Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje

Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje

Mk 12,36: „Wszak sam Dawid mówi w Duchu Świętym: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje.”

Mk 12,35-37

To jeden z niewielu momentów, w których Jezus z prostotą opisuje swoją godność i prorokuje, że zajmie zaszczytne miejsce po prawicy Ojca (Dz 2,34; Rz 8,34; Hbr 10,12; 1 P 3,22). Tłumacząc zebranym tłumom i faryzeuszom Pisma, odwołuje się do ułożonego przez Dawida pod natchnieniem Ducha Świętego psalmu 110,1. Podkreśla w ten sposób nie tylko swój autorytet mesjański, przewyższający rangą i znaczeniem władzę jakiegokolwiek ziemskiego króla ale i wskazuje na swoją godność boską…

„O najwyższy Boże! Ty istniejesz bez początku i bez końca. Daj mi łaskę zgłębienia tego daru, który wszystko przewyższa. Wszyscy aniołowie i święci jedynie tym się cieszą, że mogą Ciebie kochać. Wpatrywanie się w Ciebie i coraz głębsze wnikanie w Twoje doskonałości sprawia im najwyższą radość.” bł. Aniela z Foligno

Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie,

Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie,

Mt 5,37: „Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie, a wszystko ponad to – pochodzi od Złego.”

Okres zwykły, Mt 5, 20-22a. 27-28. 33-34a. 37
Jezus zachęca swoich uczniów do prostoty i szczerości. Są to cechy woli, która dokonała decyzji, by – jak to określił św. Franciszek z Asyżu:

„być tylko tym, kim się jest w oczach Boga, nikim więcej”.

Nie udawać, nie kombinować, nie szukać swego. Prostota i szczerość to dwie cechy, które Bóg szczególnie sobie upodobał (1Krn 29,17). Dawid wiedział, że to dzięki nim jego serce jest według serca Bożego (1Sm 13,14). Niczego nie ukrywał przed Najwyższym, nawet najbardziej trudne uczucia wylewał w wierszach i psalmach. Jego serce było też jawne przed ludźmi. W przeciwieństwie do swej żony Mikal, Dawid nie próbował robić wrażenia na ludziach, wyciągać korzyści z pozorów. Gdy miał chęć tańczyć, robił to całym sobą. Dlatego stale był kreatywny. Mikal zaś bezowocna i zagubiona w gąszczu kłamstw i iluzji na swój temat i innych.(2 Sm 6,16-23).

„Prawda jest jedna, kłamstwo wielokształtne.” św. Grzegorz z Nazjanzu

„Trzeba chodzić w prawdzie, w obliczu samejże Prawdy.” św. Teresa od Jezusa

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Mt 1,1: „Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.”

Tytuły Jezusa pochodzą od najwybitniejszych postaci Izraela.
Abraham jest ojcem wszystkich, którzy polegają na wierze (Ga 3,7) i szukają prawdy Bożej(J 8,39-40). Chlubą Abrahama jest to, że podczas próby okazał się wierny (Syr 44,20). Po ludzku- wiarą i wiernością w godzinie męki Jezus przerasta postać ojca wierzących. Dawid zaś to człowiek według serca Boga (1 Sm 13,14), wypełniający Bożą wolę (Dz 13,22). Lecz ze względu na przelaną krew, Bóg zabronił mu budować świątynię na swą cześć. Jezus, który żywił się pełnieniem woli Boga (J 4,34) i do końca ją wykonał, przewyższa Dawida wiernością. Nie popełnił grzechu i sam jest żywą świątynią, w której mieszka Bóg (J 2,19-21). Analizując przytoczoną przez św Mateusza historię najwybitniejszych przedstawicieli narodu wybranego, okazuje się, że nie ma postaci bardziej świetlanej niż Jezus.

„Wiara to niezachwiana stałość duszy, której nie mogą naruszyć żadne przeciwności losu.”św. Jan Klimak

gdy był głodny on i jego ludzie

gdy był głodny on i jego ludzie

Łk 6,3: „Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie?”

Jezus opisuje historię z życia Dawida, prześladowanego przez zazdrosnego Saula. Gdy był głodny, poprosił kapłanów o chleb dla siebie i swoich ludzi (1 Sm 21,2-7), który tylko lewitom można było spożywać(Kpl 24,5-9). Kapłani i ich rodziny za pomoc Dawidowi zapłacili śmiercią. Król Saul uznał swoje rozkazy za ważniejsze od Bożych. Jezus przypominając o tym faryzeuszom wskazuje, że miłosierdzie jest zawsze ponad ludzkimi przepisami. Skoro sensem przepisów Prawa jest uczczenie Boga, o ileż bardziej oddaje się Mu chwałę przez pomoc człowiekowi, będącemu obrazem Boga na ziemi.

„Gdy oceniasz ludzi, nie masz czasu ich kochać.” św. Matka Teresa z Kalkuty

„Wszystko, co czyni człowiek z miłości do bliźniego lub dla siebie, wszystkie uczynki zewnętrzne, jakiekolwiek by one nie były, są modlitwą.” św. Katarzyna ze Sieny