Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie

Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie

Łk 4,23: „Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum.”

Łk 4,16-30

Mieszkańcom Nazaretu nie brak wiedzy i orientacji w najnowszych wiadomościach: wiedzą kim jest Jezus i co uczynił w Galilei. Zbyt są skupieni jednak na podmuchach zmian wokół nich, swoich oczekiwaniach czy niepokojach by dostrzec przychodzącego Boga… Jezus zauważa ich roszczeniowy i ironiczny stosunek do Niego. Są jak nieufna komisja oceniająca, której ma udowodnić uzdrowieniami i cudami własne kompetencje. Przez przywołanie wdowy z Sarepty i Naamana, zwraca im uwagę, że Bóg nie poddaje się żądaniom. Czuły jest na pokorną prośbę ubogich, na posłuszne wypełnianie poleceń. Lecz mieszkańcy Jego rodzinnego miasta nie chcą o tym słuchać… Nie zdają sobie sprawy, że Pan jest blisko (Flp 4,5). Czasem bywamy podobni do nich, gdy myślimy, że Bóg działa tylko w wielkich sanktuariach i miejscach pielgrzymek, lecz nie tu, w małym kościółku, na odległej wiosce… Jezus pokazuje dzisiaj, że On sam szuka człowieka i przychodzi nawet tam, gdzie spodziewa się odrzucenia…

„Zbliżcie się do Boga, a Bóg zbliży się do was.” Jan Kasjan

moje słowa nie przeminą

moje słowa nie przeminą

Łk 21,33: „Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.”

Słowa Jezusa nie przedawniły się mimo, że od Jego pierwszego przyjścia minęło już ponad dwa tysiące lat. Nadal są aktualne, żywe i poruszające. Mają moc kształtować ludzkie serca. Mówią o tym co niewzruszenie trwałe i prawdziwe. Zaufać im, oprzeć swoje życie na nich – to nie zawstydzić się na wieki. Nie wiemy, kiedy nadejdzie dzień ostateczny. Jezus mówi, że jego godziny nie zna nikt, nawet aniołowie – tylko sam Ojciec(Mt 24,36). Lecz skoro On powiedział, że nastąpi dzień sądu, a symboliczny język apokalipsy obrazuje, że będzie on dotyczył wszystkich: żywych i umarłych, można mieć pewność, że nas nie ominie.

„Pieczołowicie pobierane, starannie złożone i oznaczone w zakamarkach duszy, opatrzone pieczęcią milczenia Słowa Pisma są jak wina o słodkiej woni, radujące serce człowieka. Dojrzałe dzięki długotrwałym rozważaniom i w powolnej cierpliwości, będą wypływać z twojego serca jak z otchłani niewyczerpane nurty rzeki.” św. Jan Kasjan