„Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”

„Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”

Łk 12, 17: I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”.

Łk 12,13-21

„Bogacz zapominał, że wszyscy należymy do jednej rasy ludzkiej; nie pomyślał, że trzeba było rozdać nadwyżkę ubogim; nie zważał na te boskie zalecenia:”Nie odmawiaj dobra temu, kto cię o nie prosi” (Prz 3,27), „Niech miłość i wierność cię strzeże”( Prz 3,3), „Dzielić swój chleb z głodnym” (Iz 58,7). Wszyscy prorocy i mędrcy wykrzykiwali mu te zalecenia, ale on ich nie słuchał. Jego spichlerze pękały, zbyt małe, by pomieścić zboże, które tam składano, ale jego serce nie było zaspokojone… Nie chciał się niczego pozbyć, a jednocześnie nie miał gdzie wszystkiego złożyć. Dręczyło go pytanie: Co tu począć? I powtarzał to sobie. Kto by się nie zlitował nad tak opętanym człowiekiem? Obfitość czyni nieszczęśliwym… Bogacz użala się jak ubodzy: Co tu począć? Jakże się nasycę, ubiorę?…Co tu począć? Odpowiedź była prosta: Nakarmię głodnych, zaproszę ubogich… Wy, którym brakuje chleba, przyjdźcie czerpać z darów przyznanych przez Boga, który wypływają jakby z fontanny… Homilia 6, o bogactwie; PG 31, 261″św. Bazyli Wielki

„Sama Teresa nie może nic zrobić. Teresa i pieniądze mogą zdziałać wiele. Teresa, pieniądze i łaska Boga mogą zrobić wszystko.”św. Teresa z Avila

„Kto daje jałmużnę aby zbawić duszę, będzie nagrodzony wielkim zdrowiem i długim życiem.” św Jan Bosko

kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem

kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem

Łk 12,21: Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.

Łk 12,13-21

Człowiek z przypowieści Jezusa zostaje przez Boga niezwykle ostro skarcony. A przecież mogłoby się wydawać, że niczego złego nie zrobił: nikogo nie zabił, nie cudzołożył, nie oszukał. Po prostu używa sobie życia… Zostaje jednak nazwany głupcem, a Jezus uważa go za bankruta przed Bogiem… Jego przykład to mocne ostrzeżenie przed chciwością, czyli wymykającą się spod kontroli potrzebą posiadania. Zawładnięty nią człowiek chce „pożreć” kolejne dobra: nie tylko te materialne, także relacje, kolejne emocje… Targany niepokojem i głodem, którego nikt i nic na tym świecie nie może zaspokoić, staje się przysłowiową „studnią bez dna” pochłaniającą wszystko i wszystkich. Jest przekonany, że „musi mieć” jakieś dobro „by być szczęśliwy”, chce dostać coś „tu i teraz” oraz „za wszelką cenę”. Używa świata i ludzi, traktując ich jak instrument dla osiągania swych celów… W ten sposób traci z oczu to, co najważniejsze – miłość…

„Być może myślisz, że ten, który ma kufer pełen złota, jest bogaty?… Mylisz się, ponieważ naprawdę bogaty jest ten, w którym Bóg raczy mieszkać.”św Cezary z Arles

„W wieczności obowiązuje tylko jedna moneta, jest nią miłość.”św Jan Chryzostom

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości

Łk 12,15: Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości.

Łk 12,13-21

Jezus pragnie odwrócić serce człowieka od zafiksowania na dostatku i poczuciu bycia poszkodowanym z powodu mniejszego od brata stanu posiadania…

Koncentracja na pieniądzach sprawia, że traci się z oczu świadomość, że życie jest jedynie chwilą między dwoma wiecznościami (tą, przed naszym zaistnieniem i tą, która nastąpi po śmierci) i marnuje życie „bios” (w tym życie wieczne „dzoe”) na zabieganie o bogactwa materialne, których na tamten świat ze sobą nie zabierze…

Hi 1,21: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam odejdę.

„Kto pragnie miłować bliźniego jak siebie samego, nie powinien gromadzić niepotrzebnych rzeczy, które mogą być niezbędne dla innych.” św. Bazyli

„Przyjaciele, których miałam, byli zbyt światowi, zbyt dobrze umieli łączyć radości ziemskie ze służbą Bogu. Za mało myśleli o śmierci, a tymczasem nawiedziła już ona wiele osób z tych, które znałam młodymi, bogatymi i szczęśliwymi!!! Lubię powracać myślą do tych miejsc czarownych, w których żyli, i pytać się, gdzie oni są teraz, co im pozostało z zamków i parków, w których widywałam ich cieszących się wygodnym życiem? I widzę, że wszystko pod Słońcem jest marnością i udręczeniem ducha,…że jedyne dobro – to kochać Boga z całego serca swego i być tu na ziemi ubogim w duchu.” św. Teresa z Lisieux

Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy

Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy

Łk 12,20: Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?”

Łk 12,13-21

Człowiek, o którym mówi przypowieść zapomniał, że jego jutro zależy od Boga. Myślał, że jest zdany na siebie, zależy od swych decyzji, a jego siłą jest to, co ma… Psalm 49 pokazuje krótkowzroczność takiej postawy:

„Żaden bogacz nie może się wykupić od śmierci, ani Bogu uiścić okupu za siebie, gdyż cena duszy jest nazbyt wysoka. Nikt nie da rady zapłacić za siebie aby mógł żyć wiecznie i nie zejść do grobu. Mędrcy więc umrą tak samo jak głupcy i obcym pozostawią wszystkie swe bogactwa. Grób będzie ich domem, na wieki mieszkaniem, choćby ich imionami ulice nazywano. Taki jest los wszystkich w sobie zadufanych i miłośników swojej własnej mowy. Bo człowiek w przepychu traci swój rozsądek i ginie jak bydło na rzeź przeznaczone” (Ps 49,8-14.19 Nowy przekład dynamiczny).

Człowiek nie może poprzestać na jedzeniu, piciu i gromadzeniu. Ostra nagana ma uświadomić słuchaczom, że nasze życie nie zależy od nas, lecz jest w ręku Boga. W naszej gestii są decyzje, jaki użytek zrobimy z darowanego czasu i czy nauczymy się kochać, by po wszystkim przyjęto nas do niebieskich przybytków (Łk 16,9).

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości…

Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości…

Łk 12,15: „Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo życie nie polega na gromadzeniu bogactwa ani nie zależy od tego, co się posiada.”

Łk 12,13-21
Jezus odmawia przyjęcia roli rozjemcy w sprawach majątkowych. Zamiast tego obnaża chciwość, która kryje się za postawą człowieka skarżącego się. Jest on tak skupiony na sobie, że koncentruje się wyłącznie na tym, by wydrzeć coś dla siebie.”Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada.”(Syr 14,9). Jest zaślepione na dobro wspólne i nie ma w nim miejsca na miłość do Boga czy brata.
Przed chciwością chroni dojrzałość duchowa, czyli świadomość, że to, jak kocham i ile miłości z siebie daję innym jest przed Bogiem o wiele ważniejsze od tego, co gromadzę.

„Siła posiadł włości, kto ujął chciwości.”Jan Kochanowski

„Natura jest chciwa, chętniej bierze, niż daje, lubi mieć i posiadać, łaska jest otwarta i ogarniająca, unika posiadania, zadowala się małym, uważa, że większym szczęściem jest dawać niż otrzymywać Dz 20,35.”Tomasz a Kempis

„Gorąca miłość Boga widzi wkoło nieustanne potrzeby udzielania się.”św Faustyna (Dz 1313)

  • 1
  • 2