Widzisz tę kobietę?

Widzisz tę kobietę?

Łk 7,44: Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: Widzisz tę kobietę?

Łk 7,1-10

„Jezus porównuje niegościnne i nieszczere zachowanie faryzeusza z niezwykłymi, pełnymi miłości gestami grzesznej kobiety. Chrystus bardzo wyraźnie pokazuje Szymonowi, że to on sam zasługuje na ostry osąd, gdyż w jego zachowaniu zabrakło miłości i gościnności. I to, co faryzeusz, który uważał siebie za sprawiedliwego i pobożnego syna narodu wybranego, zaniedbał jako gospodarz, wypełniła właśnie owa kobieta. Jak stać się wielkim dłużnikiem, aby móc bardzo miłować? Dłużnikiem Boga nie trzeba się nam stawać, gdyż każdy z nas już nim jest. Trzeba nam jedynie odkryć nasze niewypłacalne zadłużenie. Otrzymując życie jako wielki dar Boga, stajemy się tym samym dłużnikami. Nasza świętość wyraża się między innymi w coraz głębszym odkrywaniu naszego niewypłacalnego zadłużenia u Boga. Ta świadomość staje się dla nas źródłem coraz pełniejszego zaufania, pokory i całkowitego oddania się w ręce nieskończonego miłosierdzia Bożego. Istotą modlitwy chrześcijańskiej będzie zawsze prośba o miłosierdzie nad naszymi grzechami oraz dziękczynienie za ich odpuszczenie.”Józef Augustyn SJ

„Kiedy człowiek uznaje, że postąpił źle, Bóg powraca do niego natychmiast.”św Teresa z Lisieux

potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego

potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego

J 3,14: A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego.

J 3,13-17

„Wiedz i zrozum dobrze, bracie…, że jest wiele węży na pustyni, które kąsają twoje liczne myśli, to znaczy, obrazy, złośliwości, niepokoje, podszepty, kłótnie, pomówienia w twoim kierunku… Jeśli chcesz ich uniknąć, zrób to, co Izraelici…: spoglądali na miedzianego węża, którego zawiesił Mojżesz na szczycie góry, a ci, którzy na niego zwrócili wzrok, zostali uzdrowieni. Ty także, kiedy ukąsi cię jeden z tych węży, popatrz na naszego Pana, Jezusa Chrystusa, wiszącego na krzyżu… Jak mówi apostoł Paweł: Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż (Hbr 12,2)… Oto, w kilku słowach, jak należy utkwić spojrzenie w Nim, kiedy ukąsi cię wąż: kiedy jesteś pozbawiony czci, spójrz na Niego, On też został pozbawiony czci dla ciebie, nazywano Go demonem i Samarytaninem (J 8,48)…, obrażano Go i policzkowano, pluto Mu w twarz, dano Mu do picia ocet i żółć, bito Go po głowie trzciną. Jeśli ukąsi cię próżna myśl, ponieważ powierzono ci ważne sprawy, wspomnij na słowo naszego Pana (Łk 17,10): Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać.”Filoksen z Mabbug

życie ocalić czy zniszczyć?

życie ocalić czy zniszczyć?

Łk 6,9: „Pytam was: Czy wolno w szabat życie ocalić czy zniszczyć?”

Łk 6,6-11

„W tekście greckim pada słowo „psyche”. Można je przetłumaczyć jako „życie”, ale można je także oddać słowem „dusza”- i w taki sposób interpretuje nasz tekst św Hieronim w Wulgacie:”animam [!] salvam facere an perdere.” Jezus widzi, że problemem chorego człowieka nie jest tylko uschła ręka; jego problem nie sprowadza się do ciała. I nie da się go rozwiązać jedynie na tym poziomie. Wie, że go nie uleczy, jeśli nie dotknie jego serca (wnętrza, duszy). Ważne! Tego nie wie nikt z obecnych w synagodze! Nikt nie ma oglądu wnętrza owego człowieka. Tylko Jezus. Ojcowie Kościoła i nawiązujący do nich średniowieczni pisarze (np. Beda Czcigodny) mówili, że to pewne, iż Jezus ma moc sprawić (i to samym tylko słowem), żeby ten chory wyciągnął rękę. Jeśli jednak nie dotknie również jego duszy, nikt nie będzie wiedział po co ją wyciągnie… Czy wyciągnie ją po jałmużnę – w poczuciu, że mu się należy z powodu tylu lat choroby, która „sprawiła”, że nie umie na siebie zarobić? A może raczej, skoro odzyskał władzę nad swą ręką, wyciągnie ją w geście obdarowania innych? Szczęśliwy, że wreszcie może komuś usłużyć (przez tyle lat wspomagany przecież przez innych). Wyciągnie rękę by kogoś uderzyć? A może jednak po to by kogoś obronić? Decyzja zapadnie w sercu. Będzie objawem zdrowia duszy, a nie mięśni.” apb Grzegorz Ryś

Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?

Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?

Łk 6,2: Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?

Łk 6,1-5

Faryzeusze ustanowili siebie strażnikami norm i obrońcami wiary. Życie upływa im na pilnowaniu ich przestrzegania i wszystko wskazuje na to, że nie przynosi im to radości… Drażni ich ten, kto postępuje inaczej niż oni… Uczniowie Jezusa- przeciwnie, nieskrępowani jak dzieci nie kłopoczą się tym, czego nie wiedzą o przepisach Prawa. Uważają tylko na słowa i uwagi Jezusa – pewni, że On, jak dobry rodzic, zajmie się oskarżeniami. Chrystus jest Panem szabatu. Może dać wolność każdemu, kto zamieni przestrzeganie religijnych rytuałów na relację z Nim…

„Och, droga pani, wierzę, że sekret pokoju i szczęścia polega na zapomnieniu o sobie, nie zajmowaniu się sobą. To wcale nie polega na tym, żeby nie odczuwać swoich nędz fizycznych czy moralnych. Nawet święci przeszli przez te tak bardzo krzyżujące stany. Tylko, że oni nie żyli tutaj. W każdej chwili zostawiali te rzeczy. Kiedy czuli się dotykani przez nie, wcale nie dziwili się temu, ponieważ wiedzieli „z jakiej gliny są utworzeni” (por. Ps 103,14), jak o tym śpiewa Psalmista, lecz także dodaje: „Z pomocą Bożą będę nieskalany i będę się strzegł nieprawości, jaka jest we mnie” (por. Ps 17,24).”św Elżbieta od Trójcy Świętej

mówi bowiem:”Stare jest lepsze”

mówi bowiem:”Stare jest lepsze”

Łk 5,39: „Kto się napił starego wina, nie chce potem młodego – mówi bowiem:”Stare jest lepsze”.”

Łk 5,33-39

„Weterani miłości, wyćwiczeni już i wypróbowani w służbie Oblubieńca, są jak stare wino. Męty w nich są już ustane, nie podlegają więc ni burzliwości zmysłów, ni żadnym zewnętrznym zapałom namiętnym i ognistym, lecz kosztują słodyczy wina miłości już dojrzałego w samej jego istocie. Miłość ich nie opiera się na smakach zmysłowych, jak miłość młodych, lecz kosztują jej w samej głębi duszy, w słodyczy duchowej i w prawdzie czynów. Weterani miłości nie opierają się na smakach i zapałach zmysłowych i nie pragną ich, a tym samym nie odczuwają zniechęceń i utrudzeń. Kto bowiem idzie za pożądaniem uczuć zmysłowych, tym samym musi odczuwać w zmysłach i w duchu udręki i niesmak. Weterani miłości nie doświadczają już słodyczy duchowej mającej swój korzeń w zmysłach, a przeto nie odczuwają w tychże zmysłach ani w duchu udręki ani udręk miłosnych. I tacy miłośnicy chyba cudem tylko sprzeniewierzyliby się Bogu, wznieśli się już bowiem ponad to, co jest źródłem błędów, tzn. ponad zmysłowość. Wino ich miłości jest przyprawione różnymi rodzajami cnót doskonałych. Cnoty te, jak mówiliśmy, nie dopuszczają zepsucia, które nastąpić może tylko w młodym winie.” św. Jan od Krzyża

nie zajmuj pierwszego miejsca…

nie zajmuj pierwszego miejsca…

Łk 14,8: Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego.

Łk 14,1.7-14

Współbiesiadnicy, przepychając się i zajmując najlepsze miejsca, ignorowali wolę gospodarza organizującego posiłek. Istotniejsza była dla nich własna wola: to, w jaki sposób postrzegali swą ważność, poczucie zażyłości z panem domu, może chęć rywalizacji i udowodnienia innym swojej lepszości. Jezus wykorzystuje okoliczności i nawiązuje do innej uczty, eschatologicznej. Pokazuje styl panujący w Bożym Królestwie. Nie ma tam miejsca na roszczeniowe, oddolne przepychanki między gośćmi i puszenie piórek przed sobą nawzajem, ponieważ to Bóg osobiście wybiera, gdzie ulokuje każdego zaproszonego na ucztę… Chrystus uczy ludzi religijnych pokory, a więc życia w Bożej obecności. Szacunek dla woli Tego, który zaprasza, obdarowuje i wyróżnia należy do dobrego tonu…

„Pycha to nieznośne uczucie polegające na chęci przewyższania innych, które można bez niebezpieczeństwa odejścia od prawdy nazwać nasieniem lub korzeniem wszelkiego grzechu.”św Grzegorz z Nazjanzu

„We wszystkim co czynisz, nie miej innego pragnienia i zamiaru, jak podobać się Bogu. Jego tylko staraj się widzieć w tym, co cię spotyka.”św Małgorzata M. Alacoque

podobni jesteście do grobów pobielanych

podobni jesteście do grobów pobielanych

Mt 23,27: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa.”

Mt 23,27-32

„Pycha duchowa faryzeusza, jego nienaganność w praktykach religijnych, samowystarczalność i pewność siebie są niemal samoubóstwieniem. Za jego uczynkami stoi duchowa pycha, ogromny egoizm, powierzchowność. Ze swojej reputacji uczynił sobie bożka. Jego wizerunek jest najważniejszy. Osądza grzeszników. Według niego Bóg jest bezstronnym sędzią ludzkich dzieł.”Andre Daigneault

„Pycha-wszystko wyciąga ją na zewnątrz niej samej, wszystko ją nudzi, irytuje, poniża. Wszystko jest przyczyną jej buntu, jej smutku; ma lęki w tym świecie i na tamtym świecie.” św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

„Inne wady atakują jedynie te cnoty, które mogą je zniszczyć. Mianowicie gniew zwalcza cierpliwość, obżarstwo- wstrzemięźliwość, rozpustę- powściągliwość. Pycha zaś, którą nazwaliśmy korzeniem wad, nie zadowala się zabiciem jednej cnoty, lecz powstaje przeciwko wszystkim członkom duszy; na sposób ogólnej, zaraźliwej choroby niszczy całe ciało, tak aby każdy czyn, który zaatakuje – jeśli nawet okazuje się cnotą- nie służył już Bogu, lecz jedynie próżnej chwale.” św. Grzegorz Wielki

dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości

dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości

Mt 23,25: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo dbacie o czystość zewnętrznej strony kubka i misy, a wewnątrz pełne są one zdzierstwa i niepowściągliwości.”

Mt 23,23-26

Jezus zwraca uwagę religijnym gorliwcom, że skupianie się na takich drobiazgach jak oddawanie dziesięciny z przypraw czy skrupulatne zachowywanie pozorów jest bez wartości przed Bogiem, gdy pomija się sprawy najważniejsze: miłosierdzie, sprawiedliwość i wiarę… Bóg patrzy na serca i żali się, gdy dostrzega w nich „zdzierstwo”, a więc porywczą żądzę władzy nad innymi, gnębienie i traktowanie bliźnich bez szacunku oraz „niepowściągliwość” – innymi słowy chciwość, brak wstrzemięźliwości, uleganie pożądaniom i zachciankom. Święty Jan od Krzyża zauważał, że korzenie obu przywar tkwią w nieoczyszczonym sercu. Bez panowania nad ambicjami i namiętnościami człowiek szuka, używa i zatrzymuje się na stworzeniach by zadowolić swój egoizm. Lecz:

„aby dojść do doskonałego zjednoczenia z Bogiem przez miłość i wolę, dusza musi się wyzbyć wszelkiego, choćby najmniejszego, dobrowolnego pożądania.”

„Dopóki kocioł jest na ogniu, muchy ani żadne płazy nie mogą go dotknąć; ale kiedy ostygnie, to gnieżdżą się w środku. Podobnie i mnich: póki trwa w pracy wewnętrznej, wróg go nie może pokonać.” abba Pojmen

wystawiając Go na próbę

wystawiając Go na próbę

Mt 22,35: „jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę.”

Mt 22,34-40

Do Jezusa przychodzą ludzie religijni, cieszący się autorytetem społecznym. Uczeni i znawcy Prawa, przekonani o własnej wiedzy. Zgromadzony dorobek nie przysłużył się jednak ich rozwojowi moralnemu i duchowemu. Okazują się być teoretykami, kierującymi się własnymi sądami i ambicjami. Nie słuchają Boga. Obłudnie wykorzystują otrzymaną wiedzę do manipulacji. Licząc na nieznajomość Tory przez Jezusa chcą Go wciągnąć w prawną dyskusję, zdyskredytować kruczkami lub zawiłościami interpretacyjnymi.

„Niemal wszystkie pytania faryzeuszów miały na celu wystawienie Go na próbę. Prawie nigdy nie chodziło o problem, uzyskanie odpowiedzi, ale o to, kto tu komu zamknie usta, kto kogo przechytrzy i czy uda się zastawić pułapkę, złapać na nieprawomyślności, dowieść bluźnierstwa. Wykończyć Go. To musiało być psychicznie nie do wytrzymania: głosić Boga, Jego królestwo i Dobrą Nowinę w dusznej atmosferze walki na słowa. Walki na życie i śmierć – jak się okazało. W zatęchłym środowisku podejrzeń służyć światłu najwyższemu, z bagna odbijać się w górę. Nie mieć po temu żadnych warunków, a jednak mówić o miłości. I czynić ją. Cóż to za lekcja życia.Te stronice, ta książka, to życie. On sam.” ks. Jerzy Szymik

sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych

sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych

Mt 22,10: Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych.

Mt 22,1-14

Gospodarz zaprasza wszystkich, nie stawia warunków… Kryteriów oceny moralnej nie ma, przynajmniej na wstępie: źli i dobrzy są mile widziani. Propozycja nie jest spersonalizowana. Szczęściem Pana domu są goście, którzy zechcą wziąć udział w Jego radości: Syn się żeni, pomyślnie i owocnie związał się z Oblubienicą. Wszystko już jest gotowe: przeobfite przyjęcie czeka na chętnych. Można wprawdzie bronić jednego z uczestników, który nie miał weselnego stroju, że znalazł się na uczcie przypadkowo i mógł nie wiedzieć o wymogach gospodarza… Jednak, nawet najmniej zorientowany gość zdaje sobie sprawę, że na szczególnie uroczysty bankiet obowiązuje specjalny strój. On jednak ten wymóg lekceważy… Może sądzi, że nikt się nie zorientuje? Albo uważa, że skoro on sam nie przywiązuje do tego wagi, również inni powinni się do niego dostosować?

W domu jednak obowiązują prawa gospodarza…

„Do Nieba trafią więc także ludzie „źli”, ludzie mający wiele na sumieniu, którzy jednak ostatecznie wybiorą nowe życie – życie z Bogiem, którego symbolem jest uczta. Niebo jest dla każdego, kto „odzieje się” w Miłość.”Mieczysław Łusiak SJ

„Nie wszyscy święci dobrze zaczęli, ale wszyscy dobrze skończyli.”św Jan Maria Vianney