Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

J 3,16: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

J 3,13-17

Symbolem szaleńczej miłości Boga do człowieka jest krzyż- znak Jego uniżenia. Jezus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek poddał się ludzkiemu osądowi oraz okrutnej karze, wymierzonej za to, że był Synem Bożym (Mt 26,63-65). Niepojęta jest głębia Bożej Miłości i tajemnica ludzkiej nieprawości. Tylko rozpiętość Krzyża mogła połączyć ich krańce…

„O Crux, ave spes unica! Bądź pozdrowiony, krzyżu, jedyna nasza na­dziejo! Krzyż jest miejscem szczególnym, w którym objawia się i ukazuje nam miłość Boża. Na krzyżu spotykają się nędza czło­wieka i miłosierdzie Boga. Wielbienie tego bezgranicznego miłosierdzia jest dla człowieka jedyną drogą, pozwalają­cą otworzyć się na tajemnicę, którą objawia krzyż. Krzyż jest osadzony w ziemi, i mog­łoby się wydawać, że korzeniami tkwi w złu człowieka, jednak wznosi się on ku górze, jak palec wskazujący wyce­lowany w niebo, znak przypominający dobroć Boga. Za sprawą krzyża Chry­stusa został pokonany szatan, przezwy­ciężona śmierć, przekazane życie, przywrócona nadzieja, da­ne światło. O Crux, ave spes unica!”św Jan Paweł II

Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń

Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń

J 3,34: Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże, gdyż Bóg daje Mu swojego Ducha bez ograniczeń.

J 3,31-36

Bóg jest w nas sprawcą chcenia i działania zgodnie z Jego wolą (Flp 4,13). Każdemu, kto chce głosić naukę Chrystusa obiecuje pomoc-Ducha Świętego. Jego dary nie są nagrodą za dobre sprawowanie, miernikiem cnót czy wyrazem Bożego uznania. Są dostępne dla każdego, kto prosi, puka..
Możliwości obdarowania i działania Trzeciej Osoby Boskiej są niezmierzone i niewyczerpane. Mogę polegać na Słowie, obietnicy, że i dla mnie nigdy Go nie zabraknie, że On ma większą mądrość i lepsze wyczucie co jest potrzebne niż moje najwymyślniejsze i najlepiej przygotowane pomysły. Można się oprzeć na Duchu, On jest odpoczynkiem, wolnością. Wie, co może dziś uczynić z narzędziem, którym jestem. Co i jak wspólnie byłoby radością zrobić na Bożą chwałę jutro. Jest nazywany Ojcem Ubogich bo najpiękniejsze dary wkłada w puste ręce…

„O Miłości, Miłości, wskaż mi drogę, która prowadzi do tego rozkosznego ogrodu, do tych bogactw ducha; jest to droga życia, która prowadzi ku łąkom użyźnionym boską rosą, gdzie się nasycają serca spragnione.”św Gertruda

Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła

Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła

J 3,21: Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu.

J 3,16-21

Zbliżanie się do Boga to zbliżanie się do prawdy. Duch Święty jest Prawdą, która oświeca moje myśli i uczynki, ich głębokie motywacje… Nie jest łatwo uczciwie poznawać i przyjmować prawdę o sobie. Nie jest łatwo trwać w świetle tej prawdy i robić kolejne kroki wgłąb, odsłaniające jeszcze więcej prawdy (a więc na ogół więcej własnej nędzy). Trzeba prawdę kochać aby w jej świetle żyć. Bardziej kochać niż wyobrażenia i marzenia o sobie, bardziej niż siebie i swoją ciemność. Bo człowiek nie jest źródłem światła…Tylko Bóg jest Światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności (1 J 1,5). Żyć w prawdzie to żyć w świetle. Cieszyć się Nim, wygrzewać się w cieple Jego miłosnego przyjęcia i akceptacji tego, co to Światło we mnie odsłania…Kto z odsłoniętą twarzą wpatruje się w jasność Pana, staje się jakby zwierciadłem; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabnia się do Jego obrazu (2 Kor 3,18)…

„Duch Święty oświeca nas i wyjaśnia nam głębokość tajemnic Bożej miłości.”bł. Honorat Koźmiński

Trzeba wam się powtórnie narodzić

Trzeba wam się powtórnie narodzić

J 3,7: „Trzeba wam się powtórnie narodzić.”

J 3,7-15

Jezus odkrywa przed Nikodemem tajemnicę Bożego planu ratunkowego dla świata. Jeśli ktoś pragnie Boga i otwiera się na słuchanie Go, na bycie prowadzonym, otrzyma z krzyża Chrystusowego pomoc, Ducha Świętego. On jest nowym życiem w Bogu. On tworzy i podtrzymuje z Nim więź. On udziela się według potrzeb proszącego, odnawia i obdarza hojniej niż można zapragnąć…

„Ojciec nie uczy bez nauczającego Ducha Świętego. Jakby chciał powiedzieć: Kto przyjmuje Ducha Świętego od Ojca i Syna, ten poznaje Ojca i Syna i przyjdzie do nich. Duch Święty sprawia też, że poznajemy wszystko, od wewnątrz nas inspirując, prowadząc i podnosząc do tego, co duchowe.” św. Tomasz z Akwinu

„Duch Święty rozpala w naszych sercach Bożą pasję (Łk 24,32). Dzięki łasce uczynkowej, która jest darem Ducha, człowiek wchodzi w „nowość życia”, zostaje wprowadzony w Boży i nadprzyrodzony jego wymiar. Równocześnie zaś sam człowiek staje się „mieszkaniem Ducha Świętego”, „żywą świątynią Boga”(Rz 8,9; 1Kor 6,19). Przez Ducha Świętego bowiem Ojciec i Syn przychodzą do niego i czynią u niego swe mieszkanie.” św. Jan Paweł II

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu

J 3,18: „Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.”

J 3,14-21

Jezus jest Światłością świata (J 8,12), oświecającą ciemne zakamarki ludzkiej duszy. Człowiek, zbliżając się do Wcielonego Boga widzi siebie w prawdzie. Światło odsłania jakie są jego uczynki. A to powoduje niepokój. Nikodem rozpoczyna rozmowę z Jezusem komunikatem, że wie, iż Jezus wyszedł od Boga. Boi się przychodzącego na świat powszechnego sądu, potępienia i kary. Porusza to jego sumieniem. W odpowiedzi Chrystus podaję mu na dłoni serce swojej misji: nie przyszedł potępiać ludzi lecz zbawić. Jezus doskonale wie, że człowiek jest zdolny trwać w Świetle, wydobywającym jego nędzę i może znieść prawdę o sobie tylko w obliczu miłosierdzia, a więc wtedy, gdy wierzy w Boże przebaczenie. Jego wyrazem jest krzyż… Ten, kto przyjmuje Boże Miłosierdzie wierząc w Jezusa – jest ocalony od samopotępienia, od trwania w ciemnościach, od grzechu. Ten zaś, kto nie wierzy, odrzuca Bożą Miłość i sam się potępia.

„‚Ave crux, spes unica’ (Witaj Krzyżu, jedyna nadziejo).” św. Teresa B. od Krzyża

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał

J 3,16: Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Bóg mówi dziś do Ciebie: jesteś kimś tak wartościowym dla Mnie, że gotów jestem na szaleństwo ogołocenia się z Boskiej mocy i dzielenia z tobą ludzkiego losu. Moja miłość jest tak wielka, że pozwolę by mnie zabito, za to, Kim jestem, aby pokazać ci prawdę o Mnie. Abyś mógł żyć. Wiecznie…
J 3,13-17

„I śmierć się przybliżała, niczego nie przeczuwając, aby jak zwykle odebrać to, co do niej należy. Lecz oto w owocu, który miała zerwać, było ukryte Życie niweczące śmierć. Gdy więc śmierć bez żadnych obaw pochłonęła Pana, wyzwoliła życie, a wraz z nim wielu jeńców. Jakże On wielki, ten Syn cieśli. Krzyż swój zatknął nad pożerającą wszystko Otchłanią, a ludzkość przyprowadził do domu życia. Za sprawą drzewa upadła ludzkość aż do dna piekła; za sprawą drzewa wzniosła się do siedziby żyjących. Drzewo przyniosło gorycz, lecz zaszczepiono w nim słodki pęd, abyśmy poznali Tego, któremu nie oprze się żadne stworzenie. Tobie chwała! Tobie, któryś przerzucił most ponad czeluścią śmierci, aby po nim dusze mogły przejść z krainy śmierci do krainy życia.”św Efrem Syryjczyk

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony

J 3,18: „Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.”

J 3,16-18

Bóg jest Miłością i nikogo nie potępia. Czy jednak ja potrafię w to uwierzyć i zanurzyć serce w słodyczy Miłości, która trwa wiecznie, jest większa niż grzech i zło, i która przekracza moje zrozumienie i poznanie…? Jeśli potrafię wierzyć – wnikam w Komunię Miłości Trójcy Świętej. Bóg proponuje mi gościnny dom w swoim sercu… Co się jednak dzieje, gdy nie uwierzę? Zamykam drzwi własnego serca na Jego pukanie i zostaję sam(a), na zewnątrz ożywiającego, życiodajnego kręgu Miłości, skazana(y) na własne siły, na swoją słabość i niemoc, pozbawiona(y) wsparcia Łaski zawsze gotowej podpierać to, co słabe we mnie… Jeśli nie wierzę, że Bóg mnie może wyratować to odrzucam Jego Miłość. W konsekwencji sam(a) siebie potępiam…

„Załóż swoje mieszkanie w Bogu i sam bądź mieszkaniem Boga; trwaj w Bogu, a Bóg będzie trwał w tobie. Bóg pozostaje w tobie, by utrzymać cię w sobie; ty pozostawaj w Bogu, by nie upaść.” św. Augustyn

z niezmierzonej obfitości udziela mu Ducha

z niezmierzonej obfitości udziela mu Ducha

J 3,34: „Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a z niezmierzonej obfitości udziela mu Ducha.”

J 3,31-36

Duch Święty jest obietnicą dla każdego, kto chce dzielić się swoją wiarą w Jezusa, jest źródłem niewyczerpanym, natchnieniem nieskończonym.

„O Duchu Święty, Ty ukazujesz nam, co powinniśmy czynić, aby podobać się Trójcy. Mówisz wewnętrznie przez natchnienia, a zewnętrznie przez przepowiadanie słowa i ostrzeżenia, które zawsze pochodzą od Ciebie, ponieważ nikt nie może wypowiedzieć słodkiego i miłego imienia Jezus, jeśli Ty go nie pobudzisz. Tyś jest rozdawcą skarbów, jakie kryją się na łonie Ojca, Ty jesteś skarbnicą rad wymienianych między Ojcem a Słowem. Ty jesteś laską, która uderzając w skałę wydobywa z niej wodę nasycającą wszystkie stworzenia. Upusty niebieskie zawsze są otwarte, by spuszczać na ziemię łaskę, lecz my nie mamy otwartych ust pragnienia, aby ją przyjąć.” św. Maria Magdalena de Pazzi

„Jeśli w człowieku nie ma pytania, w Duchu Świętym nie ma odpowiedzi.” św. Hildegarda z Bingen

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu

Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu

J 3,18: Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu.

J 3,16-21

„Mamy gdzieś w sobie zaszytą bezwarunkową sprawiedliwość Boga, który zemści się za każdy grzech. Boimy się Go, unikamy, odkładamy spotkanie z Nim bo skoro mogę przyjść dopiero wtedy, gdy będę czysty, to teraz nawet do Niego nie podchodzę. Przecież wiem, jak żyję i nie chcę być potępiony. Nie zbliżam się do światła. Albo rzadko (na święta), gdy staram się idealnie żyć, oczywiście coś mi nie wychodzi i wtedy się załamuję i odpadam. Grzeszę, więc idę w świat, a jak się kiedyś poprawię i będę doskonały, to wrócę. Nigdy nie wrócisz, bo nigdy nie będziesz doskonały. Sam się nie udoskonalisz, sam się nie usprawiedliwisz i sam nie zapłacisz za to wszystko, co się stało z twojego wyboru. Jezus znowu dzisiaj zabrał moje wszystkie porażki na krzyż. Kiedy jeszcze byłem grzesznikiem, Bóg posłał Syna abym mógł mieć szansę ocenić swoje dotychczasowe życie i odwrócić się od grzechu, który mnie więził na łańcuchu. Abym mógł za darmo stawać przed Bogiem, abym mógł zbliżać się do światła, kimkolwiek jestem.”Tomasz Jacewicz

Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha

Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha

J 7,51: „Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha, i zbada, co czyni?”

J 7,40-53

Nikodem bierze Jezusa w obronę przed oskarżeniami innych faryzeuszy. Próbuje odwołać się do ich poczucia sprawiedliwości i do Prawa, którego mienią się być strażnikami. A ono mówi wyraźnie, że nie można potępiać człowieka bez przesłuchania go: wysłuchasz, przeprowadzisz dochodzenie i zbadasz dokładnie sprawę (Pwt 17,4). Gdyby doniesienie okazało się nieprawdziwe, fałszywi świadkowie mają być potraktowani jak oskarżony, gdyby dowiedziono by mu winy (Pwt 19,15-19). Jednak nawet groźba śmierci nie studzi nienawiści faryzeuszy. Znieważają Nikodema, próbując mu dowieść, że nie zna Pism. Tymczasem mylą się, bo z Galilei pochodził prorok Jonasz (2 Krl 14,26).

„Cóż może ci zrobić ktoś słowami i oszczerstwem? Sobie raczej szkodzi, nie tobie, nie uniknie sądu Bożego Rz 2,3, choćby był nie wiem kim Tb 4,6.” Tomasz a Kempis

„Lepsze jest opanowanie języka, niż post o chlebie i wodzie.” św. Jan od Krzyża

  • 1
  • 2