Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych

Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych

Mt 18,10: Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.

Mt 18,1-5.10

Kim są „mali”, których broni Jezus? Można zaliczyć do nich pokornych, ufnych, naiwnych, prostych, cichych, także tych, którzy się uniżają i z własnej woli rezygnują z postawy rozpychania się łokciami oraz walki o swoje. Należą do nich też słabo wykształceni i nieelokwentni, dzieci, niepełnosprawni, słabi, niezaradni lub bezradni. Ich bieda, brak, małość jest papierkiem lakmusowym dla poziomu pychy tego, kto wchodzi z nimi w kontakt. Okazywana im pogarda wyraźnie pokazuje czyjeś oddalenie lub rozminięcie się z Bogiem i tym, co jest ważne dla Niego, rozbrat także z zasadami Królestwa (służby, wsparcia i ochrony słabości), oraz duszę chorą na manię wielkości. Jezus ostrzega dziś, że każdy akt poniżenia i nadużycia cudzej słabości, bezbronności, niewinności ma świadka w postaci Anioła Stróża, którego zadaniem jest strzec swojego podopiecznego – toteż nie może on milczeć przed Bogiem. A jest z Nim w stałym kontakcie…

„Jak wielka jest godność dusz, że każda od swego urodzenia ma dla swej straży anioła.”św Hieronim

Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych

Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych

J 1,51: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych.

J 1,47-51

Jezus obiecuje swoim słuchaczom, że zobaczą niecielesne istoty duchowe, które Pismo Święte nazywa aniołami (KKK 328). I rzeczywiście, później wielu uczniów miało z nimi kontakt (Mt 28,2-5; Łk 22,43; Łk 24,23; J 20,12; Dz 5,19; Dz 1,10-11, Dz 8,26; Dz 10,7; Dz 12,7-10 i 23; Dz 27,23). Aniołowie są obecni w ziemskiej historii i aktywnie w niej współuczestniczą, niosąc ważne przesłania od Boga (jak archanioł Gabriel Łk 1,26), walcząc z szatanem jak stojący na czele duchów niebieskich archanioł Michał (Ap 12,7), czy wspierając na drodze uzdrowienia, co czyni archanioł Rafał (Tb 6).

„Wtem ujrzałam przy sobie jednego z siedmiu duchów, tak jak dawniej rozpromienionego, w postaci świetlanej; stale go widziałam przy sobie. Kiedy jechałam pociągiem widziałam, jak na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym świetle od ducha tego, który mi towarzyszył w podróży. A każdy z duchów, którzy strzegli świątyń, skłaniał się duchowi temu, który był przy mnie. Kiedy weszłam do furty w Warszawie, duch ten znikł; dziękowałam Bogu za Jego dobroć, że nam daje aniołów za towarzyszy.”św Faustyna (Dz 630)

dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili

dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili

Mt 13,48: „Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili.”

Mt 13,47-53

Gdyby nie ostrzeżenie Jezusa o końcowej selekcji na dobrych i złych, mogłoby się wydawać, że Królestwo jest bardzo egalitarne i tolerancyjne, skoro zaproszenie jest otwarte dla wszystkich, a sieć Słowa Bożego zagarnia przeróżne ryby. Użyte przez Jezusa porównanie dla uczniów było jednoznaczne. Izraelici mogli jeść tylko ryby, które miały łuski i płetwy, a pozbawione ich (np.sumy, homary, kraby, krewetki, małże, ostrygi, kałamarnice, ośmiornice itd) były uważane za nieczyste. Odrzucano je. Naśladowca Jezusa również nabywa cech postępowania, które go odróżniają od tych, którzy czerpią wzory zachowań skądinąd…

„Królestwo niebieskie jest nowym wymiarem, który otwiera się nad morzem czasu i jednocześnie siecią, która działa w tym morzu dla ostatecznego losu człowieka i wszystkich ludzi w Bogu. W Królestwie sprawiedliwości, miłości i pokoju, człowiek odnajdzie siebie samego w pełni. Bo jest istotą, która wywodzi się z głębi Boga i sam w sobie kryje taką głębię, że tylko Bóg może ją wypełnić. Całym swoim istnieniem człowiek jest obrazem Boga i Jego podobieństwem.” św. Jan Paweł II

Bo istotnie ręka Pańska była nad nim…

Bo istotnie ręka Pańska była nad nim…

Łk 1,66: Bo istotnie ręka Pańska była nad nim.

Łk 1,57-66.80

Wszystkie cudowne wydarzenia, które dzieją się wokół narodzin Jana Chrzciciela są bardzo mocnym znakiem, który frapuje krewnych i znajomych rodziców. Elżbieta i Zachariasz znacznie głębiej rozważają je w swoich sercach. Jest dla nich jasne, że dziecko jest szczególną własnością Boga. Otrzymali je jak cenny podarunek, o który Bóg prosi, aby się zatroszczyli. Nadają więc mu imię, jakim polecił nazwać je Anioł Gabriel. Na pustyni milczenia Zachariasz pojął, że jego syn nie przychodzi na świat, aby zrealizować rodzinne ambicje lecz misję prorocką. Jeszcze daleko do dnia, w którym Jan wyjdzie głosić i poruszać serca, dopiero pod troskliwą opieką powoli zyskuje samoświadomość… Lecz Bóg jest przy Nim, czuwający, gotowy do pomocy. Całe survivalowe lata pobytu Jana na pustkowiu są dowodem Jego miłującej opieki.

„Oto ten, który przychodzi na świat w okolicznościach tak niezwykłych, przynosi już z sobą Boże powołanie. To powołanie wywodzi się z planu samego Boga, z Jego zbawczej miłości, i jest wpisane w historię człowieka od pierwszej chwili poczęcia w łonie matczynym.”św Jan Paweł II

Nie bójcie się!    Powstał, nie ma Go tu…

Nie bójcie się! Powstał, nie ma Go tu…

Mk 16,6: Anioł rzekł do nich: Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu…

Mk 16,1-8

„Nie było salw, ni huku wspaniałego,
Ani dzwonów bijących w srebrne stropy
Zakołysała się tylko lekko ziemia,
Kiedy znów poczuła Jego stopy…
Zamilkły ptak,
znieruchomiała kropla na liściu,
Witały Wstającego…
A Skoro już wiemy, że cierpienie nie jest
bezmyślnym okrucieństwem, lecz drogą, którą On przeszedł pierwszy,
a śmierć została pokonana,
to już niczego nie musimy się lękać…”

Oto zwycięstwo pochłonęło śmierć (1 Kor 15,54) jakże radosna to wieść!

CHRYSTUS ZMARTWYCHWSTAŁ!

„Jak orzeł, który niziny opuszcza, a wyżyn pragnie, pod sklepienia niebios się wzbija; tak i Zbawiciel niziny piekieł opuścił, a wyżyn raju doścignął, szczyty niebios przeniknął.”św Maksym z Turynu

Niech nas pociągnie za sobą… Pobiegnijmy
(Pnp 1,4)

Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie

Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie

Łk 1,6: Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich.

Łk 1,5-25

Bóg ma o Elżbiecie i Zachariaszu Słowo pełne uznania:”sprawiedliwi i nienaganni”, w tym samym czasie ludzie myślą o nich jak najgorzej. Stereotypowa opinia im współczesnych była zarazem oskarżeniem jak i osądem: bezpłodność jest przekleństwem Boga i hańbą kary za grzechy. Oboje musieli więc codziennie dźwigać powierzchowne osądy na temat swojej kondycji duchowej i zapewne nie raz zetknęli się z nieprzyjemnymi komentarzami, uprzedzeniami czy pogardą. Zwłaszcza Zachariasz, który częściej spotykał się z ludźmi jako kapłan. Być może to sprawiło, że zgorzkniał, a gdy przyszedł do niego anioł, nie uwierzył w jego zapowiedź. Wraz z wieścią o cudzie, Bóg przekazuje wiernemu Zachariaszowi smutny wyrzut: uwierzyłeś bardziej w swoje ograniczenia wiekowe i ludzkie słowa, niż w Moje…

„Teraz w czasie nadziei, płaczu, upokorzeń, cierpień, chorób… dla wielu stałem się przedmiotem podziwu… ponieważ wierzę w to, czego nie widzę.” św Augustyn

ich aniołowie widzą ciągle oblicze mojego Ojca, który jest w niebie

ich aniołowie widzą ciągle oblicze mojego Ojca, który jest w niebie

Mt 18,10: Strzeżcie się, żeby nie gardzić żadnym z tych małych; bo mówię wam, że ich aniołowie widzą ciągle oblicze mojego Ojca, który jest w niebie.

Mt 18,1-5
Człowiek został stworzony na podobieństwo Boże i nawet najmniejsza osoba ma w oczach Boga wielką wartość i godność. Każdy otrzymuje anioła, który jest jakby personifikacją miłującej Bożej Opatrzności. Ma on za zadanie opiekować się człowiekiem i strzec go pośród niebezpieczeństw (Ps 91,11-12). Aniołowie są stworzeniami osobowymi i nieśmiertelnymi i przewyższają doskonałością wszystkie widzialne stworzenia(KKK 330). Nieustannie zwróceni ku Bogu, przekazują swoim podopiecznym niebiańskie oświecenie i odwieczną mądrość. Współdziałają z człowiekiem we wszystkim, co dla niego dobre. Służą ludziom, gdyż są sługami Mistrza, który sam stał się sługą(Flp 2,7).

„Jeśli się znajdziemy w sytuacji, w której będziemy mieli do czynienia z człowiekiem dla którego argumenty będą trudne do przyjęcia, udajmy się o pomoc do naszego Anioła Stróża, by wstawił się do Anioła Stróża tamtej osoby, z którą mamy się spotka攜w. Jan XXIII

Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących

Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących

J 1,51: „Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.”

J 1,47-51

Życie duchowe, według św Bonawentury – doktora serafickiego, rządzi się dwoma prawami ruchu: wstępowania duszy do Boga (proces oczyszczenia, oświecenia, zmierzający ku pełni doskonałości) oraz zstępowania (wypływające ze Słowa Bożego światło, przepływa przez poszczególne warstwy duszy aż do samych jej fundamentów). Jest to swego rodzaju odbicie hierarchicznego świata niebiańskiego. Gdy dusza medytuje Słowo, aniołowie poruszają się nieustannie ruchem wstępującym i zstępującym, niosąc światło prawdy. Są owocami drzewa życia, z którego do duszy sączą się soki pocieszenia i siły. Człowiek zbratany z aniołami sam staje się anielski.

„Kiedy dusza wnika w siebie samą, wkracza w niebiańskie Jeruzalem, widzi szyki aniołów, poznaje Boga, który w niej mieszka i jest źródłem ich działania.” św. Bonawentura

„Dusza nigdy nie pozostaje bez towarzystwa aniołów, wiedzą przecież te oświecone duchy, że nasza dusza posiada większą wartość niż cały świat.” św. Bernard z Clairvaux

Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą

Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą

Łk 1,28: „Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą.”

Łk 1,26-38

Przepiękne jest pozdrowienie archanioła Gabriela. Nazywa Maryję: „pełną łaski”. Łaska jest niezasłużoną Bożą przychylnością, darmową pomocą Boga. Przyjęta – udoskonala duszę i uzdalnia ją do życia zgodnie z Jego wezwaniem, do działania mocą Jego miłości. Łaska jest uczestnictwem w życiu Boga, wprowadza w wewnętrzne życie Trójcy Świętej (KKK 1996,1997, 2000). Maryja jest nią wypełniona… A więc nie stawia przeszkód działaniu łaski, genialnie współpracuje z natchnieniami Ducha Świętego i zachwyca czynną miłością..

„Maryja jest osobą świadczącą, że w relacji z Bogiem i ludźmi łaska jest początkiem wszystkiego. Łaska jest przestrzenią, jest miejscem, gdzie istoty mogą spotkać swojego Stwórcę. Bóg jest przedstawiony w Biblii, jako przepełniony łaską (por. Est 34, 6). Bóg jest pełen łaski w sensie działania, jest Tym, który napełnia łaską. Maryja, a wraz z Nią każda inna istota, jest pełna łaski w sensie pasywnym, jako Ta, która została napełniona łaską.” Raniero Cantalamessa OFMCap

A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego

A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego

J 19,25: A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

J 19,25-27
Maryja jest wzorem zawierzenia Bogu i pełnego pokory poddawania się Jego woli nawet pośród współodczuwania z Chrystusem cierpienia i niezrozumienia zbawczych planów Boga.

„Wiara Maryi podobnie jak wiara Abrahama, została wystawiona na próbę i osiągnęła najwyższy szczyt po ofiarowaniu Syna. Ona odczuła próbę jeszcze silniej z tej przyczyny, że Anioł ujawnił Jej, że Jezus jest Zbawicielem, miała zatem więcej racji niż Abraham, by skoncentrować całą swoją nadzieję w Nim. A ponieważ dramat Kalwarii wydawał się porażką, która niweczyła nadzieję, wiara Maryi była bardziej heroiczna od wiary Abrahama.”J. Galot

„Najświętsza Maryja Panna (…) mnie nauczyła wewnętrznie kochać Boga i jak we wszystkim pełnić Jego świętą wolę. Radością jesteś, Maryjo, bo przez Ciebie Bóg zszedł na ziemię, do serca mego.”św Faustyna (Dz. 40)