A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono

Łk 2,33: A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.

Łk 2,22.39-40

Dla Maryi i Józefa wszystkie proroctwa i wydarzenia związane z Jezusem są czymś zaskakującym. Przecież są najzwyklejszymi ludźmi krzątającymi się pośród codziennych spraw i starającymi się wypełniać swe obowiązki. Boże Słowo, błogosławieństwo, przychodzi do nich nieoczekiwanie, wskazuje na rzeczy, których nie pojmują…Przy Jezusie spotyka się przeszłość w postaci Symeona i Anny, dla których Jezus jest uwieńczeniem modlitw i wytrwałych oczekiwań przez całe życie, oraz przyszłość, którą reprezentuje dwoje małżonków, ofiarujących Bogu i Jego Synowi siebie: swój czas, a więc obecność, uwagę; swoje bycie: zatem wszystko kim są i czego się nauczyli i jeszcze nauczą (potencjał), młodość i siły, otwartość na prowadzenie i kształtowanie; swą pracę każdego dnia. Oddają to Bogu w służbie, gdyż człowiek spełnia się przez dar z samego siebie…

„Wychowywać dusze dla Boga to najpiękniejsze powołanie.”św Urszula Ledóchowska

„Głównym wyrzeczeniem jest to, które się praktykuje w ognisku domowym.”św o. Pio

A Twoją duszę miecz przeniknie

A Twoją duszę miecz przeniknie

Łk 2,35: „A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu.”

Łk 2,33-35

Serce Maryi to serce kobiety bez grzechu, a więc przysłowiowe „serce na dłoni”: niezwykle wrażliwe, pozbawione mechanizmów obronnych, ciche i skryte, bo łatwo je zranić. Jednocześnie jest to troskliwe serce matki wyczulone na potrzeby dziecka. Spośród ludzi to Maryja była najbardziej zjednoczona z Jezusem. On zamieszkał nie tylko w Jej łonie, lecz był stale obecny w Jej sercu. Ona jedna, przekonana o całkowitej niewinności Jezusa, oferuje Mu w godzinie męki schronienie w pełnych miłości oczach i sercu, które współczuje. Przenika Ją bólem odrzucenie, które spotkało Syna, przewrotne oskarżenia, zniewagi i cielesna męka. Przeszywa serce mieczem patrzenie na śmierć krzyżową. Bóg nie oszczędził swojej matce cierpienia. To była cena miłości, która została Jej przepowiedziana, i którą zapłaciła…

„Matko Boża, dusza Twa była zanurzona w goryczy morzu, spójrz się na dziecię Twoje i naucz cierpieć, i kochać w cierpieniu. Wzmocnij mą duszę, niech jej ból nie łamie.” św. Faustyna (Dz 315)

Duch Święty objawił mu, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza

Duch Święty objawił mu, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza

Łk 2,26: Duch Święty objawił mu, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza.

Symeon był człowiekiem prawym, cieszącym się wyjątkową relacją z Bogiem. Duch Święty spoczywał na nim i tworzył w nim stały modlitewny dialog, inspirował myśli i działanie. Dlatego mógł znaleźć się we właściwym miejscu i czasie by przeżyć spotkanie z Chrystusem. Imię Symeon oznacza „Bóg wysłuchał” (hebr. szim on). Bóg wysłuchał pragnień jego serca. Otwartość na działanie Ducha Świętego umożliwiła Bogu podtrzymanie w nim ognia wiary, nadziei i miłości. Wieloletnie oczekiwanie na realizację duchowego objawienia zbudowało w świątyni jego serca kolumny wytrwałości i odporności na zwątpienie.

„Szukasz towarzystwa przyjaciół, których rozmowy, serdeczność ułatwią ci znoszenie wygnania na tym padole, chociaż nawet przyjaciele niekiedy zdradzają. Nie wydaje mi się to czymś złym. Ale… czemu nie szukasz, codziennie coraz usilniej, towarzystwa oraz rozmowy z tym Wielkim Przyjacielem, który nigdy nie zdradza?”św Josemaria Escriva