Gdy jednak przyjdzie Paraklet

Gdy jednak przyjdzie Paraklet

J 15,26: Gdy jednak przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie.

J 15,26-27;16,12-15

„Jezus nazywa Go Parakletem. Tłumaczymy to jako Pocieszyciel, po łacinie Consolator, co wywodzi się od con-solatio (con znaczy „z”, solatio – „samotność”). Pocieszenie sprawiane przez Ducha Świętego polega na tym, że On jest z nami w naszej samotności. Sednem ludzkiego smutku jest bycie niekochanym. „Słowo »Pocieszyciel« mówi nam: nigdy nie jesteśmy całkowicie sami, nigdy całkowicie pozbawieni miłości. Przez Ducha Świętego Bóg wszedł do naszej samotności i ją zakończył” – J. Ratzinger. Paraklet oznacza także adwokata, obrońcę. Bóg nie jest przeciwko nam. Cała misja Jezusa polega na orędowaniu za nami, aż po bycie z nami w chwili śmierci. Świat, który odrzuca Boga, skazuje człowieka na samotność, na życie bez Obrońcy i Pocieszyciela. Dlatego „odpowiedzialnością chrześcijan jest uobecnianie w świecie Boga jako siły, która jako jedyna może obronić człowieka przed zniszczeniem siebie samego” (J. Ratzinger). „Duch Prawdy doprowadzi was do całej prawdy”. Bez Jego tchnienia jesteśmy skazani na półprawdy. Bez Bożej perspektywy poznajemy fragmenty, których nie potrafimy poskładać w jeden obraz. Duch Święty oświeca, czyli daje poznanie. Człowiekowi i Kościołowi. Dlatego św. Cyryl Jerozolimski nazywa Go „wielkim Doktorem Kościoła”.”ks. Tomasz Jaklewicz

„Duch Święty jest dla człowieka matką, która go żywi na łonie mojej boskiej miłości.”św Katarzyna ze Sieny

Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał

Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał

J 21,25: Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał, a które gdyby je szczegółowo opisać, to sądzę, że cały świat nie pomieściłby ksiąg, jakie trzeba by napisać.

J 21,20-25

Ogromnie wyrazista, charyzmatyczna osobowość Jezusa nie daje się ująć w słowa, wymyka się kronikarskim próbom. Nawet spojrzenie tylko przez pryzmat Jego dokonań staje się być zadaniem przerastającym siły i możliwości człowieka. Wszystko, co robił przed i po Zmartwychwstaniu było znaczące, poruszało głęboko tych, którzy się z Nim zetknęli. Obserwator jednak daremnie próbowałby oddać na piśmie Jego przemyślenia, postawę, gesty, spojrzenie, wartości, którymi się kierował, osobowość, temperament, wpływ, który wywierał na innych. Jezus jest Tajemnicą, także dla świadków fragmentu Jego życia. Ze strzępków Słów, rozmów z uczniami przebłyska Jego życie wewnętrzne, można łowić głębie, które kryje Jego Serce… Tylko Duch Święty zna Go i przenika, obejmuje i też pomaga Go trochę pojąć Jego uczniom…

„Tak jak ciała jasne i przezroczyste, kiedy otrzymują światło, zaczynają promieniować światłem przez się, tak promienieją ci, którzy zostali oświeceni przez Ducha. To implikuje dar łaski, radość nieskończoną obecności w Bogu… jedyny cel najwyższy: Przebóstwienie.”św Bazyli Wielki

„Niech Duch Święty sprawi abyśmy stale wzrastali w poznawaniu Boga tak, byśmy mogli szerzyć Jego miłość i prawdę w świecie.” papież Franciszek

Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?

Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?

J 21,17: „Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?»”

J 21,15-19

„Na pytanie Jezusa o większą, bezinteresowną miłość, Piotr trzykrotnie mógł odpowiedzieć jedynie: φιλω σε – kocham Cię (J 21, 17). To ograniczony, emocjonalny aspekt miłości. Wzruszające jest, że Bożej doskonałości wystarcza mała, krucha wierność naszej prostej, duchowej czułości.” Aleksander Bańka

„Słowa, które Chrystus wyrzekł do świętego Piotra w tydzień po Zmartwychwstaniu, kieruje On również do nas: „Szymonie, synu Jana, czy mnie kochasz? Czy mnie kochasz? Czy mnie kochasz?”. Odpowiedź na to pytanie przychodzi w ciszy.” apb Fulton J. Sheen

„Chrystus Pośrednik grzechu nie popełnił, a w Jego ustach nie było podstępu (1 P 2,22). Jakże mógłbym zbliżyć się do Niego, ja– grzesznik, wielki grzesznik, którego grzechy są liczniejsze niż piasek na plaży? On jest wszystkim, co najczystsze, a ja tym, co nieczyste… To dlatego Bóg dał mi tych apostołów, którzy są ludźmi i grzesznikami, wielkimi grzesznikami. Ich własne doświadczenie nauczyło ich, do jakiego stopnia powinni być miłosierni wobec innych. Winni wielkich grzechów, przebaczą łatwo wielkie winy i odmierzą nam taką miarą, jaką im odmierzono (por. Łk 6,38). Apostoł Piotr popełnił wielki grzech, może nawet największy z istniejących. Lecz otrzymał przebaczenie prędko i łatwo, do tego stopnia, że nie utracił przywileju swojego pierwszeństwa.” św. Bernard z Clairvaux

którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie

którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie

J 17,20: «Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie».

J 17,20-26

„Uczestniczyć w dziele Chrystusa to oszałamiająco wielka sprawa. Aby zrozumieć to uczestnictwo oraz znaczenie bycia posłanym na świat, musimy przypatrzeć się Chrystusowi i zastanowić się, co dla Niego znaczy być posłanym przez Ojca na świat. Jezus miał zawsze słabość do chorych, małych i ubogich. Wszędzie, gdzie jest bieda, gdzie można coś uratować, tam jest Bóg. Można w tym miejscu zapytać – dlaczego Jezus już dzisiaj nie uzdrawia, dlaczego w naszych czasach dokonuje się tak mało cudów? Odpowiedzmy – Jezus czyni jeszcze większe cuda w obecnych czasach niż wówczas, kiedy w widzialnej postaci przemierzał tę ziemię. Kiedy uzdrawia niewidomych, głuchych, sparaliżowanych, to jest tylko dopiero początek, bowiem to, co istotne i ostateczne, przychodzi później. Jezus rozpoczyna na powierzchni, ale stopniowo wnika głębiej, do wnętrza człowieka…” Wilfrid Stinissen OCD

„Wszechmogący, wiekuisty, sprawiedliwy i miłosierny Boże, daj nam nędznym czynić dla Ciebie to, o czym wiemy, że tego chcesz i chcieć zawsze tego, co się Tobie podoba, abyśmy wewnętrznie oczyszczeni, wewnętrznie oświeceni i rozpaleni ogniem Ducha Świętego, mogli iść śladami umiłowanego Syna Twego, Pana naszego Jezusa Chrystusa i dojść do Ciebie, Najwyższy, jedynie dzięki Twej łasce, który żyjesz i królujesz, i odbierasz hołd w doskonałej Trójcy i prostej Jedności, Bóg wszechmogący przez wszystkie wieki wieków. Amen.” św. Franciszek z Asyżu

Uświęć ich w prawdzie

Uświęć ich w prawdzie

J 17,17: „Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą.”

J 17,11b-19

W modlitwie arcykapłańskiej Jezus prosi Ojca by Jego uczniowie byli ludźmi autentycznymi, żyli w prawdzie i wystrzegali się kłamstwa, którym posługują się ci, którzy co innego noszą w sercu, a co innego wyrażają słowami. Tylko prawda ma moc przyciągnąć ludzi do Boga, wyraża Go i jest świadectwem bycia blisko Niego.

„Wzywam Cię, Boże mój, wzywam Cię, boś Ty jest blisko tych, którzy Cię wzywają, lecz wzywają w prawdzie… Cóż innego znaczy wzywać w prawdzie Prawdę, jeśli nie Ojca w Synu?…” św. Anzelm

„O Prawdo boska, ukazałaś mi się w sposób niezwykle żywy! Niczego nie widziałam, ale jasno poznałam i zrozumiałam, jakie to wielkie szczęście za nic mieć wszystko, cokolwiek nie prowadzi do Boga. Zrozumiałam, co to znaczy chodzić w prawdzie, w obliczu samejże Prawdy; a tą Prawdą, zrozumiałam, że jesteś Ty sam…
O Prawdo, Ty raczyłaś się objawić mojej duszy, Ty jesteś istotną Prawdą, bez początku i końca. Od Ciebie zawisły wszystkie inne prawdy, podobnie jak wszelka inna miłość zawisła od Ciebie, Miłości, i wszelka inna wielkość od Ciebie, Jedyna Wielkości… O, jak wspaniałą jest, Panie, potęga Twojego majestatu, skoro w jednej chwili potrafisz wzbogacić dusze niewysłowionymi skarbami, zostawiając w nich wyryte tak wzniosłe tajemnice!” św. Teresa od Jezusa

„Prawda może być tylko jedna. Dróg do jej znalezienia jest wiele.” Chiara Lubich