł.”

Mt 13,36-43

Bóg nie zsyła zła czy krzyża, nie sieje cierpienia, krzywdy i bólu. Żadne zło nie pochodzi od Boga. On jest Tym, który sieje pszenicę, a więc wszelkie dobro i błogosławieństwo, gdyż Jego pragnieniem jest by chciało nam się żyć na tej ziemi długo i szczęśliwie, byśmy pomnażali otrzymane talenty i z radością dzielili się nawzajem ich owocami. Lecz zło istnieje i usiłuje dobro zagłuszyć.

„Otóż na początku, gdy jeszcze nie zostały wsiane złe ziarna, jest mowa tylko o dobrym nasieniu, bez podkreślenia gatunku rośliny. Nie ma mowy o pszenicy czy kąkolu. Dobre nasienie bez kontaktu ze złym nie zostało nazwane pszenicą, a złe nasienie nie zostało nazwane chwastem ani kąkolem, dopóki nie zostało wsiane. Podobnie my bez konfrontacji ze złem nie umiemy się określić w dobrym. Nie wiemy, kim jesteśmy, na co nas stać, dopóki nie natkniemy się na przeszkodę zła, cierpienia, bólu, nawet nałogu. Nie rozumiemy życia, nie umiemy nawet nazwać tego, co się z nami dzieje i kim jesteśmy naprawdę, dopóki nie skonfrontujemy się z tym, co trudne, co przeszkadza.” Augustyn Pelanowski OSPPE

Rolą jest świat

Rolą jest świat

Mt 13,38: „Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego.”

Mt 13,36-43

Z Bożej perspektywy każdy człowiek, który wierzy w Boga, stara się kierować Jego przykazaniami jest dobrym ziarnem w świecie. Bywa on jednak ziarnem zasianym pośród ludzi nieświętych, pogubionych, czasem przewrotnych i złych. Bóg chce każdemu dać szansę. Dobry może wzrosnąć w cnocie np. cierpliwości, miłości bliźniego, wyrozumiałości, łagodności; a zagubiony lub zły otrzymuje przykład, że można żyć i postępować inaczej, którą Bóg może wykorzystać jako impuls, zachętę do dobra i wzbudzenia pragnienia stania się synem Królestwa…

„Animam salvasti tuam predestinasti: Kto szuka zbawienia jednej duszy, własną już zabezpieczył.” św. Augustyn

„Moim ptaszkom rzucam ziarna, które Bóg kładzie mi na dłoni, rzucam na prawo i na lewo. Potem — niech się dzieje, co chce, przestaję się tym zajmować. Niekiedy to jakbym nic nie rzuciła. Czasem zaś widać owoce. Lecz dobry Bóg mi szepcze: „Rzucaj i nie ustawaj, a skutkami się nie zajmuj”.” św. Teresa od Dzieciątka Jezus

  • 1
  • 2