Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie,

Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie,

Mt 5,37: „Niech wasza mowa będzie: tak–tak, nie–nie, a wszystko ponad to – pochodzi od Złego.”

Okres zwykły, Mt 5, 20-22a. 27-28. 33-34a. 37
Jezus zachęca swoich uczniów do prostoty i szczerości. Są to cechy woli, która dokonała decyzji, by – jak to określił św. Franciszek z Asyżu:

„być tylko tym, kim się jest w oczach Boga, nikim więcej”.

Nie udawać, nie kombinować, nie szukać swego. Prostota i szczerość to dwie cechy, które Bóg szczególnie sobie upodobał (1Krn 29,17). Dawid wiedział, że to dzięki nim jego serce jest według serca Bożego (1Sm 13,14). Niczego nie ukrywał przed Najwyższym, nawet najbardziej trudne uczucia wylewał w wierszach i psalmach. Jego serce było też jawne przed ludźmi. W przeciwieństwie do swej żony Mikal, Dawid nie próbował robić wrażenia na ludziach, wyciągać korzyści z pozorów. Gdy miał chęć tańczyć, robił to całym sobą. Dlatego stale był kreatywny. Mikal zaś bezowocna i zagubiona w gąszczu kłamstw i iluzji na swój temat i innych.(2 Sm 6,16-23).

„Prawda jest jedna, kłamstwo wielokształtne.” św. Grzegorz z Nazjanzu

„Trzeba chodzić w prawdzie, w obliczu samejże Prawdy.” św. Teresa od Jezusa

Bo cóż za korzyść ma człowiek

Bo cóż za korzyść ma człowiek

Łk 9, 25: „Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?”

Można wybrać w życiu zdobywanie władzy i stawać się kimś kontrolującym, samotnym, nieskłonnym do współodczuwania. Posiadać wiele bogactw i w sercu czuć pustkę, albo wybierać przyjemność, która wiedzie do uzależnienia.

Św Paweł mówi: 1Kor 10,23: „Wszystko wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść. Wszystko wolno, ale nie wszystko buduje.”

Mojżesz również wzywa do podporządkowania się Bożym regułom, które wiodą ku dobremu życiu, błogosławieństwu. Krzyż Chrystusa pokazał nam, że za zasłoną tego życia jest jeszcze życie wieczne, dla którego zyskania nie jest bez znaczenia co zrobimy ze swą duszą…

„Łatwiej oprzeć się złu w jego początkach niż zwalczyć je, gdy sił nabrało.” św. Grzegorz z Nazjanzu

Przygotujcie drogę Panu

Przygotujcie drogę Panu

Łk 3,4: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego!

W miejscu gdzie nie ma życia Jan woła, że Bóg nadchodzi. Pustynia jest symbolem pustki, cierpienia i walki z samym sobą – wszyscy mamy słabości. Życie ma wiele zakrętów, gdzie nie wiadomo, co dalej. Wszystkie braki i niedostatki potęgują tęsknotę za Bogiem. Nawrócenie wydaje się niełatwe ale też trudno dotrzeć gdziekolwiek, gdy droga fatalna. Trzeba wysiłku by wypełnić doliny niestałości i zachcianek, obalić wyboje pychy, przedrzeć się przez dziury egoizmu, wygładzić szorstkości w relacjach. Prostować drogi to zaufać Bogu, bo On jest jak potężna dźwignia, która sprawia, że niemożliwe staje się osiągalne.

„Bóg niczym bardziej się nie raduje, jak nawróceniem i zbawieniem człowieka” św. Grzegorz z Nazjanzu